Το 1988 μια νεαρή κοπέλα με ταπεινή καταγωγή προσελήφθη από το παλάτι ως προσωπική στιλίστρια της Sarah Ferguson. Το όνομά της, Jane Andrews. Ήταν η γυναίκα πίσω από τις αμφιλεγόμενες εμφανίσεις της κοκκινομάλλας Δούκισσας της Υόρκης που δεν εκτιμήθηκαν ιδιαίτερα από την Τύπο της εποχής και σχολιάστηκαν για τα υπερβολικά έντονα χρώματα αλλά και για την πρόθεσή τους να μιμηθούν μάλλον ανεπιτυχώς τα looks της πριγκίπισσας Diana.
Η Jane Andrews γεννήθηκε το 1967 σε μια κομητεία στη βόρεια Αγγλία. Από όταν ήταν ακόμα παιδί αγαπούσε πολύ τη μόδα, αργότερα σπούδασε πάνω σε αυτήν και πάντα ονειρευόταν να μετακομίσει στο Λονδίνο και να εργαστεί ως στιλίστρια. Σε νεαρή ηλικία υπέφερε από διατροφικές διαταραχές, κρίσεις πανικού και περιόδους κατάθλιψης - αργότερα, ένας ψυχίατρος θα έκανε τη διάγνωση πως είχε Οριακή Διαταραχή Προσωπικότητας. Στα 15 της έκανε απόπειρα αυτοκτονίας, ενώ έμπλεκε διαρκώς με κακοποιητικούς συντρόφους.
Όταν είδε την αγγελία που άλλαξε τη ζωή της δούλευε ως πωλήτρια σε ένα κατάστημα Marks & Spencer. Ξεφύλλιζε το περιοδικό The Lady που ήταν τότε πολύ δημοφιλές στην Μ. Βρετανία όταν διάβασε πως μια αριστοκρατική οικογένεια ζητούσε προσωπικό και συγκεκριμένα αμπιγιέζ. Η νεαρή Jane έκανε αίτηση χωρίς να γνωρίζει ποια ακριβώς ήταν αυτή η οικογένεια και έξι μήνες αργότερα κλήθηκε για συνέντευξη. Μόνο τότε ανακάλυψε ότι το αίτημα είχε προέλθει από τη Δούκισσα της Υόρκης. Η Fergie που ήταν τότε έγκυος στη Βεατρίκη, τη συμπάθησε αμέσως και μετά από λίγες μέρες, τον Ιούλιο του 1988 η νεαρή στιλίστρια πέρασε για πρώτη φορά την πόρτα του παλατιού.
"Έφτασα στο σταθμό Kings Cross με μια βαλίτσα και 10 λίρες στην τσέπη μου. Μπήκα σε ένα ταξί και είπα: "Στην πλαϊνή είσοδο των Ανακτόρων του Μπάκιγχαμ"", είπε η ίδια για εκείνη τη μέρα, σε συνέντευξη που έδωσε στην εφημερίδα The Guardian το 2001, ενώ βρισκόταν στη φυλακή. "Μία από τις καμαριέρες ήρθε και με πήγε στο δωμάτιό μου, όπου βρήκα ένα μικρό μπουκέτο λουλούδια από τη Fergie και ένα σημείωμα που έλεγε: "Καλώς ήρθες στην ομάδα, το Αφεντικό"", συνέχισε. Πολύ γρήγορα, οι σχέσεις της με "το Αφεντικό" της έγιναν στενές, η Δούκισσα της είχε απόλυτη εμπιστοσύνη και σύντομα η Jane προήχθη από απλή αμπιγιέζ σε στιλίστρια, που σημαίνει ότι αντί απλώς να φροντίζει τα ρούχα της Sarah Ferguson και να τη βοηθάει να τα φορά, ήταν υπεύθυνη για να τα επιλέγει και να τα αγοράζει.
Παράλληλα, άρχισε να προσαρμόζει στη νέα της θέση και τη δική της εμφάνιση, μιμούμενη σε μεγάλο βαθμό την εικόνα της Δούκισσας. Έβαψε τα μαλλιά της κόκκινα και άρχισε να φοράει ρούχα που έμοιαζαν πολύ με εκείνα της Sarah, ενώ αντέγραψε ακόμα και τον τρόπο που μιλούσε. Οι δυο τους πέρασαν μαζί μια σειρά από σημαντικά γεγονότα, όπως ο δραματικός χωρισμός της Δούκισσας από τον πρίγκιπα Andrew, που επισημοποιήθηκε το 1992 και οριστικοποιήθηκε με την έκδοση του διαζυγίου τους το 1996, αλλά και ο αποτυχημένος γάμος της Jane με τον Christopher Dunn-Butler, έναν άντρα 20 χρόνια μεγαλύτερό της με τον οποίο παντρεύτηκε τον Αύγουστο του 1990. Τα προβλήματα στις προσωπικές σχέσεις τους τις έφεραν ακόμα πιο κοντά, έγιναν οι καλύτερες φίλες, ταξίδευαν παντού μαζί, μάλιστα η Fergie αφιέρωσε ένα από τα ταξιδιωτικά βιβλία στην Jane, "της οποίας η αφοσίωση και η καλοσύνη δεν έχουν όρια", όπως έγραψε, ενώ την αποκαλούσε "Lady Jane”.
