Με δυναμικό τρόπο και νέες εκθέσεις υποδέχονται τον δεύτερο μήνα του έτους οι γκαλερί και τα μουσεία της Αθήνας. Διαφορετικές μορφές τέχνης συναντώνται στις εικαστικές προτάσεις Ελλήνων και διεθνών καλλιτεχνών στους χώρους πολιτισμού της πρωτεύουσας.
Η πρώτη ατομική έκθεση του Νίκου Κανόγλου
Μετά από σημαντικές παρουσιάσεις έργων στο Πολεμικό Μουσείο και σε χώρους πολιτισμού σε όλη την επικράτεια, ο Νίκος Κανόγλου μάς προσκαλεί στην πρώτη του ατομική έκθεση στη γκαλερί Κέννεντυ της Ελληνοαμερικάνικης Αγωγής. Στην Απουσία του Παρόντος, όπως ονομάζεται, παρουσιάζεται μια ενότητα έργων που η ανθρώπινη και ζωική μορφή, καθώς και μυθολογικά μοτίβα, εμφανίζονται ως φορείς μνήμης και εμπειρίας.
Ο πυρήνας της εικαστικής διαδικασίας είναι το σχέδιο και η μονοχρωμία, που λειτουργούν ως σταθερή βάση για την ανάπτυξη της εικόνας μέσα από στρώσεις και διαφάνειες υλικού. Όσον αφορά το τελευταίο, ο καλλιτέχνης αξιοποιεί για τη γέννηση των έργων του γραφίτη, σινική μελάνη, ορυκτές σκόνες, νεκρές ύλες και επικολλήσεις, δημιουργώντας επιφάνειες με έντονη υλικότητα και ιδιαίτερη ατμόσφαιρα. Η προσοχή, η σιωπή και η παραμονή απαιτούνται και γεννώνται. Από τις 4 Φεβρουαρίου.
Μία ομαδική έκθεση εξερευνά τη χρήση του νήματος σε ιστορίες
Η έκθεση Filo-diffusione αντλεί έμπνευση από τις τρεις εκθέσεις που διοργάνωσε η Mirella Bentivoglio τη δεκαετία του ’80 με θέμα το νήμα, στις οποίες διερευνήθηκε η χρήση του νήματος τόσο ως εργαλείο εξερεύνησης της εσωτερικής διάστασης όσο και ως αφηγηματικό μέσο. Στις τότε εκθέσεις αναδεικνυόταν ο έντονα πειραματικός χαρακτήρας αυτών των έργων και ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο, περισσότερα από σαράντα χρόνια αργότερα, παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον να επανεξεταστούν σήμερα, από μια πλέον ιστορική οπτική, τα έργα εκείνης της περιόδου.
Στο δεύτερο μέρος της ομαδικής έκθεσης που ολοκληρώθηκε πριν από λίγες ημέρες, Filo-diffusione_&, το νήμα καθίσταται ένα αυτόνομο εργαλείο με το οποίο αφηγούνται ιστορίες, επαναπροσδιορίζονται συλλογικές μνήμες, περιγράφονται τόποι και τοπία, αλλά και καταγγέλλονται καταχρήσεις και αδικίες προς το γυναικείο φύλο. Από τις 5 Φεβρουαρίου στη γκαλερί Gramma_Epsilon.
Διαφορετικές μορφές τέχνης σε μία νέα ατομική έκθεση
Είναι ωραίο – αν μη τι άλλο ενδιαφέρον – όταν διαφορετικές μορφές τέχνης συναντώνται σε μία μόνο έκθεση. Στη νέα ατομική έκθεση της Μαριάννας Ιγνατάκη, Soft, Sharp and Hollow, Like their Breath, συμβαίνει ακριβώς αυτό. Η γλυπτική συνδιαλέγεται με ζωγραφικά έργα σε καμβά και σχέδια σε χαρτί γεννώντας μία σύγχρονη συζήτηση γύρω από το σώμα, το φύλο και την εικόνα.
Στους πίνακες και στα έργα σε χαρτί, το πορτρέτο απογυμνώνεται από κάθε ψυχογραφική βεβαιότητα. Πρόσωπα διπλά, αχνά ή καλυμμένα, βλέμματα που αποσύρονται και λεπτομέρειες που διαταράσσουν την αίσθηση της βεβαιότητας, συνθέτουν εικόνες σε διαρκή ταλάντωση ανάμεσα στο όνειρο και την πραγματικότητα. Στα γλυπτά από ύφασμα και μαλλιά, συνθετικά υλικά και περούκες λειτουργούν ως τρισδιάστατες προεκτάσεις αυτής της ζωγραφικής έρευνας. Σε μια εποχή αυξημένης ορατότητας και διεύρυνσης των έμφυλων και σωματικών εκφράσεων, αλλά και έντονων αντιδράσεων απέναντι σε αυτές, τα πλάσματα της Ιγνατάκη συγκροτούν μια εναλλακτική κοινότητα, στην οποία η μετάβαση είναι ζωή. Από τις 5 Φεβρουαρίου στη γκαλερί CAN Christina Androulidaki.
