Η Karen Elson αμφισβητεί εδώ και δεκαετίες τα στερεότυπα για το τι σημαίνει μοντέλο. Μεγαλώνοντας στο Όλνταμ, κοντά στο Μάντσεστερ, με πύρινα κόκκινα μαλλιά και αλαβάστρινη επιδερμίδα, δεν υπήρξε ποτέ μια συνηθισμένη βασίλισσα ομορφιάς. Παρότι η ίδια αυτοσαρκάζεται αποκαλώντας τον εαυτό της "κρεμάστρα ρούχων", είναι ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα πρόσωπα της μόδας και πολλά περισσότερα από αυτό: είναι θερμή υπερασπίστρια των δικαιωμάτων των μοντέλων, μουσικός και τραγουδοποιός. Φέτος, συνδημιούργησε για πρώτη φορά το soundtrack για την επίδειξη του οίκου Zimmermann για τη σεζόν Άνοιξη/Καλοκαίρι 2027 στο Παρίσι.
Τρεις δεκαετίες μετά τη φωτογράφιση με τον Steven Meisel που απογείωσε την καριέρα της, η Elson επιλέγει να εμπιστεύεται απόλυτα τη φωνή και το ένστικτό της. Αναλύει γιατί στρέφεται πλέον σε brands που διοικούνται από γυναίκες, πώς το ανδρόγυνο στυλ χαρίζει απαράμιλλη κομψότητα και γιατί η απόρριψη της εμμονής με την αντιγήρανση αποτελεί την πιο επαναστατική πράξη της εποχής μας.
Όταν οι γυναίκες σχεδιάζουν για τις γυναίκες
Η συνεργασία της με γυναίκες δημιουργούς τα τελευταία χρόνια έχει αλλάξει τον τρόπο που αντιλαμβάνεται το ένδυμα. Όπως εξηγεί η ίδια, οι γυναίκες σχεδιάστριες γνωρίζουν εκ των έσω τι κάνει ένα φορεμα ή ένα ζευγάρι παπούτσια πραγματικά άνετο, προσφέροντας μια ομορφιά που δεν βασίζεται σε ανδρικές φαντασιώσεις αλλά στην αληθινή εμπειρία του να είσαι γυναίκα.
Brands όπως ο οίκος Zimmermann, η Magda Butrym, η Sarah Burton, η Phoebe Philo και το The Row ξεχωρίζουν στη γκαρνταρόμπα της ακριβώς επειδή δεν προσπαθούν να επανευρεύρουν τον τροχό, αλλά να αναδείξουν τον καλύτερο εαυτό κάθε γυναίκας. Στα 47 της χρόνια, η Elson διατηρεί ισχυρή άποψη για την εικόνα της στις δημόσιες εμφανίσεις, επιλέγοντας ρούχα που την κάνουν να νιώθει όμορφη και όχι απλώς ενημερωμένη για τις τάσεις.
Vintage θησαυροί, ανδρόγυνο στυλ και η γοητεία των '90s
Η σχέση της με τη μόδα διαμορφώθηκε από τα εφηβικά της χρόνια στον αγγλικό Bορρά, όπου η έλλειψη άμεσης πρόσβασης στις τάσεις δημιουργούσε ένα πιο αυθεντικό και προσωπικό στυλ, επηρεασμένο από τη μουσική. Θυμάται ακόμη με συγκίνηση το πρώτο εμβληματικό κομμάτι που της χαρίστηκε: ένα ζευγάρι λαμπερά μπλε ψηλοτάκουνα από τη Miuccia Prada το 1997, τα οποία παρομοιάζει με τα "κόκκινα γοβάκια" της Ντόροθι από τον Μάγο του Οζ.
Σήμερα, σε μια εποχή που η μόδα έχει γίνει εξαιρετικά ακριβή, η Elson επιστρέφει στη γοητεία του vintage. Για τις εκτός δουλειάς εμφανίσεις της, προτιμά μια πιο ανδρόγυνη αισθητική που ταιριάζει απόλυτα σε μια γυναίκα στη δεκαετία των 40: σακάκια, πουκάμισα, παντελόνια και διακριτικά θηλυκά αξεσουάρ, όπως οι καρφίτσες. Παράλληλα, η απόλυτη ομορφιά για την ίδια βρίσκεται πλέον στις απλές στιγμές, στο σπίτι της στην εξοχή με τα παιδιά της, φοράει μόνο το τζιν της, ένα t-shirt και καθόλου μακιγιάζ.
"Ας βγάλουμε ρυτίδες": Η επανάσταση ενάντια στην ομοιομορφία
Σε μια εποχή όπου η πίεση για αψεγάδιαστη εικόνα, λίφτινγκ και απουσία ρυτίδων είναι καταιγιστική, η Elson θεωρεί πως η άρνηση να υποκύψει κανείς σε αυτή τη νόρμα είναι η πιο ριζοσπαστική απόφαση.
"Στην εποχή που ζούμε, όπου τόσες γυναίκες νιώθουν την πίεση να δείχνουν διαφορετικές, το να αγνοήσεις αυτόν τον θόρυβο είναι επαναστατικό. Το πιο ριζοσπαστικό πράγμα που μπορούμε να κάνουμε για τους εαυτούς μας είναι να μην υποκύψουμε στην ιδέα ότι το πρόσωπο και το σώμα με τα οποία γεννηθήκαμε δεν είναι αρκετά καλά για τον κόσμο."
Επισημαίνει πως τα τελευταία χρόνια τα χαρακτηριστικά των προσώπων έχουν ομογενοποιηθεί επικίνδυνα εξαιτίας των υπερβολικών ενέσιμων θεραπειών και του έντονου μακιγιάζ. Αντίθετα, στα '90s η ιδιαιτερότητα και η μοναδικότητα ήταν ο στόχος. Φέρνοντας ως παράδειγμα την Charlotte Rampling και τις κομψές μεγαλύτερες γυναίκες στη Γαλλία, τονίζει την αξεπέραστη γοητεία ενός προσώπου που έχει ζήσει.
"Ας βγάλουμε ρυτίδες και ας είμαστε ο εαυτός μας. Ας αφήσουμε τα πράγματα να χαλαρώσουν. Δεν υπάρχει τίποτα πιο όμορφο από μια γυναίκα που έχει ζήσει τα χρόνια της", καταλήγει.