Τα χρόνια της τιμιότητας του Instagram είναι εδώ

Κάτι αλλάζει και ήταν καιρός πια. Hashtag: #thenewhonesty

Το ατέλειωτο debate για την ύπαρξη των social media έδωσε μόλις τη θέση της σε μια σαφή τοποθέτηση υπέρ της φυσικότητας και της ειλικρίνειας σε αυτά.

Ανασκόπηση #nostalgia

Ήταν γύρω στο 2011 όταν στην οθόνη του κινητού μου εμφανίστηκε ένα μικρό εικονίδιο που έμοιαζε με ρετρό κάμερα. Το Instagram - εξηγούσα στους φίλους μου τότε - ήταν "κάτι σαν Τwitter με εικόνες". Το πιο ενδιαφέρον ήταν ότι διέθετε φίλτρα που έκαναν όλες τις φωτογραφίες του smart phone να μοιάζουν καλλιτεχνικές.

Ανέβασα την κόρη μου να κάνει βουτιά από ένα βράχο στην Ίο (7 χρόνων τότε), μετά εμένα με ένα φόρεμα σε τρεις διαφορετικές εκδοχές φίλτρων, την μία μετά την άλλη (σε μία εν αγνοία μου προφητική κίνηση της μεθόδου @Jacquemus!), τις vintage καρέκλες του εξοχικού, την είσοδο μιας μεσοπολεμικής αθηναϊκής πολυκατοικίας, το παρεό μου κρεμασμένο σε ένα μπαλκόνι με θέα στο Αιγαίο. Αυθόρμητα μοιραζόμουν και μιλούσα ένα κοινό κώδικα με λίγους ακόλουθους-φίλους που αμοιβαία εκτιμούσαμε τις καλλιτεχνικές μας προσεγγίσεις και αλληλο-σχολιάζαμε. Αυτά ήταν τα χρόνια της αθωότητας του @elenista. Τα αναπολώ συχνά έκτοτε.


Kανένα #PureBliss

1-2 χρόνια μετά συνεχίζω να αποτελώ αντιπροσωπευτικό παράδειγμα πλειοψηφίας χρηστών. Τότε ήταν που ξεκίνησε μια αλλαγή προσέγγισης από μέρους μου η οποία κατά καιρούς έφτανε σε σημείο εμμονής. Ήταν αδιαπραγμάτευτο για μένα, το feed μου (ως ανθρώπου μέσα στο χώρο του content creation) να είναι θε-μα-τι-κό! Κάθε λήψη έπρεπε να είναι σοφά μελετημένη από άποψη μηνύματος και αισθητικής. Στη συνέχεια, στη ζωή μου όπως και όλης της συμπαθούς τάξης των instagrammers, μπήκε ένα ανελέητο κυνήγι του reach που, χωρίς λογική, άλλοτε έφτανε στα ουράνια και άλλοτε καταποντιζόταν στα Τάρταρα. Έγινα VSCO expert. Μελέτησα περί τα 62 διαφορετικά φιλτρο-μείγματα της ομώνυμης εφαρμογής για να καταλήξω στο HB2 (ένα ψυχρό "μπλεδίζον” φίλτρο που τώρα μου φαίνεται υπερβολικά ξασπρισμένο). Εκτός του ότι το feed μου έπρεπε να είχε συνέπεια, χρειαζόταν επίσης να λειτουργώ με τα ωράρια του κοινού, να μελετώ και να αναλύω το συνεχές feedback από τα insights που έρεαν άφθονα από τη δημοφιλή πλατφόρμα.

Στις λήψεις ήμουν πάντα μόνη μου. Ζούσα μια τέλεια ινσταγκραμική ζωή σε διακοπές, ταξίδια, εστιατόρια, μουσεία, ολομόναχη. Όλοι οι άλλοι γύρω μου μπήκαν στην κατηγορία που ονομάστηκε #NITS (never in the shot).

Ο (κάθε) #instagramhusband ξεπέρασε τον εαυτό του, ηρωοποιήθηκε. Ο αυθορμητισμός της μοιρασιάς είχε εκλείψει παντελώς.

