Ο "Ρινόκερος" είναι μία παράσταση που αξίζει να δείτε

Ο Γιάννης Κακλέας συνεργάζεται ξανά με τον Άρη Σερβετάλη στο κλασικό έργο του Ιονέσκο.

Ο Γιάννης Κακλέας καταπιάνεται με ένα γνώριμο γι΄αυτόν είδος, το θέατρο του παραλόγου και συνεργάζεται ξανά με τον Άρη Σερβετάλη στον "Ρινόκερο" του Ιονέσκο, ο οποίος έχει στο πλευρό του έναν θίασο ταλαντούχων ηθοποιών: Έλλη Τρίγγου, Στέλιος Ιακωβίδης, Ροζαλία Κυρίου, Θάνος Μπίρκος, Πάνος Παπαδόπουλος, Αγγελική Τρομπούκη, Κωστής Μπούντας, Αναστασία Στυλιανίδη. Το αποτέλεσμα; Μία εξαιρετική παράσταση που παρά το γεγονός ότι γράφτηκε το 1959 και αποτελεί μία προσπάθεια ερμηνείας του φασισμού και του ναζισμού, να κινείται πολύ κοντά στη σημερινή δυστοπική πραγματικότητα. 

Στον "Ρινόκερο", ο Ιονέσκο εκφράζει όλη την αγωνία του για την πορεία και την μετάλλαξη του ανθρώπινου είδους σε φανατικά, επιθετικά όντα, σε βίαια όργανα μιας ολοκληρωτικής εξουσίας που έχοντας αναπτύξει ως υπέρτατη κοινωνική συμπεριφορά το "ένστικτο της αγέλης" μεταμορφώνει τους ανθρώπους σε άβουλα και καταστροφικά πλάσματα που εκμηδενίζουν και σκοτώνουν  το όνειρο για μια κοινωνία ελεύθερη και δημιουργική.

Η ιστορία εκτυλίσσεται σε μία γαλλική επαρχιακή πόλη, την οποία αρχίζουν να καταλαμβάνουν ρινόκεροι. Οι άνθρωποί της αρχίζουν να μεταμορφώνονται ο ένας μετά τον άλλον, και ο μόνος που δεν υποκύπτει σε αυτή τη μαζική μεταμόρφωση είναι ο Μπερανζέ. Ο ίδιος προσπαθεί μέχρι τέλους να κρατήσει την "ανθρώπινη" υπόστασή του, υπερασπίζοντας με πάθος τον πολιτισμό, την επιθυμία για ελευθερία και το δικαίωμα του να είναι διαφορετικός. 

Ο Γιάννης Κακλέας φέρνει το έργο στο σήμερα, τονίζοντας τη μαζική υστερία της σύγχρονης κοινωνίας, την καταπάτηση των κοινωνικών αρχών προκειμένου να κυριαρχήσουν τα ζωώδη, επιθετικά ένστικτα, την αποξένωση και τη μαζική υστερία που υποβόσκει πίσω από διαστρεβλωμένες ιδεολογίες. Ο σκηνοθέτης κάνει ακόμα και μία προβολή στο μέλλον, περιγράφοντας μια ακόμα πιο δυστοπική πραγματικότητα, στην οποία η υποδούλωση των ανθρώπων στην τεχνολογία έχει προκαλέσει τον αφανισμό κάθε κριτικής σκέψης και επικοινωνίας.  

Ο Άρης Σερβετάλης ξεχωρίζει για την ερμηνεία του ως Μπερανζέ, έναν χαρακτήρα που μέσα από αλλεπάλληλες διαμάχες με τους γύρω του αλλά και τον εαυτό του προσπαθεί να μη μεταλλαχθεί σε κτήνος. Ο εύθραυστος χαρακτήρας του κλυδωνίζεται μαζί με την ίδια την κοινωνία - τα σκηνικά ενισχύουν τη μεταφορά της κατάρρευσης της ανθρωπότητας και ο ίδιος περνάει μέσα από συναισθηματικές διακυμάνσεις από την τρέλα της μάζας στη λογική του ατόμου. Η σωματική έκφραση του Σερβετάλη, με τις νευρωτικές κινήσεις, οι εκρηκτικοί μονόλογοι αλλά και η βαθιά ενδοσκόπηση στον ψυχικό του ήρωα, δίνουν ουσία στην ερμηνεία που καθώς εξελίσσεται η παράσταση γίνεται ολοένα και πιο καθηλωτική. 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 Κεντρική φωτογραφία: Κώστας Γκιόκας, από τις πρόβες

Θέατρο Κιβωτός, Πειραιώς 115