"Η ουρά είναι τεράστια", αναφώνησε η fashionista δίπλα μου, όσο εγώ προσπαθούσα να κρύψω την έκπληξή μου, με το στόμα σχεδόν ανοιχτό.
Στεκόμασταν έξω από το Freemasons’ Hall, κατά τη διάρκεια του London Fashion Week, με μια ουρά ανθρώπων που είχε τυλιχτεί γύρω από το κτίριο παρά τη βροχή. Στην πραγματικότητα, δεν ήταν και τόσο παράξενο που και μόνο το όνομα του Hu Bing είχε προσελκύσει τόσο κόσμο. Είναι, εξάλλου, μία από τις σημαντικότερες προσωπικότητες της κινεζικής μόδας, που εδώ και χρόνια εκπροσωπεί τη βιομηχανία της χώρας του διεθνώς. Παρ’ όλα αυτά, δεν περίμενα τέτοιο επίπεδο ενθουσιασμού γύρω από ένα fashion show, αφού αυτά τα events συνήθως αφορούν περισσότερο τους δημοσιογράφους και τους λοιπούς ανθρώπους της βιομηχανίας. Χάρη στο press pass μου, προσπέρασα την ουρά, και όταν έφτασα επιτέλους στη μεγάλη αίθουσα του κτιρίου, με τη πασαρέλα, το διάφανο πιάνο και τους πολλούς καλεσμένους, αναρωτήθηκα αμέσως πως ακριβώς είχε καταφέρει να δημιουργήσει ο Hu Bing κάτι τέτοιο, ώστε να κάνει τόσους πολλούς ανθρώπους να θέλουν να γίνουν μέρος του.
Η απάντηση, όπως φάνηκε, κρυβόταν στην πολυδιάστατη καριέρα του, η οποία μετρά σχεδόν τέσσερις δεκαετίες έντονης διεθνούς παρουσίας. Έχοντας εισέλθει στη βιομηχανία της μόδας το 1988, αφού ανακαλύφθηκε ως μοντέλο στην Ιταλία μετά το απότομο τέλος της αθλητικής του καριέρας, ο Hu Bing έγινε σταδιακά ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα κινεζικά πρόσωπα στη διεθνή σκηνή της μόδας. Μέχρι το 2015, η φήμη του είχε πάρει τέτοιες διαστάσεις που το British Fashion Council τον όρισε ως τον πρώτο Διεθνή Πρέσβη των Ανδρικών Κολεξιόν του Λονδίνου (International Ambassador του London Collections: Men), και έτσι ξεκίνησε μια σχέση με τη βρετανική πρωτεύουσα που τελικά θα εξελισσόταν σε κάτι πολύ διαφορετικό από τα συνηθισμένα fashion projects των περισσότερων celebrities.
Έτσι, το HUBING SELECTS ιδρύθηκε από τον ίδιο το 2024 ως μια πλατφόρμα με σκοπό να φέρει τους Ασιάτες σχεδιαστές στη διεθνή σκηνή και να δώσει σε ανερχόμενα ταλέντα πρόσβαση στο είδος της παγκόσμιας προβολής που ο ίδιος είχε περάσει χρόνια χτίζοντας για τον εαυτό του. Λίγο μετά την πασαρέλα αυτού του Σεπτεμβρίου, είχα την ευκαιρία να μιλήσω τετ-α-τετ με τον θρύλο της μόδας, ο οποίος περιέγραψε αυτή την εξέλιξη της καριέρας του με εντυπωσιακή απλότητα. "Είμαι 55 ετών. Έχω ήδη πραγματοποιήσει πολλά από τα δικά μου όνειρα", μου είπε. "Τώρα είναι πολύ σημαντικό για μένα το να στηρίζω νέους σχεδιαστές". Ήταν άραγε αυτός ο λόγος για τη διαρκώς διευρυνόμενη παρουσία του στο London Fashion Week;
Η Κίνα, φυσικά, κατέχει εδώ και καιρό μια πολύ ισχυρή θέση στη μόδα. Παραμένει μεν μία από τις σημαντικότερες αγορές του κόσμου της πολυτέλειας, όμως είναι και βαθιά εμπλεκόμενη στον ίδιο τον τρόπο με τον οποίο κατασκευάζονται τα ρούχα, από τα υφάσματα και την παραγωγή μέχρι την τεχνική γνώση που απαιτείται για να μετατραπεί μια ιδέα σε ένα ολοκληρωμένο ρούχο. Κι όμως, ο τρόπος με τον οποίο η βιομηχανία αντιμετωπίζει την Κίνα μπορεί κάποιες φορές να μοιάζει περιέργως μονοδιάστατος και περιορισμένος. Από τη μία πλευρά, υπάρχει ο Κινέζος πελάτης, τον οποίο πολιορκούν αδιάκοπα τα luxury brands. Από την άλλη, υπάρχει η παλιά ιδέα της Κίνας ως το "εργοστάσιο του κόσμου". Και ενώ τα δημιουργικά ταλέντα από αυτόν τον τόπο και η πραγματικά εξαιρετική δεξιοτεχνία που υπάρχει μπορεί ορισμένες φορές να επισκιάζονται στα media εξαιτίας του τεράστιου όγκου των εξαγωγών της χώρας, πολλοί ταλαντούχοι σχεδιαστές προσπαθούν να χτίσουν το δικό τους όνομα πέρα από τα σύνορα της Κίνας. Καθισμένη μέσα στο Freemasons’ Hall, άρχισα να καταλαβαίνω ότι αυτό ακριβώς ήθελε ο Hu Bing να ανακαλύψουμε μέσα από την πλατφόρμα του.