Η απόλυση και το έγκλημα
Όμως οι δρόμοι τους χώρισαν το 1997, με την απόλυση της Jane και παρά τη διαβεβαίωση της Sarah Ferguson ότι δεν θα αποχωρίζονταν ποτέ η μία την άλλη. Ανεπισήμως, η απόλυσή της ήταν μέρος ενός ευρύτερου σχεδίου για την περικοπή του λειτουργικού κόστους του παλατιού. Σύμφωνα όμως με τον βασιλικό βιογράφο Andrew Lloyd, ήταν αποτέλεσμα της δυσαρέσκειας της Δούκισσας όταν διαπίστωσε ότι με τη βοηθό της διεκδικούσαν τον ίδιο άντρα και ότι η Jane έτρεφε κρυφά συναισθήματα για τον τότε εραστή της, τον Gaddo della Gherardesca.
Απεγνωσμένη για να διατηρήσει το κοινωνικό της στάτους και μετά την απόλυσή της από το Παλάτι, η Andrews βρήκε καταφύγιο στη σχέση της με τον Thomas Cressman, πρώην χρηματιστή και γιο του πρώην προέδρου της Άστον Βίλα. Ήταν για εκείνη η σωσίβια λέμβος που θα μπορούσε να της εξασφαλίσει τον ελίτ τρόπο ζωής στον οποίο είχε συνηθίσει. Όταν ο Thomas κανόνισε να πάνε για διακοπές στη Γαλλική Ριβιέρα, το 2000, η Jane θεώρησε δεδομένο ότι επρόκειτο να της κάνει πρόταση γάμου. Όμως οι ελπίδες της διαψεύστηκαν όταν αντ' αυτού, εκείνος της αποκάλυψε ότι δεν είχε καμία πρόθεση να την παντρευτεί ποτέ. Επέστρεψαν στο Λονδίνο και καβγάδισαν τόσο έντονα που ο Cressman τηλεφώνησε στην αστυνομία, όμως κανένας αστυνομικός δεν πήγε ποτέ. Όταν ο Thomas αποκοιμήθηκε, η Jame τον χτύπησε με ένα ρόπαλο του κρίκετ, στη συνέχεια τον μαχαίρωσε στο στήθος αφήνοντάς τον νεκρό και εξαφανίστηκε. Συνελήφθη μετά από μερικές μέρες, ενώ είχε κάνει απόπειρα αυτοκτονίας και ισχυρίστηκε στις αρχές ότι τον σκότωσε ενώ ήταν αυτοάμυνα.
Η δίκη
Η δίκη της ξεκίνησε στις 23 Απριλίου 2001 και τράβηξε τα φώτα της δημοσιότητας, λόγω των δεσμών της κατηγορούμενης με τη βασιλική οικογένεια. Καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη με ελάχιστη ποινή 15 ετών και προσπάθησε να ασκήσει έφεση, επικαλούμενη τα προβλήματα ψυχικής υγείας που αντιμετωπίζει αλλά και την κακοποιητική συμπεριφορά του Cressman, αλλά δεν τα κατάφερε. Το 2009, η Andrews δραπέτευσε από τη φυλακή και κρύφτηκε σε ένα ξενοδοχείο όπου εντοπίστηκε και οδηγήθηκε ξανά στο κελί της. Αποφυλακίστηκε το 2019 αφότου ολοκληρώθηκε η έκτιση της ποινής της.
Η ιστορία της έχει γίνει ντοκιμαντέρ, ενώ πρόσφατα ανέβηκε στο Apple TV Channel και το Prime Video η σειρά The Lady που είναι εμπνευσμένη από τη ζωή της. Το γεγονός ότι η προβολή της σειράς συνέπεσε με την δημοσιοποίηση των αρχείων της υπόθεσης Epstein που φέρνουν σε δεινή θέση τη Sarah Ferguson προκάλεσε οργή, σε σημείο η ηθοποιός Natalie Dormer που υποδύεται την Jane να αρνηθεί να συμμετάσχει στην προώθηση της σειράς και να δωρίσει την αμοιβή της σς φιλανθρωπικό ίδρυμα που υποστηρίζει θύματα κακοποίησης σε παιδική ηλικία.
Η ίδια η Jane Andrews, σύμφωνα με επίσημη ανακοίνωση, δεν είχε καμία συμμετοχή στην συγγραφή του σεναρίου και το μόνο που επιθυμεί είναι να ζει ήσυχα και να ξεχαστούν όσα συνέβησαν στο παρελθόν.