Η δραματική σειρά εποχής "Ντέρτι" του ΑΝΤ1 μας μεταφέρει στην Πάτρα του 1987, μια εποχή έντονων κοινωνικών, μουσικών και πολιτισμικών αλλαγών στην Ελλάδα. Πέρα από τις εξαιρετικές ερμηνείες και τα κοστούμια, καταλυτικό ρόλο στην επιτυχία της σειράς παίζει η σκηνογραφία.
Οι ηλεκτρικές και ηλεκτρονικές συσκευές που επιστρατεύονται στα σκηνικά δεν αποτελούν απλά διακοσμητικά στοιχεία, αλλά τους πιο πιστούς μάρτυρες της καθημερινότητας του 1987. Στα τέλη των '80s, η τεχνολογία άρχιζε να μπαίνει δυναμικά σε κάθε ελληνικό σπίτι, αλλάζοντας ριζικά τον τρόπο που οι άνθρωποι διασκέδαζαν, επικοινωνούσαν και ζούσαν.
Πώς διασκέδαζαν στο σπίτι το 1987
Στο ελληνικό σπίτι του 1987, το σαλόνι ήταν ο απόλυτος πυρήνας της οικογένειας, και στο κέντρο του δέσποζε η τηλεόραση CRT (καθοδικού σωλήνα). Ήταν συσκευές ογκώδεις, βαριές, με ενσωματωμένα τετράγωνα κουμπιά για την αλλαγή των καναλιών. Το τηλεχειριστήριο ήταν ακόμα πολυτέλεια για λίγους· οι τηλεθεατές έπρεπε να σηκωθούν για να συντονιστούν στην ΕΡΤ1 ή την ΕΡΤ2, καθώς η ιδιωτική τηλεόραση δεν είχε γεννηθεί ακόμα.
Η πραγματική επανάσταση, όμως, που αποτυπώνεται ανάγλυφα στη σειρά, είναι η εμφάνιση του βίντεο (VCR). Η συσκευή αυτή άλλαξε τους όρους της οικιακής ψυχαγωγίας. Η γειτονιά γέμισε με καταστήματα ηλεκτρικών ειδών, βίντεο-κλαμπ, και οι σαββατιάτικες μαζώξεις για την προβολή μιας cult ελληνικής βιντεοταινίας ή μιας ξένης επιτυχίας έγιναν η νέα κοινωνική συνήθεια της εποχής.
Η εποχή της κασέτας
Η μουσική το 1987 ήταν αναλογική και είχε συγκεκριμένη υφή. Στο "Ντέρτι", οι νεότεροι χαρακτήρες συνδέονται άρρηκτα με το Walkman - το θρυλικό φορητό κασετόφωνο της Sony που απελευθέρωσε τη μουσική από το σπίτι. Φορώντας τα χαρακτηριστικά ακουστικά με το σφουγγαράκι, οι νέοι μπορούσαν για πρώτη φορά να απομονωθούν και να ακούσουν τα αγαπημένα τους τραγούδια στο σπίτι ή περπατώντας στον δρόμο.
Την ίδια στιγμή, τα μεγάλα στερεοφωνικά συγκροτήματα και τα διπλά κασετόφωνα (boomboxes) στα εφηβικά δωμάτια ήταν τα εργαλεία μιας ολόκληρης κουλτούρας: της δημιουργίας της "mixtape".
Η εγγραφή τραγουδιών από το ραδιόφωνο απαιτούσε αντανακλαστικά για να μην "πέσει" πάνω στο κομμάτι η φωνή του παραγωγού, ενώ οι χειροποίητες κασέτες αποτελούσαν το πιο συνηθισμένο δώρο μεταξύ φίλων ή το απόλυτο μέσο ερωτικής εξομολόγησης.
Η επικοινωνία στα χρόνια των '80s
Πολύ πριν τα tablets και τα smartphones, στα σπίτια της σειράς βλέπουμε το κλασικό σταθερό τηλέφωνο με το περιστροφικό καντράν. Η διαδικασία σχηματισμού ενός αριθμού απαιτούσε υπομονή. Χωρίς αναγνώριση κλήσης, χωρίς SMS και φυσικά χωρίς κινητά τηλέφωνα, η επικοινωνία είχε μια ιεροτελεστία.
Το τηλέφωνο, τοποθετημένο συνήθως σε κεντρικό σημείο όπως ο διάδρομος ή το σαλόνι, σήμαινε ότι οι τηλεφωνικές συνομιλίες γίνονταν συχνά παρουσία όλης της οικογένειας, περιορίζοντας την ιδιωτικότητα των ερωτευμένων της εποχής.
Στην κουζίνα, οι ηλεκτρικές συσκευές με τα παραδοσιακά μαύρα "μάτια" αντικαθιστούσαν σταδιακά τις παλιότερες μεθόδους μαγειρέματος.
Παράλληλα, τα ρετρό ψυγεία της εποχής, με τις χαρακτηριστικές καμπύλες και τις στιβαρές λαβές τους, αποτελούν μια επιπλέον πινελιά νοσταλγίας που συμπληρώνει ιδανικά το σκηνικό της κουζίνας.
Η αναλογική τεχνολογία του 1987, όπως παρουσιάζεται στο "Ντέρτι", έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τη σημερινή εποχή των smartphones, του high-definition και του ασταμάτητου scrolling. Ωστόσο, οι συσκευές εκείνης της εποχής είχαν μια μοναδική γοητεία: απαιτούσαν χρόνο, σωματική συμμετοχή και, κυρίως, προωθούσαν την ανθρώπινη επαφή.
Η σειρά του ΑΝΤ1 καταφέρνει να χρησιμοποιήσει αυτά τα αντικείμενα ως σκηνικά, θυμίζοντας στους παλαιότερους τη νιότη τους και δείχνοντας στους νεότερους πώς χτιζόταν η καθημερινότητα σε έναν πιο αργό, ίσως πιο αυθεντικό κόσμο.
Διαβάστε Επίσης
