Tη δεύτερη μέρα της Εβδομάδας Μόδας Υψηλής Ραπτικής στο Παρίσι, ο Matthieu Blazy προσκάλεσε τους καλεσμένους του couture show του σε ένα σκηνικό με άγρια βάτα μέσα στο Grand Palais. Αν και αυτό το πλέγμα από κληματσίδες δεν είχε απειλητικά αγκάθια, έμοιαζε με έναν εξωτικό τροπικό παράδεισο, σαγηνευτικό, παιχνιδιάρικο και ώριμο για μια ευφανταστη νέα συλλογή του οίκου Chanel από τον Blazy. Ο ίδιος σημείωσε αργότερα στα παρασκήνια ότι το σκηνικό είχε σκοπό να θυμίσει μια από τις αγαπημένες του ταινίες, το Jumanji, και τη σκηνή όπου τα φυτά καταλαμβάνουν ένα δωμάτιο και προσπαθούν να καταπιούν τους ανθρώπους μέσα σε αυτό. Σύννεφα ήταν ζωγραφισμένα στην οροφή και, στο κέντρο του δωματίου, υπήρχε ένας πυκνός στροβιλισμός από πράσινους μίσχους που υψώνονταν προς τα πάνω—μια αναφορά στο κλασικό παραμύθι Ο Τζακ και η Φασολιά, το οποίο εν μέρει ενέπνευσε τη δεύτερη haute couture συλλογή του σχεδιαστή.
Αφού παρακολούθησε ένα ντοκιμαντέρ για τη γένεση των παραμυθιών, ο Blazy γοητεύτηκε ιδιαίτερα από την ιστορία του Τζακ και της Φασολιάς, ειδικά από τις μεταφορικές της αναλογίες με το ταπεινό ξεκίνημα της Gabrielle "Coco" Chanel και την ιστορική της άνοδο στον κόσμο της μόδας (για να μην αναφέρουμε τη θέση της στη συλλογική μας συνείδηση ως μητέρα του σύγχρονου ενδύματος). Επισκέφθηκε τη βιβλιοθήκη στο διαμέρισμα της Chanel, όπου σχεδόν αμέσως βρήκε ένα βιβλίο με παραμύθια, γεγονός που ενέπνευσε τον ίδιο και την ομάδα του να αγοράσουν αληθινά φασόλια και να τα φυτέψουν, παρακολουθώντας τα να μεγαλώνουν και καταγράφοντας τα μοτίβα, τα χρώματα και τις υφές κατά τη διάρκεια της διαδικασίας.
Αν όμως κάποιος έφτασε στο σημερινό show της Chanel πιστεύοντας ότι θα έβλεπε μια απόκοσμη, απρόσιτη υψηλή ραπτική, έκανε λάθος. Το catwalk άνοιξε με μια διάφανη, αραιής πλέξης εκδοχή του κλασικού ταγιέρ Chanel, εκείνου που μετέτρεψε το όνειρο της Coco να απελευθερώσει τις γυναίκες από τους κορσέδες και τα κρινολίνα σε πραγματικότητα. Αν όμως κοιτάξετε προσεκτικά την πλέξη, θα δείτε μικροσκοπικά μαργαριτάρια και φασόλια κεντημένα πάνω στο αέρινο σιφόν, τα οποία κρέμονταν ασύμμετρα στο στρίφωμα. Ακολούθησε ένα αμάνικο φόρεμα σε ίσια γραμμή με τα ίδια ντελικάτα διακοσμητικά στοιχεία, καθώς και ένα άλλο ταγιέρ με φούστα, επίσης διάφανο, αλλά αυτή τη φορά καλυμμένο με ένα μοτίβο από κληματσίδες και διακοσμημένο με floral απλικέ.
Ακολούθησαν περισσότερα ταγιέρ Chanel σε πολύχρωμα τουίντ και παστέλ σιφόν, καθώς και ένα υπέροχο φόρεμα bias-cut με floral κεντήματα. Ο ένας ώμος ήταν διακοσμημένος με μια πλούσια σύνθεση από λευκά πούπουλα, ενώ ο άλλος ολοκληρωνόταν με ένα χρυσό φασόλι. Ο Blazy, πάντα παιχνιδιάρης, έδειξε επίσης δίχρωμα slingbacks διακοσμημένα με πεταλούδες, τριαντάφυλλα και έναν μικροσκοπικό νάνο (ή μήπως τον Τζακ;) στο τακούνι. Τα minaudières είχαν το σχήμα φασολιών, αρκούδων που κοιμούνται και κόκκινων κοτόπουλων.
