Μήπως ο Covid βγάζει τον "κακό" σας εαυτό;

Μία ειδικός στη δύναμη της ενσυναίσθησης μάς λέει πώς η κριτική δεν θα είναι ποτέ ο δρόμος προς την ευτυχία.

HARPER'S BAZAAR TEAM

Η Mimi Nicklin υπογράφει το παρακάτω άρθρο για το Bazaar UK, ως ειδικός στη δύναμη της ενσυναίσθησης. Είναι οικοδέσποινα του show Empathy for Breakfast, δημιουργός του podcast Secrets of The Gap και συγγραφές του νέου βιβλίου Softening the Edge.

Καθώς ο Covid συνεχίζει να μας κλείνει μέσα, διαβάζουμε και αισθανόμαστε την ένταση και τον πόνο των ανθρώπων γύρω μας, πολλοί από εμάς βρίσκουμε τους εαυτούς μας όλο και πιο εσωστρεφείς στις απόψεις και τις επιλογές μας. Όταν ολόκληρη η ζωή μας επηρεάζεται από τη λήψη αποφάσεων που κάνουν άλλοι για εμάς, και έχουμε μια αντιληπτή απώλεια ελευθερίας, μπορεί να είναι εύκολο να παρασυρθούμε, να κρίνουμε τις αποφάσεις άλλων και να απομονώσουμε περαιτέρω τις απόψεις μας.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Αυτές οι εβδομάδες όμως θα πρέπει να γίνουν μια περίοδος αμοιβαίας κατανόησης, σε όλα τα πράγματα που μας κάνουν ανθρώπους. Το να ασκούμε κριτική στον άλλον δεν θα είναι ποτέ ο δρόμος για κοινή ευτυχία. Σε τελική ανάλυση, ο πυρήνας της κριτικής αφορά το "εσείς" και ποτέ το "εμάς" και, καθώς ανακάμπτουμε από αυτούς τους μήνες, θα είναι το "εμείς" και όχι το "εγώ" που θα επιτρέψουν σε όλους μας να αναπτυχθούμε.

Είναι εύκολο να συμφωνήσουμε ότι βλέπουμε εδώ και πολλά χρόνια την αδυναμία της αμοιβαίας ανθρώπινης καλοσύνης, αλλά υπάρχουν φωτεινές στιγμές και αυτές είναι που πρέπει να κρατήσουμε. Δεν υπήρξε ποτέ μια στιγμή που να είμαστε πιο ανοιχτοί στην κατανόηση και τη συνοχή ως κοινωνία, και η επιθυμία μας να επικεντρωθούμε ο ένας στον άλλο συνεχίζει να χτίζει μία δυναμική. Το μοτίβο είναι εκεί, αλλά η πρακτική μεταξύ μας δεν είναι αρκετά διαδεδομένη.

Τα καλά νέα είναι ότι το να έχεις ενσυναίσθηση απέναντι στους άλλους και να συνδέεσαι βαθιά με τους γύρω σου, δεν είναι μόνο το σωστό και το ευγενικό, αλλά σε κάνει πιο ευτυχισμένο. Συμβαίνει κάτι φανταστικά έξυπνο στον εγκέφαλό μας όταν ενεργοποιούμε την ενσυναίσθηση μας - βλέπουμε επίσης να ανάβουν οι "διαδρομές" της χαράς μας. Από εξελικτική άποψη, είμαστε συντονισμένοι για να βρούμε την ενσυναίσθηση και να συνδεόμαστε με άλλους μέσα από την ανταμοιβή.

Παρά τη διανοητική επιθυμία να ανταποκριθούμε στους άλλους χωρίς να κρίνουμε, είναι σχεδόν αδύνατο. Ως άνθρωποι, καλλιεργούμε ισχυρές απόψεις. Η διαφορά είναι ότι οι θετικές απόψεις μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να ασκήσουν κριτική και να δείξουν ένα κοινό πάθος για μια θετική αλλαγή, ενώ οι αρνητικές μάς οδηγούν στο να είμαστε υπερβολικά επικριτικοί με έναν μη βοηθητικό ή επιβλαβές τρόπο.

Πώς μπορούμε λοιπόν να γίνουμε λιγότερο επικριτικοί και ταυτόχρονα να συνδεθούμε μεταξύ μας;

1. Ακούστε για να καταλάβετε, όχι για να απαντήσετε: δεσμευτείτε να κάνετε τους ανθρώπους που μιλάτε να αισθάνονται σαν να είναι το μόνο άτομο στο δωμάτιο (εικονικό ή φυσικό) και στη συνέχεια βεβαιωθείτε ότι ακούτε πραγματικά αυτά που λένε και όχι για να προετοιμάσετε την απάντησή σας.

2. Επιλέξτε προσεκτικά τις λέξεις σας: δημιουργήστε συζητήσεις χωρίς κριτική αποφεύγοντας να χρησιμοποιήσετε φράσεις όπως "αυτό που ακούω ότι λέτε είναι ..." για να διασφαλίσετε ότι ο ομιλητής αισθάνεται ότι ακούσατε ακριβώς αυτό που προσπαθούσε να πει.

3. Να είστε περίεργοι: κάντε ερωτήσεις για καλύτερη κατανόηση. Όσο περισσότερο ερευνάτε το "γιατί" του άλλου ατόμου (το κίνητρο και το περιβάλλον του) τόσο πιθανότερο είναι να είστε σε θέση να δείτε την αληθινή εικόνα.

4. Ζητήστε περισσότερα: η ισχυρή κατανόηση μπορεί μερικές φορές να είναι τόσο απλή όσο να ζητάτε από τους άλλους να μοιράζονται περισσότερα. Συχνά οι άνθρωποι περιμένουν να ρωτηθούν. Είναι στην ανθρώπινη φύση μας να θέλουμε να ακουστούμε. Ρωτήστε συχνότερα "μπορείς να μου πεις περισσότερα;".

5. Κάντε παύση για σκέψη: για να μπορέσουμε να επικοινωνήσουμε πλήρως και να εκφραστούμε, χρειαζόμαστε χρόνο για να σκεφτούμε και να μιλήσουμε. Αποφύγετε να γεμίσετε μια σιωπηλή στιγμή, δώστε στο άλλο άτομο τον χρόνο για να επικοινωνήσει πλήρως.

Στον σημερινό κόσμο, όταν ο εκφοβισμός σε αναρτήσεις στο Instagram ή σε τα κακόβουλα tweets είναι πιο φυσιολογικά από τα κομπλιμέντα, πρέπει να διδάξουμε στα παιδιά μας και να υπενθυμίσουμε στον εαυτό μας να επικεντρωθούμε περισσότερο στην κοινή μας ενσυναίσθηση ως ανθρώπινα όντα. Το 2021 πρέπει να γίνει το έτος που η ενσυναίσθηση έρχεται στο προσκήνιο εάν θέλουμε να φέρουμε σε αυτό την κοινωνική σύνδεση και τη συνοχή, πόσο μάλλον να αυξήσουμε σημαντικά τα επίπεδα ευτυχίας και εμπιστοσύνης μας.

Η ενσυναίσθηση με τους γύρω μας δεν θα εμβαθύνει μόνο την ποιότητα των σχέσεών μας, αλλά, μετά τις πιέσεις του lockdown, θα βελτιώσει την ικανότητά μας να θεραπευόμαστε και να προχωρούμε με εκείνους που μας ενδιαφέρουν. Άρα, ίσως πρέπει να αναρωτηθούμε αγαπητοί αναγνώστες, έχουμε άλλη επιλογή;