Καλεσμένος στην εκπομπή, Ενώπιος Ενωπίω, βρέθηκε ο Παύλος Ντε Γκρες. Ο πρωτότοκος γιος της Άννας Μαρίας και του εκλιπόντα τέως βασιλιά Κωνσταντίνου αποδέχτηκε την πρόσκληση του Νίκου Χατζηνικολάου και παραχώρησε μία ποικίλης ύλης συνέντευξη στον καταξιωμένο δημοσιογράφο και παρουσιαστή, η οποία προβλήθηκε το βράδυ (24:00) της Πέμπτης μέσα από τη συχνότητα του ANT1.
Στη συνέντευξη, ο Παύλος Ντε Γκρες αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, στις μνήμες του από την κοινή ζωή με τον πατέρα του, τέως βασιλιά Κωνσταντίνο, στην αγάπη του για την Ελλάδα, αλλά και στη σύζυγό του, Marie Chantal. Ειδικότερα, ο Παύλος περιέγραψε την πρώτη τους γνωριμία και αυτό τον κεραυνοβόλο έρωτα που ένιωσε από το πρώτο λεπτό που την αντίκρισε.
"Είμαστε τώρα 30 χρόνια μαζί. Τριάντα χρόνια. 31 φέτος θα κλείσουμε. Έτυχε να γίνεται ένα πάρτι στη Νέα Ορλεάνη. Ήμασταν και οι δύο καλεσμένοι και την γνώρισα εκεί. Έμεινα ξερός. Μου ήρθε έτσι απότομα. Και το υπόλοιπο ήταν το μέλλον. Θυμάμαι, όταν είχαμε αρραβωνιαστεί και ήρθαν τα ΜΜΕ να μας ρωτήσουν διάφορες ιστορίες, μου έλεγαν: "Πόσα παιδιά θα κάνετε;" Σκέφτηκα κι εγώ: τρία, καλά θα είμαστε. "Πέντε", λέει η ίδια. Και ναι, πέντε ήθελε και πέντε έχουμε. Και πρέπει να πω, είναι το καλύτερο δώρο που μπορεί να έχει κανείς. Τα αγαπάω πάρα πολύ"
Στη συνέχεια απαντώντας στο ποιο είναι το μυστικό γι’ αυτή τη σχέση αγάπης που κρατά τόσα πολλά χρόνια, τόνισε: "Νομίζω ότι πρέπει να έχετε μερικές ιδέες που συμπίπτουν και να κάνετε καλή οικογένεια, να σου πω την αλήθεια. Γιατί, όταν έχεις παιδιά, βοηθάει και αυτό. Γιατί κρατάς την οικογένεια μαζί. Αλλά ήμουν πολύ τυχερός.. Διότι είναι εξαιρετικός άνθρωπος, δουλεύει σκληρά, έχει δική της εταιρεία — που θα ακουστεί και αυτό κάποια στιγμή — και είναι ενδιαφέρον. Πολύ καλή μητέρα, αφοσιωμένη στα παιδιά της. Έχουμε μια οικογένεια, η οποία είναι κάτι που μάθαμε κι εμείς από τους γονείς μου, να είμαστε ενωμένοι, να αγαπιούνται τα παιδιά μεταξύ τους".
Τέλος, ανέφερε ότι: "Όταν εγώ γνώρισα τη Marie Chantal, είχε φίλους Έλληνες και πήγαινε κάθε καλοκαίρι στην Ελλάδα. Αυτή ήταν στην Ελλάδα εκείνη τη χρονιά, το 1993, όταν ερχόμασταν με τον πατέρα μου. Είχαμε αρχίσει τη σχέση μας ακριβώς εκείνη τη χρονιά. Τα παιδιά μεγάλωσαν σε ένα ελληνικό σπίτι, διαφορετικά απ’ ό,τι εγώ, αλλά αγαπάμε την πατρίδα μας. Πάντα κάναμε πρωινό και βραδινό μαζί, τα πηγαίναμε στο σχολείο. Η συζήτηση μέσα στην οικογένεια είναι πάρα πολύ σημαντική. Λένε ότι οι κόρες επιστρέφουν στο σπίτι, ενώ τα αγόρια μπορεί να μας φύγουν. Εμείς τι κάνουμε; Δημιουργούμε ένα αγαπημένο σπίτι και ελπίζω ότι και αυτοί θα έρχονται πίσω με τις γυναίκες τους. Οι φίλοι τους είναι πάντα καλεσμένοι στο σπίτι μας, γιατί δεν θέλουμε να τους κρατάμε απ’ έξω. Έτσι κρατάς μια ενωμένη οικογένεια. Αυτοί, με τον καιρό τους, μπορεί να έρθουν τώρα να κάνουν τη θητεία τους. Ο γιος μου, Κωνσταντίνος, έχει σπουδάσει τελευταία τα ΜΜΕ και ενδιαφέρεται να έρθει εδώ και ίσως να ασχοληθεί κι αυτός με τα έργα. Θέλει να γίνει σκηνοθέτης, παραγωγός. Οπότε, ίσως μείνει κι αυτός εδώ για ένα εξάμηνο, να βελτιώσει και λίγο τη γλώσσα — την οποία ήδη ξέρει".
