Γνωρίζουμε τα πρώην βασιλικά θερινά ανάκτορα στο Τατόι κυρίως από την εξωτερική τους όψη.
Το κτίσμα στο Τατόι αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά δείγματα ύστερου ρομαντικού εκλεκτικισμού στην Ελλάδα, συνδυάζοντας την ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική των εξοχικών πύργων με την ελληνική φύση.
Η εξωτερική του μορφή είναι σχεδόν πιστό αντίγραφο της έπαυλης "Ferme" (Αγροικία) στο βασιλικό κτήμα του Πέτερχοφ, πατρίδα της βασίλισσας Όλγας.
Όμως τι γνωρίζουμε για τη διακόσμηση στο εσωτερικό του κτιρίου;
Η εσωτερική διακόσμηση του ανακτόρου στο Τατόι αντανακλούσε την ευρωπαϊκή καταγωγή της ελληνικής βασιλικής οικογένειας, συνδυάζοντας την αριστοκρατική πολυτέλεια του 19ου αιώνα με τη ζεστασιά μιας εξοχικής έπαυλης.
Κατά τον 19ο αιώνα, η εσωτερική διακόσμηση του ανακτόρου στο Τατόι είχε έντονο αριστοκρατικό χαρακτήρα, συνδυάζοντας ροκοκό και νεογοτθικά στοιχεία. Οι τοίχοι κοσμούνταν με ανθισμένες μεταξωτές ταπετσαρίες, πλήθος έργων τέχνης και οικογενειακών φωτογραφιών.
Το Μεγάλο Σαλόνι διέθετε περίτεχνο τζάκι - το αρχικό του πλαίσιο σχεδιάστηκε με έντονα διακοσμητικά στοιχεία ροκοκό, με κυματιστές γραμμές, ανάγλυφα σχέδια κοχυλιών και φυτικά μοτίβα που ήταν ιδιαίτερα δημοφιλή στα ευρωπαϊκά παλάτια του 19ου αιώνα.
Αντίθετα, κατά την περίοδο 1950–1952 (Παύλος & Φρειδερίκη), το εσωτερικό αναδιαμορφώθηκε ριζικά με γνώμονα τη λιτότητα και την άνεση. Το Μεγάλο Σαλόνι απογυμνώθηκε από τα βαριά ροκοκό στοιχεία και μετατράπηκε σε ένα ζεστό οικογενειακό καθιστικό-βιβλιοθήκη. Παράλληλα, εισήχθησαν βυζαντινά μοτίβα στη διακόσμηση, προσδίδοντας στο ανάκτορο έναν πιο έντονο τοπικό, ορθόδοξο χαρακτήρα.
Μια σπάνια φωτογραφία από το 1966 με τον τέως βασιλιά Κωνσταντίνο και την Άννα Μαρία με την κόρη τους Αλεξία δείχνει το καθιστικό-βιβλιοθήκη με τα σκούρα αλλά λιτά έπιπλα αλλά και την εντυπωσιακή βιβλιοθήκη.
Στο τραπέζι ένα crochet κεντημένο τραπεζομάντιλο σε έντονους τόνους αλλά τα κόκκινα λουλούδια στο βάζο προσθέτουν χρώμα στο δωμάτιο.
Τέλος, αξίζει να αναφέρουμε πως μετά από δεκαετίες εγκατάλειψης και τις ζημιές από την πυρκαγιά του 2021, το κτίριο του ανακτόρου αποκαθίσταται πλήρως. Τα ξύλινα πατώματα και οι διακοσμητικές οροφές έχουν διασωθεί με άμεσες σωστικές ενέργειες. Καθαρίστηκε η πέτρα, αποκαταστάθηκαν τα φθαρμένα κόκκινα τούβλα και ανακατασκευάστηκε η στέγη, επαναφέροντας την αυθεντική μορφή του 1880.
Το παλάτι μετατρέπεται σε μουσείο, όπου η εσωτερική διαδρομή θα αναβιώνει την αυθεντική διακόσμηση και τη λειτουργία των δωματίων, εκθέτοντας τη διασωθείσα οικοσκευή.