The #nofilter era

Υπάρχει κάποιος καιρός τώρα που τα σημάδια είναι σαφή. Έχω την έντονη αίσθηση ότι είμαστε στην πύλη μιας ακόμα αλλαγής που πλησιάζει αν και με αργά βήματα και βρίσκοντας εμπόδια (πχ. τον καταιγισμό από εφαρμογές για τη μοντελοποίηση όλων μας). Όπως σε κάθε μεταβατική εποχή, το νόμισμα έχει δύο όψεις. Η μία ευνοεί μια απόλυτα ειλικρινή απεικόνιση της πραγματικότητας. Το καλοκαίρι η Gigi Hadid έκανε ένα δεύτερο προφίλ όπου ανέβαζε ποστ από φιλμ μίας χρήσης (@gisposable). Η Aimee Song και άλλες insta-icons έκαναν το ίδιο και διατυμπάνισαν την απελευθέρωσή τους. Υποδεχτήκαμε την τάση Instagram Vs Reality όπου σε ένα post, βλέπαμε την τέλεια αλλά και την ατυχή πόζα της blogger. Παράλληλα, βέβαια συνεχίζει να ανθεί και η άλλη πλευρά που φλερτάρει με την ωραιοποιημένη μέχρι διαστρεβλωμένη πραγματικότητα. Κάπου εκεί προέκυψε μια ολόκληρη φυλή κοριτσιών με πλούσια χείλια, γουρλωμένα μάτια, τετράγωνα insta-φρύδια, μέση – δαχτυλίδι σαν εξωγήινης και τροφαντούς σαν από τρόμπα φουσκωμένους γλουτούς που πάσχει από υπερβολική δόση φίλτρων. Θα ξεφουσκώσει όλο αυτό που θα πάει...

Μια σειρά από μεγάλα brands αγκαλιάζουν την διαφορετικότητα, το ρετούς σίγουρα δεν είναι πια αυτό που ήταν. Το Νοέμβριο του 2018 το Harper's Bazaar κυκλοφορεί με την Zoë Kravitz χωρίς ρετούς σαν cover story και μότο "Επιστροφή στη φυσική ομορφιά" .

Πολλές από τις πιο inspiring fashionistas τώρα όπως η Eva Chen ή η Giovanna Battaglia φιλτράρουν τα στιγμιότυπα της ζωής τους μόνο μέσα από το χιούμορ τους.

Λίγο πριν αποφασίσω κι εγώ να κάνω το δικό μου #finsta όπως η 16χρονη κόρη μου και όλη η παρέα της), διακρίνω ένα φως στο τούνελ της #awesomefakeness (δικό μου το hashtag). Η προσωπική μου επιθυμία είναι να επιστρέψω σε ένα feed που θα αποτελεί ένα αντιπροσωπευτικό μου moodboard. Για παράδειγμα, αυτές τις μέρες θέλω να ανεβάσω μια φωτογραφία με μια πρωτότυπη ροζ βελούδινη καρέκλα που είδα πρόσφατα στην γκαλερί Dio Horia. Eίναι ένα αφαιρετικό, χωρίς ανθρώπινο στοιχείο, ίσως και όχι τόσο καλοφωτισμένο post που o αλγόριθμος θα κρύψει στα έγκατα του timeline σας. Ωστόσο αυτό θέλω να σας δείξω σήμερα. Όχι εύκολη απόφαση να ξεκινήσω την ψυχική αυτή ινσταγκραμική κατάθεση, αλλά θα το κάνω.

Κι έτσι κάπως το σκέφτηκα. Τα χρόνια της τιμιότητας έρχονται. Πώς να γίνει αλλιώς στην εποχή της ηθικής μόδας, της οικολογικής ευαισθησίας, του body positivism, του social media ακτιβισμού; Θεωρώ ότι η Gen Z που έρχεται στο προσκήνιο είναι απόλυτα υπέρ. Υπάρχει ένα ρεύμα αλλαγής στον ορίζοντα. Yπάρχει άλλωστε η συζήτηση με την εξαφάνιση των likes που έχει ξεκινήσει δοκιμαστικά σε κάποιες χώρες. και εδω και λίγες μέρες και στην Ελλάδα. 

So this is happening (για να χρησιμοποιήσω μια κλισέ λεζάντα). This is the new honesty. Και όπως λένε στο παγκόσμιο χωριό μας... Honesty is the best policy.

Glossary

Vsco: Εφαρμογή με φίλτρα, ιδιαίτερα δημοφιλής στους Millennials.

Finsta: (Fake + Insta). Το private Ιnstagram account με ρεαλιστικές αναρτήσεις για λίγους και καλούς φίλους, το οποίο διατηρεί κανείς παράλληλα με το κανονικό του που είναι ορατό σε όλους.

Never in the shot: Η αόρατη παρέα του instagrammer που δεν είναι ποτέ στη λήψη του.

Instagram husband: Σύζυγος – ηρωική φιγούρα που κάνει ακροβατικά, ενώ τσακώνεται, συνήθως μετά το ηλιοβασίλεμα προκειμένου να πετύχει επικές λήψεις για πολλά likes.

Μέθοδος Jacquemus: Η συνήθεια του καινοτόμου σχεδιαστή μόδας να αναρτά 3 ίδιες ή παρόμοιες φωτογραφίες στη σειρά για να δημιουργήσει πιο ομοιόμορφο feed. Θεωρήθηκε ό,τι πιο cool μέσα στο 2019 και αντιγράφτηκε από πολλούς.

Gen Z: H γενιά μετά τους Millennials, γεννημένοι μετά το 1997.