Ο Blazy αναφέρθηκε επίσης σε καρακάξες και σκιάχτρα, που αποδόθηκαν μέσα από raffia, πολύχρωμα πομ-πομ και περίτεχνες χάντρες, οι οποίες, σε μία περίπτωση, κάλυπταν ένα φόρεμα με έναν συνδυασμό από μοτίβα φτερών. Ο σχεδιαστής σημείωσε ότι λατρεύει την αδυναμία της Chanel για τα μπιμπελό και θυμήθηκε μια φωτογραφία της, στην οποία ήταν κομψά ντυμένη και κάπνιζε ένα τσιγάρο σε ένα λιβάδι με λεβάντες.
Με μουσική υπόκρουση από τραγούδια όπως το "Kiss Me" των Sixpence None the Richer και το "The Bargain Store" της Dolly Parton, κάθε ταγιέρ και ανάλαφρο μικρό φόρεμα ήταν φτιαγμένο για μια αληθινή Tinker Bell, της οποίας το μαγικό ραβδί είναι το ημερολόγιο Outlook στο iPhone της. Υπήρχαν επίσης αρκετά μονόχρωμα μαύρα looks σε κλασικά υφάσματα όπως το τουίντ, το είδος των ρούχων που θα μπορούσε να φορέσει κανείς στη δουλειά ή σε ένα κοκτέιλ πάρτι, αντί για έναν χορό όπου χάνονται γυάλινα γοβάκια. Αυτή ήταν μια συλλογή φτιαγμένη από όνειρα αλλά σε απόλυτη σύνδεση με την πραγματικότητα, κάτι που ο Blazy έχει μετατρέψει σε σήμα κατατεθέν του κατά τη διάρκεια της σύντομης αλλά απίστευτα επιτυχημένης πορείας του στον οίκο Chanel.
Σε κάποιο σημείο, στις αρχές της επίδειξης, πάνω από την ονειρική ορχηστρική μουσική ακούστηκε μια γυναικεία φωνή. Σαν να απήγγελλε ένα κινηματογραφικό σενάριο με ιλλιγιώδη ταχύτητα, περιέγραφε τη μέρα μιας γυναίκας: "Άνοιξε την ντουλάπα, βγάλε ένα πουλόβερ, κλείσε την ντουλάπα, στρώσε το κρεβάτι, δώσε ένα φιλί, βγες έξω". Στα παρασκήνια, ο Blazy εξήγησε ότι η συλλογή αφορά πραγματικά "την περιπέτεια της καθημερινότητας". Συνέχισε: "Ειδικά η υψηλή ραπτική—δεν πρόκειται απλώς για ένα όμορφο φόρεμα που φοράει ένα όμορφο πρόσωπο. Αφορά και την ώριμη γυναίκα που πρέπει να διπλώσει τα ρούχα της ή να πάρει το παιδί της από το σχολείο ή να παει στη δουλειά".
Πουθενά δεν ήταν αυτή η αίσθηση πιο ξεκάθαρη από την επιλογή του Blazy να μην κλείσει το show με την καθιερωμένη νύφη της Chanel. (Ήταν εκεί, αλλά ανάμεσα στα άλλα looks, ντυμένη με ένα αιθέριο λευκό δαντελένιο φόρεμα με γοργονέ τελείωμα που δεν άγγιζε το έδαφος, ενώ ένα γλυκό, παραδοσιακό πέπλο κάλυπτε το πρόσωπό της και το μπούστο του φορέματος με τα μαργαριταρένια κουμπιά.) Αντίθετα, ο Blazy τελείωσε την ιστορία του με ένα σέξι μαύρο φόρεμα με έξω τους ώμους, σε γραμμή κλεψύδρας, με μια πινελιά από κρόσσια. "[Ένας γάμος] δεν ήταν το παραμύθι της Chanel επειδή δεν παντρεύτηκε ποτέ", είπε ο Blazy. "Έτσι κλείσαμε με ένα revenge dress, ένα μαύρο φόρεμα".
Εκτίμησα τη χειρονομία, ειδικά μετά από ένα Σαββατοκύριακο όπου ο κόσμος έγινε μάρτυρας του αστρονομικά υπερβολικού celebrity γάμου της Taylor Swift και του Travis Kelce στο Madison Square Garden. Φυσικά, αν είσαι μια δισεκατομμυριούχος ποπ σταρ, ένας γάμος μπορεί να είναι το παραμύθι σου. Το ίδιο και το να έχεις μια ντουλάπα γεμάτη με Chanel haute couture. Αλλά για τα μικρά κορίτσια παντού, είναι σημαντικό να καταλάβουν ότι τα παραμύθια είναι δικά τους για να τα δημιουργήσουν, να τα διηγηθούν και να τα ζήσουν. Το ταλέντο του Blazy έγκειται στο να δημιουργεί ρούχα στα οποία μπορεί ο καθένας να αναγνωρίσει τον εαυτό του, ακόμα και σε μια συλλογή υψηλής ραπτικής. Αυτή είναι η μαγεία του ονείρου που χτίζει στον οίκο Chanel, ένα χρυσό φασόλι τη φορά.
Από την Brooke Bobb | Πηγή: Harper's Bazaar US