Το φαινόμενο του Zoom Fatigue

H κοινωνική απόσταση έχει κάνει τις βιντεοκλήσεις τρόπο ζωής. Όι τελευταίες, όμως, μπορούν να αποδειχτούν ιδιαίτερα εξαντλητικές.

HARPER'S BAZAAR TEAM

Ήταν πολλοί εκείνοι που έβρισκαν ελκυστική την ιδέα της κατ’ οίκον εργασίας πολύ πριν αυτή γίνει υποχρεωτική εξαιτίας της πανδημίας. Συνοδευόταν από τη φαντασίωση για ευέλικτα ωράρια που θα εξοικονομούσαν χρόνο για προσωπικά ενδιαφέροντα, όμως, όπως η πρόσφατη πραγματικότητα απέδειξε, ο ενθουσιασμός γρήγορα έδωσε τη θέση του στην εξάντληση που προκαλούν τα αλλεπάλληλα remote meetings.

Από την Arissa Ha 

To νέο φαινόμενο έγινε γνωστό ως Zoom fatigue και δημιουργήθηκε για να περιγράψει την κόπωση που προκαλούν οι τηλεδιασκέψεις, ενώ πήρε το όνομά του από την ομώνυμη εφαρμογή. Για όσους εργάζονται από το σπίτι οι online βιντεοδιασκέψεις είναι η πλέον κουραστική και αγχωτική διαδικασία, αφού απαιτούν από τους συμμετέχοντες απόλυτη συγκέντρωση στην οθόνη για μεγάλα διαστήματα αλλά ταυτόχρονα και έντονη προσπάθεια, τόσο για να ακούσουν και να καταλάβουν ποιος είπε τι (ιδιαίτερα όταν η σύνδεση δεν είναι καλή), όσο και για να προσπαθήσουν να κάνουν τη γλώσσα του σώματός τους αντιληπτή. Ένα επιπλέον στρες που προκαλούν οι τηλεδιασκέψεις είναι το ότι όλοι αναγκάζονται να βλέπουν συνεχώς το είδωλό τους στην οθόνη, τους μορφασμούς, τις ατέλειες στο πρόσωπο, γεγονός που προκαλεί πολλές φορές αμηχανία και δυσφορία.

Όπως επισημαίνει ο δρ Gianpiero Petriglieri, συνεργάτης καθηγητής στο Τμήμα Οργανωσιακής Συμπεριφοράς του Ευρωπαϊκού Ίνστιτούτου Διοίκησης Επιχειρήσεων (INSEAD), "κατά τη διάρκεια μιας τηλεδιάσκεψης, ενώ ο εγκέφαλός μας συνδέεται και επικοινωνεί, δεν υπάρχει φυσική παρουσία.  Αυτή η δυσαρμονία δημιουργεί αντικρουόμενα συναισθήματα που προκαλούν κόπωση και δεν αφήνουν τους ανθρώπους να χαλαρώσουν όπως κάνουν σε μια κανονική συζήτηση". Επιπλέον, ο δρ Mark Toh, κλινικός ψυχολόγος στην Κλινική Promises Healthcare, εξηγεί ότι, επειδή οι online τηλεδιασκέψεις δεν επιτρέπουν στους συμμετέχοντες να έχουν τη γενικότερη αντίληψη του χώρου στον οποίο βρίσκεται ο συνομιλητής τους, αλλά περιορίζονται στα ελάχιστα εκατοστά της οθόνης, προσπαθώντας συνεχώς να ανασυνθέσουν τη συνολική εικόνα που θα είχαν σε μια διά ζώσης συνάντηση, υποβάλλονται σε μια διαδικασία που είναι επίπονη και κουραστική.

Επειδή, όπως φαίνεται, οι online τηλεδιασκέψεις ήρθαν για να μείνουν και στη μετα-COVID-19 εποχή, μπορούμε να υιοθετήσουμε κάποιες απλές πρακτικές που θα μας βοηθήσουν να καταπολεμήσουμε την κόπωση που προκαλούν.

Για να μειώσετε την κούραση στα μάτια, θα πρέπει να απομακρύνεστε ανά τακτά χρονικά διαστήματα από την οθόνη του υπολογιστή ή το κινητό σας.

-Μετά από μια μεγάλη σε διάρκεια βιντεοκλήση φροντίστε να περάσετε μερικά λεπτά κοιτώντας έξω από το παράθυρο ή ακολουθήστε τη συμβουλή των ειδικών που λένε πως πρέπει κάθε μισή ώρα εργασίας στον υπολογιστή το βλέμμα να κατευθύνεται κάπου μακριά για 30 δευτερόλεπτα.

-Όποτε είναι εφικτό, πάρτε χαρτί και μολύβι για να κρατήσετε σημειώσεις. Και αυτό ξεκουράζει το βλέμμα από τη χρήση του υπολογιστή. Κάντε ό,τι είναι απαραίτητο ώστε οι διαδικτυακές συναντήσεις να είναι όσο συντομότερες γίνεται.

-Φροντίστε όλοι οι συμμετέχοντες να γνωρίζουν εκ των προτέρων την ατζέντα των θεμάτων που θα συζητηθούν και προτιμήστε ένα τηλεφώνημα ή ένα ηλεκτρονικό μήνυμα εκεί που μπορεί να είναι εξίσου αποτελεσματικό.

-Ανάμεσα στα meetings φροντίστε να κάνετε διαλείμματα. Ακόμα και το περπάτημα από το ένα δωμάτιο στο άλλο δίνει σήμα στον εγκέφαλο να κατεβάσει τους ρυθμούς και σας βοηθά να χαλαρώσετε.

-Μια πρακτική που επίσης βοηθά είναι η μείωση της χρήσης υπολογιστή στο ελάχιστο στον ελεύθερο χρόνο σας.

Και μην ξεχνάτε να θέτετε τα όριά σας όσον αφορά την τηλεργασία, είτε πρόκειται για διαλείμματα που μπορεί να χρειάζεστε για να αντεπεξέλθετε στις απαιτήσεις, είτε για την κατανόηση για πιθανές διακοπές από παιδιά που βρίσκονται στο σπίτι. Παρότι η τεχνολογία μάς έσωσε από την κοινωνική απομόνωση, ειδικά εν μέσω πανδημίας, είναι αναγκαίο να δημιουργήσουμε μια υγιέστερη σχέση με τις οθόνες και να μην ξεχνάμε ότι αυτό που μετράει είναι να συνδεόμαστε με τους ανθρώπους που βρίσκονται πίσω από αυτές.