Όλοι μας βλέπουμε τον κόσμο μέσα από παραμορφωτικούς φακούς. Είναι αδύνατον να διαχωρίσουμε αυτά που παρατηρούμε από εκείνα που ήδη γνωρίζουμε. Οι δημιουργοί ντοκιμαντέρ, οι δημοσιογράφοι και οι φωτογράφοι παλεύουν να καταγράψουν ένα αντικειμενικό πορτρέτο του θέματός τους, όμως, είτε προς το καλύτερο είτε προς το χειρότερο, δεν μπορούν να αποβάλουν εντελώς την προσωπική τους οπτική. Αυτό αποτελεί μέρος της ανθρώπινης φύσης.
Αυτή η περιέργεια είναι που οδηγεί τον συγγραφέα και σκηνοθέτη Nathan Fielder, του οποίου το έργο περιστρέφεται γύρω από το πώς και το γιατί της ανθρώπινης συμπεριφοράς, πιέζοντας συχνά τους ανθρώπους στα όριά τους. Μέσα από τις εκπομπές του έχει στήσει περίπλοκα πειράματα παρατήρησης της καθημερινής συμπεριφοράς. Αυτές οι παραγωγές τον κατέστησαν το ιδανικό πρόσωπο για να αναλάβει την υπόθεση της Elizabeth Holmes, της ιδρύτριας της Theranos που είπε ψέματα στους επενδυτές και σε ολόκληρο τον κόσμο για μια υποτιθέμενη επανάσταση στις εξετάσεις αίματος. Η ίδια αποτελεί την πρωταγωνίστρια του νέου του εγχειρήματος με τίτλο You Can See Everything.
Μια σπάνια ματιά στην ιδιωτική ζωή της Elizabeth Holmes
Στο ντοκιμαντέρ, το οποίο συσκηνοθετεί με τον Lance Oppenheim, ο Fielder εστιάζει στην Holmes και τον σύζυγό της, Billy Evans, μόλις έναν μήνα πριν την έναρξη της 11ετούς ποινής φυλάκισής της. Αυτή τη φορά, αντί να εμφανίζεται σε εξώφυλλα περιοδικών με το χαρακτηριστικό μαύρο ζιβάγκο κρατώντας μια μικρή κάψουλα αίματος, βρίσκεται καθισμένη απέναντι από τον Fielder σε μια παραθαλάσσια κατοικία στο Del Mar της Καλιφόρνια. Το ζευγάρι προσκάλεσε τον σκηνοθέτη στο σπίτι του όλο το εικοσιτετράωρο για να δείξει στο κοινό την πραγματική γυναίκα που, όπως ισχυρίζεται ο σύζυγός της, παραμορφώθηκε από τα μέσα ενημέρωσης.
Έχοντας την ευκαιρία να την παρατηρήσει από κοντά, ο Fielder προσπαθεί να αποδώσει αυτή την ιδιαίτερη προσωπικότητα αντικειμενικά, μόνο και μόνο για να βρεθεί μπροστά σε μια ιστορία γεμάτη παραπλανητικά στοιχεία. Η πιο αναπάντεχη ανακάλυψη αυτού του καθηλωτικού ντοκιμαντέρ είναι η συμπάθεια που καταφέρνει να γεννήσει ο δημιουργός για ένα πρόσωπο που θεωρείτο αναμφισβήτητα ένοχο, αφήνοντας την απορία αν μπορούμε τελικά να γνωρίσουμε πραγματικά οποιονδήποτε άνθρωπο.
Το παιχνίδι των εντυπώσεων και η υποκειμενική αλήθεια
Το γεγονός ότι ο χαρακτήρας και η προσωπικότητα του Nathan Fielder μελετά την Elizabeth Holmes μοιάζει με μια απίστευτη τροπή της τύχης. Οι ανακριτικές του τακτικές λειτουργούν ως αντίβαρο στον κόσμο της Holmes. Τον Ιανουάριο του 2022, ένα ομοσπονδιακό δικαστήριο την καταδίκασε για τέσσερις κατηγορίες εταιρικής απάτης. Αυτό είναι ένα πραγματικό γεγονός. Ωστόσο, ο Fielder διαπιστώνει ότι η Holmes και ο σύζυγός της ζουν σε μια πραγματικότητα που έχουν σχεδιάσει οι ίδιοι για να ταιριάζει στο αφήγημά τους. Η Holmes όχι μόνο πιστεύει ότι δεν εξαπάτησε κανέναν, αλλά ισχυρίζεται επίσης ότι είναι ανίκανη να πει ψέματα, υποστηρίζοντας την άποψή της με σημασιολογικά παιχνίδια.
Ο Evans, αν και αρχικά εμφανίζεται ως υπέρμαχος της διαφάνειας, συχνά συσκοτίζει τα πράγματα. Διακόπτει τις συνεντεύξεις όταν θεωρεί ότι οι ερωτήσεις γίνονται υπερβολικά πιεστικές, ενώ τα κίνητρά του αρχίζουν να φαίνονται αμφίβολα. Κάθε λεπτομέρεια στο You Can See Everything δημιουργεί ένα λαβύρινθο από αδιέξοδα, κάνοντας ακόμη πιο θολή την εικόνα για την πραγματική της κατάσταση.
Παρά την ενοχή της, η Elizabeth Holmes παραμένει αιχμάλωτη της δικής της υποκειμενικής πραγματικότητας, ακριβώς όπως ο Fielder αλλά και όλοι εμείς που παρακολουθούμε.
Η απρόσμενη συμμετοχή της Amanda Seyfried
Μετά την αποχώρηση της Holmes για τη φυλακή, ο Fielder εισάγει έναν αναπάντεχο τέταρτο χαρακτήρα, την ηθοποιό Amanda Seyfried. Η παρουσία της προσθέτει μια διάσταση που σπάνια συναντάται σε ντοκιμαντέρ. Προσεγγίζει την προσωπικότητα της Holmes από μια νέα οπτική γωνία, αφήνοντας την υποκειμενικότητά της να την οδηγήσει καθώς ζυγίζει την ενσυναίσθηση και την επιφυλακτικότητα.
Αναβιώνοντας τον ρόλο που υποδύθηκε στη σειρά The Dropout μέσα από αναπαραστάσεις, προσπαθεί να αποκωδικοποιήσει αν οι συνομιλίες της Holmes με τον Fielder είναι αυθεντικές ή ένα καλοστημένο σχέδιο. Οι μικρότερες λεπτομέρειες οδηγούν τη Seyfried και τον Fielder σε μεγάλες συζητήσεις σχετικά με τις προθέσεις της. Εξετάζοντας αυτές τις ενέργειες, όλες οι αντιφάσεις μοιάζουν όλο και πιο ανθρώπινες. Μήπως δεν είμαστε όλοι έρμαια του εγώ μας; Μήπως βιώνουμε όλοι τον κόσμο με έναν μοναδικό τρόπο, υποκείμενο στις δικές μας κλίσεις; Μπορούμε ποτέ να γίνουμε πλήρως κατανοητοί από τους άλλους; Υπό αυτό το πρίσμα, η Holmes εγείρει την συμπόνια μας, παραμένοντας εγκλωβισμένη στη δική της υποκειμενική πραγματικότητα.
