Η πιο λαμπερή βραδιά των πρώτων ημερών του 83ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας πραγματοποιήθηκε στο εμβληματικό Aman Venice, όταν τα Golden Globes και το Aman Beverly Hills υποδέχθηκαν εκλεκτούς καλεσμένους από τον κινηματογράφο, τη μόδα και τη διεθνή βιομηχανία του θεάματος. Οικοδέσποινες της κομψής βραδιάς ήταν η πρόεδρος των Golden Globes, Helen Hoehne, και το εντυπωσιακό supermodel Kristina Romanova, οι οποίες έδωσαν το στίγμα μιας πραγματικά διεθνούς συνάντησης.
Από την Pamela Anderson και τον Taika Waititi μέχρι τη Nicola Peltz Beckham και τον σύζυγό της Brooklyn Beckham, το παρών έδωσαν μερικά από τα πιο αναγνωρίσιμα πρόσωπα της φετινής διοργάνωσης.
Ανάμεσα στους καλεσμένους βρέθηκαν επίσης η Faye Dunaway, η Amanda Seyfried, η Emma Corrin, η Zoey Deutch, η σκηνοθέτις Mona Fastvold, η Liza Soberano, η Clara McGregor και η Caylee Cowan.
Με φόντο το Grand Canal και τους αριστοκρατικούς χώρους του ιστορικού Palazzo, η λάμψη του πολυαναμενόμενου Aman Beverly Hills του Los Angeles συνάντησε τη διαχρονική, ακαταμάχητη γοητεία της Βενετίας σε μία από τις ωραιότερες και πιο exclusive βραδιές του φεστιβάλ.
Η φετινή Mostra πραγματοποιείται μέχρι τις 12 Σεπτεμβρίου και, ήδη από τις πρώτες ημέρες της, επιβεβαιώνει τη θέση της ως σημαντικού προπομπού της νέας σεζόν των βραβείων. Πρόεδρος της διεθνούς κριτικής επιτροπής είναι η Maggie Gyllenhaal, ενώ ο George Clooney τιμήθηκε στην τελετή έναρξης με τον Χρυσό Λέοντα για το σύνολο της καριέρας του. Αντίστοιχη τιμητική διάκριση απονεμήθηκε και στην Ellen Burstyn.
Την αυλαία άνοιξε το Ink του Danny Boyle, βασισμένο στο πολυβραβευμένο θεατρικό έργο του James Graham. Η ιστορία μάς μεταφέρει στο 1969, όταν ο Rupert Murdoch απέκτησε τη βρετανική εφημερίδα The Sun και, μαζί με τον δημοσιογράφο Larry Lamb, άλλαξε για πάντα τους κανόνες των tabloid εφημερίδων και του Τύπου γενικότερα.
Ο Guy Pearce υποδύεται τον Murdoch, ο Jack O’Connell είναι ο φιλόδοξος Lamb και η Claire Foy ενσαρκώνει τη Jules Davies, μία δημοσιογράφο που παρακολουθεί την ενημέρωση να μετατρέπεται σταδιακά σε θέαμα. Με τον γνώριμο πυρετώδη ρυθμό του Boyle, το Ink καταγράφει τη γέννηση της σύγχρονης tabloid κουλτούρας και τη στιγμή κατά την οποία η αναζήτηση της αλήθειας άρχισε να υποχωρεί μπροστά στην ανάγκη για κυκλοφορία, επιρροή και δύναμη.
Η μεγάλη αποκάλυψη της διοργάνωσης ήταν, όμως, το Possible Love του Lee Chang-dong. Ο σπουδαίος Νοτιοκορεάτης δημιουργός επιστρέφει οκτώ χρόνια μετά το Burning με μία βαθιά ανθρώπινη ιστορία για δύο ζευγάρια που ζουν σε αντίθετες πλευρές της οικονομικής και κοινωνικής πραγματικότητας. Η Mi-ok και ο Ho-seok, τους οποίους ερμηνεύουν η Jeon Do-yeon και ο Sul Kyung-gu, έχουν σημαδευτεί από μια μαζική απόλυση και τη βίαιη καταστολή μιας εργατικής κινητοποίησης. Η ζωή τους διασταυρώνεται με εκείνη μιας ευκατάστατης σκηνοθέτριας ντοκιμαντέρ και του συζύγου της, τους οποίους υποδύονται η Cho Yeo-jeong και ο Zo In-sung.