Leather & Light
Όταν τα φώτα χαμήλωσαν στην πασαρέλα, ήταν πολύ εύκολο να δεις αυτή τη φιλοδοξία μέσα στα ίδια τα ρούχα. Με τίτλο URBAN GRACE: Leather & Light, η τρίτη σεζόν του HUBING SELECTS κινήθηκε ανάμεσα σε τρεις φανταστικές στιγμές στον χρόνο, το 1930, το 2030 και το 3030, ενώ η Σαγκάη και το Λονδίνο λειτούργησαν σχεδόν σαν δύο παράλληλα σημεία πάνω στο ίδιο timeline.
Τα πρώτα looks ήταν απαλά και αιθέρια, με ανοιχτόχρωμο δέρμα, μετάξι και ύφασμα σαν γάζα να σχηματίζουν μακριές, ρευστές σιλουέτες, πριν η διάθεση σκληρύνει σταδιακά. Δεν μπορούσα να μη σκεφτώ ότι υπήρχε κάτι πολύ αληθινό σε αυτή την εξέλιξη, με την απαλότητα της αρχής να δίνει σιγά σιγά τη θέση της σε κάτι πιο σκληρό που να σε προστατεύει.
Δέρματα σε μαύρο, κονιάκ και μπορντό άρχισαν να αγκαλιάζουν το σώμα με όλο και πιο γλυπτικό τρόπο, με μερικά από τα εφαρμοστά μπούστα και τις έντονες φούστες να μου φέρνουν στο μυαλό γνώριμες σιλουέτες και την αγαπημένη μου ένταση ανάμεσα στον έλεγχο και την κίνηση.
Στο τελευταίο της μέρος, οι μεταλλικές επιφάνειες και τα ελαφρύτερα υφάσματα ώθησαν τη συλλογή κάπου πολύ πιο φουτουριστικά. Στο επίκεντρο όλων αυτών βρισκόταν η Aya Maruyama, η Κινεζο-Γιαπωνέζα σχεδιάστρια που ο Hu επέλεξε να αναδείξει μέσα από το show και στην οποία εμπιστεύτηκε τη σεζόν.
"Υπάρχουν τόσα πολλά όμορφα πράγματα από το παρελθόν που μπορούμε να πάρουμε μαζί μας", μου είπε. "Την ίδια στιγμή, πρέπει να κατανοήσουμε το παρόν και να φανταστούμε τι θα μπορούσε να ακολουθήσει. Βρισκόμαστε στη μέση όλων αυτών".
Κινέζικο φινίρισμα
Το δέρμα ήταν το σημείο της συλλογής όπου το ευρύτερο επιχείρημα του Hu για το craftsmanship έγινε πιο ορατό. "Το δέρμα είναι πολύ ιδιαίτερο υλικό. Δεν μπορεί ο καθένας να το δουλέψει με τον σωστό τρόπο", μου εκμυστηρεύτηκε στα παρασκήνια. Αντί να στραφεί αυτομάτως στα μέρη που παραδοσιακά συνδέουμε με την πολυτελή δερματουργία, ήθελε να ανακαλύψει τι άλλο υπάρχει.
"Όλοι μιλούν για το ιταλικό δέρμα και το ιταλικό φινίρισμα, τα οποία αγαπώ κι εγώ. Άρχισα όμως να αναρωτιέμαι αν θα μπορούσα να βρω εξίσου ενδιαφέρον δέρμα και αντίστοιχο επίπεδο δεξιοτεχνίας στην Ασία". Αυτή η αναζήτηση τον οδήγησε σε ολόκληρη την ήπειρο. "Πήγα στην Ιαπωνία, την Κορέα και ταξίδεψα σε πολλές διαφορετικές πόλεις της Κίνας, ψάχνοντας για καλό δέρμα και υψηλού επιπέδου δεξιοτεχνία", μου εξήγησε. Τελικά, η αναζήτηση αυτή τον οδήγησε στο Haining, στην επαρχία Zhejiang της Κίνας, όπου η πρωτοβουλία URBAN GRACE αναπτύχθηκε μέσα από το τοπικό οικοσύστημα δερματουργίας, από την επιλογή των υλικών και την ανάπτυξη δειγμάτων μέχρι την τελική κατασκευή των ενδυμάτων.
