Αν και σύντομος σε διάρκεια, ο Φεβρουάριος κατάφερε να χωρέσει στις ημέρες του σημαντικά εικαστικά εγκαίνια και ραντεβού με εκθέσεις διαφορετικών μορφών τέχνης σε μουσεία και γκαλερί της πρωτεύουσας. Οι δύο πρώτες του εβδομάδες το επιβεβαιώνουν. Όπως και όσα ακολουθούν τις επόμενες ημέρες, μέχρι και το φινάλε του.
Μεσολόγγι 1826, 200 χρόνια από την Έξοδο
Μία σημαντική έκθεση, της οποίας τα εγκαίνια θα πραγματοποιηθούν παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας, ξεκινά το ταξίδι της απόψε, Τρίτη 17 Φεβρουαρίου. Με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 200 χρόνων από την Έξοδο του Μεσολογγίου, το Μουσείο Μπενάκη επί της Πειραιώς – 138 στον αριθμό - διοργανώνει μια επετειακή έκθεση αφιερωμένη στην Ιερή Πόλη του Μεσολογγίου, στον Αγώνα των Ελλήνων για την Ανεξαρτησία και στο φιλελληνικό κίνημα.
Μεσολογγίτισσα μητέρα με το παιδί της, 1837, Επιχρωματισμένη οξυγραφία, Συλλογή Σπύρου Σακαλή, παραχώρηση Φοίβος Σακαλής
Μέσα από αντιπροσωπευτικούς πίνακες, σχέδια, χαρακτικά, βιβλία και αντικείμενα, η έκθεση παρουσιάζει ένα εκτεταμένο και πολυεπίπεδο δείγμα της εικονογραφίας του Μεσολογγίου, του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα και του Φιλελληνισμού. Σπάνια τεκμήρια από τις συλλογές του Μουσείου Μπενάκη, τη συλλογή σχεδίων και χαρακτικών του Δρ John Robertson, καθώς και από άλλα ιδρύματα και ιδιωτικές συλλογές, φωτίζουν τον τρόπο με τον οποίο το επαναστατικό Μεσολόγγι λειτούργησε ως σημείο αναφοράς τόσο για τον πολιτικό φιλελληνισμό όσο και για την πνευματική συγκρότηση της σύγχρονης Ελλάδας. Η έκθεση συνδυάζει εμβληματικά έργα με άγνωστα και αδημοσίευτα έως σήμερα τεκμήρια, προσφέροντας μια ανανεωμένη και εμπλουτισμένη ματιά στο Μεσολόγγι και την Ελληνική Επανάσταση. Από τις 17 Οκτωβρίου.
Η νέα εποχή του The End
Ήταν το 2007, 19 χρόνια πριν, όταν ο Νίκος Αλεξίου και το έργο του, The End, εκπροσώπησαν την Ελλάδα στην Μπιενάλε της Βενετίας. Ο ίδιος θα φύγει από τη ζωή τέσσερα χρόνια μετά. Με αφορμή τη συμπλήρωση 15 ετών από το "τελευταίο αντίο" στον καλλιτέχνη, η γκαλερί Ζουμπουλάκη επαναφέρει μια ενότητα του εμβληματικού έργου "The End" αναδεικνύοντας τη διαχρονική του επικαιρότητα, παρά την απόσταση που μας χωρίζει από την εποχή εκείνη. Η κεντρική εγκατάσταση και προβολή πλαισιώνονται από μια επιλεγμένη σειρά έργων του Νίκου Αλεξίου.
Όπως αναφέρει ο ιστορικός τέχνης και επιμελητής Χριστόφορος Μαρίνος στο κείμενό του, "η νέα εκδοχή του "The End" στη γκαλερί Ζουμπουλάκη αποτελεί μία αναπλαισίωση και λιγότερο μια αναδρομική χειρονομία. Η επανεμφάνιση του έργου επαναφέρει με ένταση το ερώτημα της σχέσης ανάμεσα στο τέλος και στο άπειρο. Αυτό που παρουσιάζεται έχει σχεδιαστεί εξαρχής για να μεταμορφώνεται, να προσαρμόζεται σε νέους χώρους και να λειτουργεί σε διαφορετικό χρονικό πλαίσιο, χωρίς να χάνει τον πυρήνα του. Σε μια εποχή όπου το τέλος συχνά βιώνεται ως ρήξη ή ως εξάντληση, το έργο του Αλεξίου προτείνει μια διαφορετική αντίληψη: το τέλος ως τελετουργικό σημείο επαφής με τη ζωντανή μορφή – με αυτό που ο Henri Focillon περιέγραψε ως τη "ζωή των μορφών". Το να το ξαναβλέπουμε σήμερα, σε μια εποχή επιτάχυνσης και συνεχούς κατανάλωσης εικόνων, σημαίνει να το προσεγγίζουμε ως πρόταση μιας άλλης χρονικότητας. Πρόκειται για ένα έργο ανοιχτό, σε κατάσταση διαρκούς παραμονής για πάντα εδώ, ως ένα καλλιτεχνικό όραμα που επιβιώνει, μετασχηματίζεται και επανέρχεται". Από τις 26 Φεβρουαρίου.
Μία site-specific εικαστική πρόταση σε ανεξάρτητη γκαλερί
Σε μία ανεξάρτητη γκαλερί, τη Cypher, παρουσιάζει τη νέα του έκθεση ο Nabil Aniss. Σε επιμέλεια της Εύας Βασλαματζή, το BLAME US, όπως ονομάζεται, αναπτύσσεται ως μια συγχρονισμένη βιντεο-εγκατάσταση στα τρία επίπεδα του χώρου, δημιουργώντας μια εμβυθιστική εμπειρία. Ο Aniss παρουσιάζει για πρώτη φορά ένα site-specific μοντάζ σε πέντε οθόνες, αποτελούμενο από αποσπάσματα προηγούμενων έργων του καθώς και από αχρησιμοποίητα μέχρι σήμερα πλάνα. Η έκθεση λειτουργεί ως μια ιδιόμορφη αναδρομή στην έρευνά του και στις θεματικές που τον απασχολούν τα τελευταία χρόνια.
Κεντρική αναφορά αποτελεί η παράδοση trance του Jebda, η οποία συναντάται σε μυστικιστικές αδελφότητες του Μαρόκου, και ειδικότερα του Μενκές, πόλης καταγωγής του καλλιτέχνη. Μέσα από αρχειακά πλάνα, δικές του σύγχρονες καταγραφές ή χορογραφημένες αναπαραστάσεις, ο Aniss αναζητά τη γενεαλογία και τη σημασία των τελετουργιών αυτών μακριά από περιορισμούς του δυτικού βλέμματος. Από τις 19 Φεβρουαρίου.