Μέσα από αυτή τη συνάντηση, ο Lee Chang-dong μιλά για την ταξική ανισότητα, την εκμετάλλευση, την εργασία και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, αλλά και για τη δυνατότητα μιας ουσιαστικής σύνδεσης ανάμεσα σε ανθρώπους που φαινομενικά δεν έχουν τίποτα κοινό. Το Possible Love έχει επιλεγεί ως η επίσημη συμμετοχή της Νότιας Κορέας για το Όσκαρ Καλύτερης Διεθνούς Ταινίας — κάτι που δεν ισοδυναμεί ακόμη με οσκαρική υποψηφιότητα — και βρίσκεται ήδη ανάμεσα στα πρώτα μεγάλα φαβορί της περιόδου των βραβείων. Μετά την κινηματογραφική του διαδρομή, θα είναι διαθέσιμο παγκοσμίως στο Netflix από τις 6 Νοεμβρίου.
Ιδιαίτερα δυνατή ήταν και η παρουσία του Robert Pattinson στο Primetime της A24, το πρώτο fiction φιλμ του μόλις 30 ετών Lance Oppenheim. Ο Pattinson υποδύεται τον Chris Hansen, τον τηλεοπτικό δημοσιογράφο που έγινε διάσημος μέσα από το To Catch a Predator του Dateline NBC. Το φιλμ εξετάζει τη λεπτή και συχνά επικίνδυνη γραμμή ανάμεσα στη δημοσιογραφία, την τηλεοπτική ψυχαγωγία και την προσωπική φιλοδοξία, καθώς η καταδίωξη υπόπτων μετατρέπεται σε primetime θέαμα.
Ο Pattinson, ο οποίος συμμετέχει και ως παραγωγός, παραδίδει μία από τις πιο σκοτεινές και τεχνικά απαιτητικές ερμηνείες της καριέρας του, έχοντας δουλέψει εντυπωσιακά τη χαρακτηριστική φωνή και την αινιγματική αυτοπεποίθηση του Hansen. Η πρεμιέρα στο Lido ολοκληρώθηκε με ένα ενθουσιώδες standing ovation διάρκειας τουλάχιστον είκοσι λεπτών, με το κοινό να αποθεώνει τόσο τον σκηνοθέτη όσο και τον Pattinson.
Μετά την πρεμιέρα, το πριβέ πάρτι της ταινίας και της A24 πραγματοποιήθηκε στο περίφημο St. Regis Venice, σε ένα σκηνικό που έμοιαζε βγαλμένο από βενετσιάνικο παραμύθι. Στους πολυτελείς χώρους του ιστορικού ξενοδοχείου, με θέα στα κανάλια, τις γόνδολες και τα φωτισμένα palazzi, οι συντελεστές και οι εκλεκτοί καλεσμένοι γιόρτασαν την υποδοχή της ταινίας σε μία ατμόσφαιρα συναρπαστικής πολυτέλειας και κινηματογραφικής μαγείας.
Το The Echo Chamber του Andrea Pallaoro έφερε στη Βενετία την Alicia Vikander, τον Luca Marinelli και τη Susan Sarandon. Βασισμένη στο τελευταίο σενάριο του Bernardo Bertolucci, η ταινία παρακολουθεί έναν επιτυχημένο μουσικό παραγωγό που υποφέρει από χρόνιο πόνο και τη γυναίκα που αναλαμβάνει να τον φροντίσει, καθώς η σχέση τους μετατρέπεται σε έναν επικίνδυνο συνδυασμό επιθυμίας, εξάρτησης και ελέγχου. Η Sarandon υποδύεται την Ava, μία θρυλική τραγουδίστρια που επιστρέφει στο στούντιο για ένα τελευταίο άλμπουμ, σε έναν από τους πιο ενδιαφέροντες ρόλους των τελευταίων χρόνων της.
