Η τιάρα από ζαφείρι που φοράει η Maxima της Ολλανδίας σε μερικές από τις πιο σημαντικές εμφανίσεις της είναι ένα από τα παλαιότερα, πιο εντυπωσιακά και πιο αναγνωρίσιμα κομμάτια της ολλανδικής βασιλικής συλλογής. Δεν είν αι τυχαίο πως η Maxima την επέλεξε για μια από τις πιο σημαντικές στιγμές της βασιλείας της: τη στέψη του συζύγου της, Willem Alexander το 2013. Έκτοτε, την έχει φορέσει σε μερικά από τα σημαντικότερα κρατικά δείπνα στο Παλάτι.
Δημιουργήθηκε για μια βασίλισσα
Η ιστορία της τιάρας ξεκινά στο τελευταίο τρίτο του 19ου αιώνα, μια εποχή μετάβασης για την ολλανδική μοναρχία και για την Ευρώπη στο σύνολό της, όταν οι μεγάλοι βασιλικοί οίκοι εξακολουθούσαν να βασίζονται στα κοσμήματα ως εργαλείο θεσμικής εκπροσώπησης. Δεν ήταν απλώς θέμα πολυτέλειας. Κάθε παραγγελία μετέφερε ένα μήνυμα, μια πρόθεση και μια σαφή επιθυμία για μονιμότητα. Αυτή η τιάρα, η οποία συμπληρωνόταν από ένα πλήρες σετ κοσμημάτων που αποτελούνταν από σκουλαρίκια, δύο βραχιόλια και μια καρφίτσα, ήταν δώρο για μια νέα βασίλισσα.
Σύμφωνα με το Vanity Fair, η τιάρα από ζαφείρι δημιουργήθηκε το 1881 από τον βασιλιά Γουλιέλμο Γ΄ ως δώρο για τη δεύτερη σύζυγό του, τη βασίλισσα Έμμα, μια νεαρή σύζυγο που επρόκειτο να εδραιώσει τη θέση της στην αυλή και, λίγο αργότερα, να αναλάβει κεντρικό ρόλο ως βασίλισσα αντιβασιλέας.
Το κόσμημα δεν σχεδιάστηκε ως μεμονωμένο κομμάτι, αλλά ως μέρος μιας μεγάλης συλλογής ζαφειριών και διαμαντιών που προορίζονταν για σημαντικές κρατικές περιστάσεις. Χρησιμοποιήθηκε το ιστορικό ζαφείρι Stuart, ένα κόσμημα που ανήκε στον Οίκο της Οράγγης από τον 17ο αιώνα. Το σχέδιο ανατέθηκε στην ολλανδική εταιρεία Maison van der Stichel και αντανακλά τέλεια το γούστο του 19ου αιώνα: μνημειώδες, συμμετρικό και σχεδιασμένο για να λάμπει κάτω από το τεχνητό φως των κρατικών αιθουσών.
Η τιάρα αποτελείται από 33 έντονα μπλε ζαφείρια Κεϋλάνης συνοδευόμενα από περισσότερα από 600 διαμάντια, και κυριαρχείται από μια μεγάλη κεντρική πέτρα: ένα ζαφείρι άνω των σαράντα καρατίων, το οποίο πιστεύεται ότι ήταν μέρος ενός προηγούμενου κοσμήματος που ανήκε στη βασιλική οικογένεια.
Το αποτέλεσμα ήταν ένα διάδημα με φυτικά μοτίβα και κινούμενα στοιχεία που επιτρέπουν στις πέτρες να δονούνται ελαφρά με την κίνηση, πολλαπλασιάζοντας τη λαμπρότητά τους. Δεν είναι ούτε ένα άνετο ούτε ένα διακριτικό κόσμημα, αλλά αυτός δεν ήταν ο σκοπός του.
Πέρα από την ιστορική ή καλλιτεχνική της αξία, η τιάρα από ζαφείρι αντιπροσωπεύει μια πολύ συγκεκριμένη ιδέα δύναμης. Το βαθύ μπλε των λίθων της θυμίζει σταθερότητα, συνέχεια και εξουσία - αξίες που η ολλανδική μοναρχία έχει επιδιώξει να προβάλει σε όλη την ιστορία. Δεν είναι τυχαίο ότι είναι ένα από τα πιο επιβλητικά κομμάτια της συλλογής. Το μέγεθος, το ύψος και το χρώμα της την καθιστούν μια οπτική δήλωση που είναι αδύνατο να αγνοηθεί.