Συνέχισε: "Στο Haining βρήκα κάτι πολύ ενδιαφέρον, γιατί υπάρχουν πολλοί διαφορετικοί κατασκευαστές και πολύ εξειδικευμένη τεχνογνωσία. Είπα επίσης στους παραγωγούς μας: αν μπορείτε να δημιουργήσετε και να ολοκληρώσετε για εμάς κάτι σε τόσο υψηλό επίπεδο μέσα στην Κίνα, πρέπει να είστε πραγματικά πολύ καλοί σε αυτό που κάνετε. Το craftsmanship πρέπει να είναι έκδηλο". Για τον ίδιο, κάπου εδώ έρχεται στο προσκήνιο η έννοια του "Finishing in China”, δηλαδή το φινίρισμα στην Κίνα. "Όλοι γνωρίζουν το "Made in China”, εγώ όμως ήθελα να μετατοπίσω λίγο αυτή την ιδέα, γι’ αυτό μιλάω για "Finishing in China”". Η συγκεκριμένη διατύπωση αφορά λιγότερο το από πού προέρχονται απλώς τα υλικά και περισσότερο το ποιος μπόρεσε να δώσει "ζωή" στο τελικό κομμάτι, δίνοντας μεγαλύτερη προσοχή στη δεξιοτεχνία και την τεχνική γνώση που βρίσκονται πίσω από κάτι.
Ο ρόλος του coach
Περιτριγυρισμένος από πολλά μέλη της ομάδας του, από τα φώτα μέχρι το μακιγιάζ, θα ήταν εύκολο να υποθέσει κανείς ότι μια προσωπικότητα τέτοιου βεληνεκούς έχει συνηθίσει να βρίσκεται σταθερά στο κέντρο της προσοχής. Κι όμως, σε όλη τη συζήτησή μας πάνω στην άδεια πασαρέλα μετά το show, έγινε όλο και πιο φανερό ότι ο Hu βλέπει τον σημερινό του ρόλο στη βιομηχανία ως κάτι περισσότερο, ίσως ακόμη και ως κάτι που συνδέεται με την κληρονομιά του.
"Εργάζομαι στη μόδα εδώ και 38 χρόνια, οπότε κατά κάποιον τρόπο βλέπω τον εαυτό μου σαν coach", μου είπε. "Μέσα από την εμπειρία μου μπορώ να βοηθήσω τους νέους σχεδιαστές να καταλάβουν σε τι ανταποκρίνεται ο κόσμος και τι μπορεί να δουλέψει πέρα από την πασαρέλα". Η Aya Maruyama έμοιαζε να ενσαρκώνει ακριβώς το είδος ταλέντου που θέλει να προωθήσει το HUBING SELECTS: μια δημιουργός που κινείται ήδη ανάμεσα σε διαφορετικούς πολιτισμούς, αναφορές και αντιλήψεις περί δεξιοτεχνίας, αλλά ψάχνει ακόμη τη διεθνή προβολή που μπορεί να αλλάξει ριζικά την καριέρα ενός νέου σχεδιαστή.
Ο Hu ήταν εξίσου σαφής ως προς το ότι έδωσε τον χώρο στη νέα δημιουργό να ονειρευτεί και να υλοποιήσει το δικό της όραμα. "Μπορώ να της δώσω μια όμορφη σκηνή. Μπορώ να της δώσω τον φωτισμό, το πιάνο και το περιβάλλον", είπε. "Αλλά από εκεί και πέρα, η τέχνη και τα ρούχα πρέπει να έρθουν από εκείνη". Η τελευταία αυτή φράση έμοιαζε να συνοψίζει τέλεια το πνεύμα του HUBING SELECTS: να δημιουργεί τις συνθήκες κάτω από τις οποίες τόσο η φρέσκια δημιουργικότητα όσο και η παραδοσιακή δεξιοτεχνία μπορούν να αναδειχθούν όπως τους αξίζει.
Μέχρι το τέλος της βραδιάς, ήταν εύκολο να καταλάβει κανείς γιατί ο Hu Bing βλέπει όλο και περισσότερο τον εαυτό του ως πρεσβευτή όχι μόνο της κινεζικής μόδας, αλλά και της δεξιοτεχνίας και του ταλέντου που κρύβονται μέσα της. Μετά το show, ένα τεράστιο πάρτυ έφερε κοντά σχεδιαστές, δημοσιογράφους και την ευρύτερη fashion κοινότητα, επεκτείνοντας αυτή την αίσθηση της δημιουργικής συνομιλίας πέρα από την πασαρέλα. Έπειτα από σχεδόν τέσσερις δεκαετίες κατά τις οποίες εκπροσωπούσε διεθνώς την κινεζική μόδα, ο Hu Bing μοιάζει πλέον αποφασισμένος να χρησιμοποιήσει τη δύναμη της προβολής του ώστε η επόμενη γενιά σχεδιαστών και τεχνιτών να γίνουν εξίσου γνωστοί.