O πρίγκιπας Harry γίνεται αρκετά ειλικρινής αυτή την εβδομάδα. Σε μια συνέντευξη που κυκλοφόρησε πρόσφατα στο GQ, ο δούκας του Sussex πέρασε από μια σειρά προσωπικών θεμάτων, αποκαλύπτοντας γιατί αυτός και η Meghan Markle μετακόμισαν την οικογένειά τους στο Ηνωμένο Βασίλειο τον περασμένο Αύγουστο και μάλιστα μιλώντας για μια από τις τελευταίες συνομιλίες του με την αείμνηστη μητέρα του, πριγκίπισσα Diana.
Στη συνέντευξη, ο πρίγκιπας Harry είπε ότι σκέφτεται τη μαμά του -η οποία πέθανε σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα το 1997- "σχεδόν κάθε μέρα".
Λίγες ώρες πριν πεθάνει, η Diana τηλεφώνησε στον Harry και τον μεγαλύτερο αδερφό του, πρίγκιπα William, ενώ έμεναν στο Κάστρο Μπαλμόραλ, την ιδιωτική κατοικία της βασίλισσας Ελισάβετ εκείνη την εποχή.
Όπως λέει η ιστορία, το τηλεφώνημα ήταν σχετικά σύντομο γιατί οι νεαροί πρίγκιπες ήθελαν να επιστρέψουν στο παιχνίδι με τα ξαδέρφια τους και θα ήταν η τελευταία φορά που θα άκουγαν ποτέ τη φωνή της μητέρας τους.
"Αν ήξερα ότι ήταν το τελευταίο τηλεφώνημα μαζί της, πόσο διαφορετική θα ήταν αυτή η συζήτηση... Και εγώ είμαι αυτός που πρέπει να ζήσει με αυτό", είπε ο Harry στο GQ. "Και το γεγονός ότι ως 12χρονο παιδί, το μόνο που ήθελα να κάνω ήταν να φύγω και να τρέξω και να παίξω με τα ξαδέρφια μου".
"Yπάρχει ακόμα σύνδεση με τη μαμά μου"
Ο δούκας του Sussex συνέχισε λέγοντας ότι εξακολουθεί να αισθάνεται μια πνευματική σύνδεση με την Diana. "Μερικές φορές υπάρχουν ερωτήσεις που της κάνω, ψάχνοντας για κάποιο είδος απάντησης, και μερικές φορές παίρνω απάντηση", μοιράστηκε. "Ίσως έχω περάσει πάρα πολύ χρόνο στην Καλιφόρνια, αλλά έχοντας κάνει τη δουλειά που έχω κάνει, υπάρχει ακόμα μια σύνδεση με τη μαμά μου που πραγματικά νιώθω την ενέργειά της σε ορισμένες στιγμές και ορισμένα μέρη της ζωής μου".
Πριν από μερικές εβδομάδες, ο Harry κάθισε επίσης για ένα βίντεο MasterClass με τη Δρ Mary-Frances O'Connor, με τίτλο Redefining Grief: Building Resilience Through Loss, όπου ανέλυσε τη θλίψη που βίωσε όταν έχασε τη μαμά του σε ηλικία 12 ετών.
"Για 15, 20 χρόνια, όταν με ρωτούσαν, "Είσαι καλά;". Η απάντησή μου ήταν: "Είμαι καλά", είπε ο Harry. "Ήταν μούδιασμα, συναισθηματικό κλείσιμο. Και χωρίς να το ξέρω, η αδρεναλίνη με έσπρωχνε, με οδηγούσε".