Ξεχωριστή θέση είχε και το 3D ντοκιμαντέρ του Wim Wenders, From Inside Out – The Architecture of Peter Zumthor, με τον Brad Pitt στην ομάδα των executive producers. Γυρισμένο σε διάστημα δεκατεσσάρων ετών, αποτελεί ένα καθηλωτικό πορτρέτο του βραβευμένου με Pritzker Ελβετού αρχιτέκτονα Peter Zumthor και της σχέσης ανάμεσα στην αρχιτεκτονική, τη μνήμη και την ανθρώπινη εμπειρία. Από ιδιωτικές κατοικίες μέχρι το ολοκαίνουριο David Geffen Galleries του LACMA στο Los Angeles, ο Wenders δεν παρατηρεί απλώς τα κτίρια, αλλά μας προσκαλεί να τα αισθανθούμε μέσα από την αρχιτεκτονική τους.
Από τις υπόλοιπες ταινίες συζητήθηκε έντονα το ιδιόμορφο και ποιητικό Bucking Fastard του Werner Herzog, με τις Rooney και Kate Mara ως δύο αχώριστες αδελφές που μιλούν ταυτόχρονα και αναζητούν έναν μυθικό τόπο όπου πιστεύουν ότι μπορεί να υπάρξει η αληθινή αγάπη. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον προκάλεσε και το Woman Unknown της May el-Toukhy, το οποίο επιστρέφει στη μεταπολεμική Δανία και εξετάζει τη ντροπή, την τιμωρία και τον κοινωνικό αποκλεισμό μιας γυναίκας που είχε συνδεθεί με Γερμανό στρατιώτη.
Η μοναδική ίσως παραφωνία μέσα σε αυτή την κινηματογραφική πανδαισία ήταν η απονομή του Rising Star Award στη Nicola Peltz Beckham από τα ανεξάρτητα Kinéo Awards, μία παράλληλη διοργάνωση που πραγματοποιείται την περίοδο της Mostra, αλλά δεν αποτελεί επίσημο βραβείο του Φεστιβάλ Βενετίας. Στην ίδια τελετή τιμήθηκε για το σύνολο της καριέρας της και η Faye Dunaway, η οποία μίλησε θερμά για τη νεότερη συμπρωταγωνίστριά της στο επερχόμενο Prima, προβλέποντας ένα λαμπρό μέλλον για εκείνη.
Η επιλογή της Peltz Beckham, ωστόσο, σχολιάστηκε ποικιλοτρόπως, καθώς μέχρι σήμερα δεν έχει παρουσιάσει κάποια ερμηνεία που να δικαιολογεί αδιαμφισβήτητα έναν τόσο βαρύγδουπο τίτλο. Ακόμη και το Prima, για το οποίο ουσιαστικά τιμήθηκε και στο οποίο υποδύεται μία μπαλαρίνα απέναντι στη Dunaway, δεν έχει παρουσιαστεί ακόμη στο κοινό. Έτσι, η δημόσια εικόνα της εξακολουθεί να τροφοδοτείται περισσότερο από την πολυσυζητημένη οικογενειακή ρήξη ανάμεσα στην ίδια, τον Brooklyn και τους Victoria και David Beckham παρά από μία πραγματικά καθοριστική κινηματογραφική παρουσία. Μέσα σε ένα φεστιβάλ που στηρίζεται στην ιστορία, στο κύρος και στη δύναμη του πραγματικού ταλέντου, η συγκεκριμένη διάκριση έμοιαζε να μετρά περισσότερο ως βραβείο δημοσιότητας παρά ως αναγνώριση μιας ήδη αποδεδειγμένης υποκριτικής αξίας.
Μεταφέροντας τον παλμό του Hollywood και του διεθνούς Jet Set από την καρδιά της παγκόσμιας showbiz, ο Γιώργος Σατσίδης μοιράζεται με τους αναγνώστες του Harper's Bazaar όσα μαθαίνει και βλέπει #behindthecamera.