Ένα από τα δημοφιλή Plásmata επιστρέφει
Παρουσιάστηκε ως μέρος της έκθεσης Plásmata 3 πέρσι το καλοκαίρι στο Πεδίον του Άρεως. Το Tectonic Riders της Έφης Γούση, η βιντεο-εγκατάσταση της καλλιτέχνιδος, θα βρίσκεται στο -1 BlackBox της Στέγης, στο πλαίσιο των ODD – Onassis Dance Days 2026, αναβιώνοντας ξανά το τελετουργικό των ταυροκαθαψίων.
Το έργο περιγράφεται ως μία μυσταγωγική πράξη αντίστασης και αναγέννησης, που επιχειρεί να γεφυρώσει το χάσμα ανάμεσα σε ένα θρυμματισμένο παρελθόν και ένα αβέβαιο μέλλον. Εδώ, η κλιματική αλλαγή παρουσιάζεται όχι μόνο ως περιβαλλοντική καταστροφή, αλλά και ως μια βαθιά ρήξη στον δεσμό μας με τη φύση και την ιστορία. Από τις 5 έως τις 8 Φεβρουαρίου.
Η νέα έκθεση του Δημήτρη Εφέογλου στην Αθήνα
Η έκθεση after the first frost του Δημήτρη Εφέογλου θυμίζει την εξερεύνηση του δάσους. Πρόκειται για ένα σώμα δουλειάς που φέρει τη διαδικασία ενός συνεχούς μετασχηματισμού, καθώς οι επιφάνειες δέχονται αλλεπάλληλες αλλαγές από στρώσεις χρώματος. Οι μορφές διαγράφονται και ξανασχηματίζονται από μικρές επαναληπτικές και νευρωτικές χειρονομίες. Κάτω από μια στρώση ύλης υπάρχει μια δεύτερη, κάτω από αυτή υπάρχει και μια τρίτη, κάτω από όλες υπάρχει μια πρώτη εικόνα που σχεδιάζεται, σβήνεται, φτιάχνεται εκ νέου και διαρκώς μεταβάλλεται.
Με τον τρόπο αυτό, όπως αναφέρει ο ίδιος ο καλλιτέχνης, η αρχική εικόνα απομακρύνεται και γίνεται πλέον υπαινικτική. Η ζωγραφική εδώ λειτουργεί ως μέσο πρόσβασης σε δασικές σκηνές ενώ η εικαστική πρακτική δεν περιγράφει τον τόπο αλλά διατηρεί την ιδιότητα του αχαρτογράφητου. Από τις 5 Φεβρουαρίου στη γκαλερί Λόλα Νικολάου.
Όταν η γαστρονομία συναντά τη ζωγραφική τέχνη
Στην έκθεση ζωγραφικής DESSERT, ο Νίκος Σίσκος δίνει μορφή στην επιθυμία συσχετίζοντας την με το κάλλος και το ανοίκειο. Στα έργα του, το επιδόρπιο δεν είναι απλά το κερασάκι στην τούρτα, μία καθαρή γαστρονομική απόλαυση, αλλά μία ευρύτερη έννοια. Έχει χαρακτήρα πρόκλησης, παιχνιδιού, σχεδόν ελαφράς ιεροσυλίας: μια γλυκιά αμαρτία που αναζητείται με πλήρη επίγνωση της διάρκειάς της, μια στιγμή που αποσπάται από τη σοβαρότητα του κανόνα.
Κάπως έτσι, στα έργα του, ανθρώπινες μορφές εμφανίζονται να κρατούν γλυκίσματα, ενώ γύρω τους κινούνται έντομα, ζώα και παράδοξα στοιχεία που διαταράσσουν την οπτική ισορροπία. Το γλυκό συνυπάρχει με το απειλητικό, το ελκυστικό με το ανοίκειο. Η απόλαυση δεν παρουσιάζεται αθώα, εμπεριέχει ένταση και εσωτερική ταραχή. Όπως και η ίδια η ζωή. Από τις 6 Φεβρουαρίου στη Sianti Gallery.
Το σύμπαν της Frida Kahlo αποκτά ξανά φωνή
Σοφή και επαναστατική στην ουσία και τη φύση της, η Frida Kahlo ζωντανεύει με έναν συγκινητικό τρόπο στο Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού. Όπως υποδηλώνει και ο τίτλος Beyond the Icon, η έκθεση προσεγγίζει τη Μεξικανή δημιουργό πέρα από τον καθιερωμένο μύθο και την εικόνα/σύμβολο που τη συνοδεύει. Δεν περιορίζεται στο έργο της ως εικαστική παρακαταθήκη, αλλά εμβαθύνει στη ζωή της – μία αλληλουχία γεγονότων γεμάτη σωματικές δοκιμασίες, συναισθηματικές συγκρούσεις και διαρκείς περιπέτειες.
Μέσα από μία πολυεπίπεδη αφήγηση και μία σειρά από εικαστικές δράσεις και εμπειρίες εικονικής πραγματικότητας, η έκθεση φωτίζει τη βαθιά σύνδεση ανάμεσα στη βιωματική εμπειρία και την καλλιτεχνική της έκφραση, αποκαλύπτοντας την Frida όχι μόνο ως εμβληματική καλλιτέχνιδα, αλλά ως άνθρωπο που μετέτρεψε τον πόνο, την αντίσταση και την προσωπική της ιστορία σε καθολική τέχνη. Από τις 6 Φεβρουαρίου.
Διαβάστε Επίσης
