Δεν είναι εύκολο να κερδίσεις το χαρακτηρισμό "εμβληματικός" και δεν είναι πολλά τα εστιατόρια της χώρας μας, και δη εκτός Αθηνών, που μπορούν με άνεση να διεκδικούν τον τίτλο. Όμως η Σελήνη του Γιώργου Χατζηγιαννάκη μετά από 37 θαρρώ χρόνια επανίδρυσης της ελληνικής γαστρονομίας, ανερυθρίαστης (για τότε απίστευτο) ένταξης των τοπικών προϊόντων στη δημιουργική κουζίνα και γέννησης εκ του μηδενός μίας τοπικής κουζίνας υψηλών αξιώσεων, μάλλον δεν περίμενε εμάς για να την χαρακτηρίσουμε εμβληματική.
Η Σελήνη λοιπόν ήδη από το 2019 μετακόμισε στα Φηρά, σε έναν χώρο με ιστορία και επιβλητική αύρα, πράγμα που της πάει γάντι και δίνει νέα διάσταση στη συνολική γαστρονομική εμπειρία που το εστιατόριο πρεσβεύει εξορισμού. Όμως η πανδημία κάπως τα καθυστέρησε τα πράγματα (ποιο τομέα άλλωστε άφησε αλώβητο αυτή η κατάσταση) και έτσι ουσιαστικά φέτος μιλάμε και επίσημα για τη νέα εποχή του Selene με καπετάνιο τον 1 michelin starred και εξαιρετικό σε κάθε του project Έκτορα Μποτρίνι. Ο νέος χώρος θέτει τις βάσεις, αλλά είναι τα πιάτα του πλέον καταξιωμένου σεφ και της καταπληκτικής ομάδας του που απογειώνουν τελικά την εμπειρία. Άλλωστε τελικά πάντα στο τέλος της ημέρας το θέμα μας θα είναι η γεύση και τα συναισθήματα που μπορεί αυτή να σου γεννήσει, ή ακόμη καλύτερα να σου ξυπνήσει.
Είναι βαθιά νοσταλγική η κουζίνα του Έκτορα στο άκρως ατμοσφαιρικό Selene και σε κάνει κάπως να κλείνεις τα μάτια σου και να θυμάσαι καλοκαίρια του κάποτε και του τώρα, στιγμές γεμάτες αρώματα και γεύσεις που κάπως είχατε αγαπήσει, αλλά τώρα πια ούτε καν θυμάσαι πως. Όμως πάλι παρασύρθηκα και μακρηγορώ, οπότε ας περάσουμε στα facts.
Το Selene λοιπόν βρίσκεται μέσα σε έναν απίστευτα ατμοσφαιρικό χώρο, μία περίκλειστη αυλή, που κάποτε υπήρξε ο προαύλιος χώρος ενός καθολικού μοναστηριού, ενώ ακόμη και σήμερα βρίσκεται "μεσοτοιχία" με ένα εν ενεργεία μοναστήρι με 12 καλόγριες. Κάπως φοβερή εντύπωση μου έκανε αυτό... Η αίσθηση που αποκομίζει κανείς περνώντας τον κυρτό μακρύ διάδρομο με το αυθεντικό πέτρινο πάτωμα της μονής για να φτάσει στο εστιατόριο είναι πως ταξιδεύει στο χρόνο, αλλά δεν είναι σίγουρος αν θα βγουν μεσαιωνικοί ιππότες, Μαυριτανοί πειρατές ή καθολικοί μοναχοί στο διάβα του. Η αυλή έχει στοιχεία τόσο μεσαιωνικά όσο και ανατολίτικα, μία αύρα τόσο ιδιαίτερη και ξεχωριστή, που μαγεύει με την ενέργειά της. Σε αυτόν λοιπόν το χώρο καλούνται να κάνουν τα δικά τους μαγικά ο Έκτορας Μποτρίνι, ο Νίκος Μπίλλης και η υπόλοιπη μαγειρική dream team, με τον Ευγένιο Βαρδακαστάνη και τον Ιωάννη Κίκιρα να έχουν αναλάβει το δύσκολο έργο των επιδορπίων.