X

Όταν η Grace Kelly μετακόμισε στο Μονακό, αυτή ήταν η μόνη αμερικανική συνήθεια που αρνήθηκε να εγκαταλείψει από τη ζωή της εκεί

Από τη Φιλαδέλφεια στο πριγκιπικό παλάτι, το έθιμο που επέβαλε η πριγκίπισσα και τιμά μέχρι σήμερα η οικογένειά της.

Η μυρωδιά της ψητής γαλοπούλας που πλανάται μέσα σε ένα παλάτι του δέκατου τρίτου αιώνα πάνω από τη Μεσόγειο δεν αποτελεί, αυστηρά μιλώντας, ευρωπαϊκή παράδοση. Το χαβιάρι, ναι. Τα κυνήγια με περίπλοκες σάλτσες, βεβαίως. Όμως ένα τεράστιο πουλερικό, πλαισιωμένο από γλυκοπατάτες και κολοκύθα, την τελευταία Πέμπτη του Νοεμβρίου; Αυτό ήταν αυθεντική Grace Kelly. Όταν η γεννημένη στη Φιλαδέλφεια σταρ του κινηματογράφου άφησε τα στούντιο του Χόλιγουντ για το πριγκιπικό παλάτι του Μονακό το 1956, αποχαιρέτησε τα γνώριμα μέρη της παιδικής της ηλικίας. Εκείνο που δεν άφησε πίσω ήταν η Ημέρα των Ευχαριστιών και ειδικά η γαλοπούλα.

Από τη Φιλαδέλφεια στο πριγκιπικό παλάτι

Η Grace Patricia Kelly μεγάλωσε σε μια μεγάλη ιρλανδοαμερικανική οικογένεια στη Φιλαδέλφεια, όπου η Ημέρα των Ευχαριστιών έμοιαζε με αυτό που κάθε Αμερικανός γνωρίζει: συγγενείς, φασαρία και ένα γεύμα αρκετά μεγάλο για να ταΐσει έναν μικρό στρατό. Μέχρι τη στιγμή που παντρεύτηκε τον πρίγκιπα Rainier Γ' τον Απρίλιο του 1956, ήταν βραβευμένη με Όσκαρ και διεθνές σημείο αναφοράς στη μόδα, παρέμενε όμως μια γυναίκα που ήξερε να οργανώνει ένα γιορτινό τραπέζι.

Το Μονακό, ωστόσο, λειτουργούσε με διαφορετικό ημερολόγιο, γεμάτο καθολικές γιορτές, λαμπερά γκαλά και το Grand Prix. Η Ημέρα των Ευχαριστιών, μια αμερικανική γιορτή που πέφτει την τέταρτη Πέμπτη του Νοεμβρίου, απλώς δεν υπήρχε στη Ριβιέρα και η γαλοπούλα σπάνιζε στις τοπικές αγορές. Έτσι, η Grace έκανε αυτό που κάνουν πολλές γυναίκες όταν μετακομίζουν σε άλλη χώρα: κύκλωσε μια ημερομηνία από το σπίτι της και αποφάσισε ότι αυτή θα παραμείνει.

Η γαλοπούλα των Ευχαριστιών που αρνήθηκε να εγκαταλείψει

Σύμφωνα με τον γιο της, πρίγκιπα Aλβέρτο Β', η μητέρα του έθεσε σαφή όρια σε αυτό το ζήτημα. "Είτε είχαμε γεύμα για την Ημέρα των Ευχαριστιών εδώ στο παλάτι, είτε πηγαίναμε στο American Club εκεί στη Ριβιέρα", αναφέρει ο Αλβέρτος, θυμούμενος εκείνους τους Νοέμβρηδες των παιδικών του χρόνων. Κάποιες χρονιές η οικογένεια συγκεντρωνόταν στην περίτεχνη τραπεζαρία του παλατιού, ενώ άλλες συμμετείχε σε εκδηλώσεις σε λαμπερά σημεία όπως το Hôtel de Paris.

Το μενού έμοιαζε απόλυτα φυσιολογικό για έναν Αμερικανό, αλλά σχεδόν εξωτικό για την Ευρώπη της δεκαετίας του εξήντα. "Η γαλοπούλα δεν ήταν συνηθισμένη στα ευρωπαϊκά τραπέζια. Ήταν ουσιαστικά άγνωστη στη Γαλλία", εξηγεί ο πρίγκιπας Albert. Η μητέρα του όμως επέμενε, και αν δεν μπορούσε να βρεθεί γαλοπούλα εγκαίρως για την ημέρα της γιορτής, η οικογένεια απλώς μετέφερε το τελετουργικό, σερβίροντάς την τα Χριστούγεννα. Η ημερομηνία ήταν διαπραγματεύσιμη, η γαλοπούλα όμως ποτέ.

Πηγές κοντά στην οικογένεια περιγράφουν πώς η κουζίνα του παλατιού συνδύαζε τα αμερικανικά κλασικά πιάτα με την αφθονία της Ριβιέρας: ψητή γαλοπούλα και γέμιση δίπλα σε τοπικά λαχανικά, γλυκοπατάτες και πιάτα κολοκύθας που παρέπεμπαν στην Πενσυλβάνια, ενώ ασημένιες πιατέλες με κράνμπερι μοιράζονταν τον χώρο με εκλεκτά γαλλικά τυριά και κρασιά της Προβηγκίας.

Μια παράδοση που γεύονται ακόμα ο Aλβέρτος, η Charlene και τα δίδυμα

Δεκαετίες αργότερα, αυτή η γαστρονομική συνήθεια εξακολουθεί να ζει στο παλάτι με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Ο πρίγκιπας Aλβέρτος έχει δηλώσει ότι πλέον γιορτάζει την Ημέρα των Ευχαριστιών κατά διαστήματα με τη σύζυγό του, πριγκίπισσα Charlene, και τα δίδυμα παιδιά τους, τον πρίγκιπα Jacques και την πριγκίπισσα Gabriella. Ανάμεσα στις επίσημες επισκέψεις και τα συνέδρια για το κλίμα, όταν το πρόγραμμα το επιτρέπει, η οικογένεια συγκεντρώνεται για τη γιορτή που έφερε η μητέρα του πέρα από τον Ατλαντικό.

Κάπου ανάμεσα στη Φιλαδέλφεια και το Μονακό, η Grace Kelly αποφάσισε ότι η άγκυρά της θα ήταν μια ψητή γαλοπούλα και ένα ζωντανό οικογενειακό γεύμα μια ήσυχη ευρωπαϊκή Πέμπτη. Τα παιδιά της, και τώρα τα εγγόνια της, μεγάλωσαν κατανοώντας ότι το σπίτι μας μπορεί να βρίσκεται σε περισσότερα από ένα μέρη, αρκεί να στρώνουμε το τραπέζι, όπου κι αν είμαστε.