Πριν από 150 και πλέον χρόνια, μια συλλογή από εξαιρετικά σμαράγδια δόθηκε ως γαμήλιο δώρο στην 16χρονη Όλγα Κωνσταντίνοβνα της Ρωσίας κατά τον γάμο της με τον βασιλιά Γεώργιο Α΄ της Ελλάδας το 1867. Καθ' όλη τη μακρά βασιλεία τους, η Όλγα φορούσε συχνά τη συλλογή της από σμαράγδια μαζί με ασορτί σκουλαρίκια, καρφίτσες και μενταγιόν. Παρά την κατάργηση της Ελληνικής Μοναρχίας το 1974, τα σμαράγδια της βασίλισσας Όλγας εξακολουθούν να ανήκουν στην οικογένεια και έχουν συχνά εμφανιστεί στην Άννα-Μαρία, σύζυγο του εκλιπόντος τέως βασιλιά Κωνσταντίνου.
Η Άννα-Μαρία φορούσε τα εκθαμβωτικά πετράδια την παραμονή του γάμου της το 1964 και έκτοτε έχει εμφανιστεί με τα κοσμήματα σε αρκετές περιπτώσεις, συμπεριλαμβανομένων των εορτασμών για τα 50ά γενέθλια του Βασιλιά Καρόλου ΙΣΤ΄ Γουσταύου της Σουηδίας το 1996.
Η ιστορία της θρυλικής τιάρας
Kι όμως τα πετράδια έφτασαν στο παρά πέντε να καταστραφούν σε δύο περιπτώσεις, από τα χέρια της Όλγας και του μικρότερου γιου του Γεωργίου, του πρίγκιπα Χριστόφορου. Η βασίλισσα δανείστηκε ένα από τα μεγαλύτερα σμαράγδια ως αξεσουάρ καπέλου για έναν χορό στην Αθήνα. Ωστόσο, η καταστροφή παραλίγο να συμβεί όταν ένας άλλος καλεσμένος, προσπαθώντας να το δει από κοντά, έριξε το σμαράγδι στο χαλί. Αυτό κύλησε σε απόσταση που διασχίζει το δωμάτιο, σταματώντας λίγο πριν το μαρμάρινο πάτωμα, χωρίς να υποστεί ζημιά.
Σε μια δεύτερη περίπτωση, ο ίδιος πρίγκιπας Χριστόφορος κατηγορήθηκε ότι μετέφερε τα σμαράγδια από το Παρίσι στη μητέρα του στην Ελλάδα, μόνο και μόνο για να τα αφήσει κατά λάθος σε ένα χρηματοκιβώτιο ξενοδοχείου στη Ρώμη κατά μήκος της διαδρομής. Ένας Ιταλός ντετέκτιβ έσωσε την κατάσταση παραδίδοντάς τα προσωπικά πίσω στον Χριστόφορο.
Μετά τη δολοφονία του συζύγου της το 1913, η Όλγα αποφάσισε να επιστρέψει στη Ρωσία, μόνο και μόνο για να αντιμετωπίσει την επανάσταση των Μπολσεβίκων. Σε αντίθεση με άλλα μέλη της αυτοκρατορικής οικογένειας, κατάφερε να δραπετεύσει μαζί με τα κοσμήματά της, τα οποία πέρασαν λαθραία πέρα από τα σύνορα καλυμμένα σε μια κούφια στοίβα από βιβλία. Αλλά στην Ελλάδα, ο μεγαλύτερος γιος της, ο βασιλιάς Κωνσταντίνος Α΄, εκθρονίστηκε υπέρ του γιου του, Αλεξάνδρου.
Η απόφαση ανατράπηκε όταν ο 27χρονος Αλέξανδρος πέθανε μετά από δάγκωμα πιθήκου και ο Κωνσταντίνος επέστρεψε για άλλη μια φορά ως βασιλιάς. Η Όλγα αντιμετώπισε την εξορία για δεύτερη φορά όταν ο Κωνσταντίνος παραιτήθηκε από τον θρόνο το 1922.
Τα σμαράγδια πέρασαν μέσω της οικογένειας στον βασιλιά Γεώργιο Β' της Ελλάδας, του οποίου η σύζυγος Ελισάβετ τα φορούσε αρχικά σε καθημερινή βάση, αλλά σύντομα τοποθέτησε πέντε από τις μεγαλύτερες πέτρες σε μια πιο στιβαρή τιάρα, με κάθε πέτρα να πλαισιώνεται από ένα μοτίβο με διαμάντια του αρχικού της γράμματος "Ε". Έτσι παραμένει η τιάρα μέχρι σήμερα.
Ο Γεώργιος και η Ελισάβετ ήταν άτεκνοι όταν χώρισαν, οπότε η κληρονομιά πέρασε στον αδελφό του, τον βασιλιά Παύλο, του οποίου η σύζυγος, η βασίλισσα Φρειδερίκη, φόρεσε τα σμαράγδια στον γάμο της πριγκίπισσας Ελισάβετ με τον πρίγκιπα Φίλιππο, δούκα του Εδιμβούργου. Ο σύζυγος της βασίλισσας Ελισάβετ, Φίλιππος ήταν εγγονός της Όλγας.