Η Mona Patel αρνείται να περιοριστεί σε κουτάκια. Πριν από δύο χρόνια, η πολυδιάστατη επιχειρηματίας προκάλεσε τεράστια αίσθηση όταν περπάτησε στο κόκκινο χαλί του Met Gala με ένα φόρεμα Iris Van Herpen, κάνοντας ανθρώπους σε όλο τον κόσμο να αναρωτιούνται ποια είναι. Ποια ήταν αυτή η "μυστηριώδης γυναίκα" και από πού προερχόταν το άψογο γούστο της; Τώρα, λίγες στιγμές πριν από την τρίτη της εμφάνιση στο φετινό MET, η Mona συναντά το Harper’s Bazaar Greece για να αφηγηθεί τη δική της ιστορία, με δικά της λόγια.
HB.GR: Mona, ευχαριστούμε που είστε μαζί μας σήμερα. Με λίγες μόνο στιγμές να μας χωρίζουν μέχρι το Met Gala, πώς νιώθετε;
MP: Προφανώς είμαι πολύ ενθουσιασμένη για τη βραδιά του ίδιου του event και φυσικά λατρεύω να περπατώ στο κόκκινο χαλί — είναι γεμάτο αδρεναλίνη. Αλλά για μένα, το πιο συναρπαστικό κομμάτι είναι πάντα η διαδρομή μέχρι εκείνη τη στιγμή. Έχουμε αφιερώσει πολλούς μήνες στη δημιουργία αυτού του συγκεκριμένου look και είναι κάτι πολύ, πολύ ξεχωριστό για μένα. Έχω εμπλακεί βαθιά σε κάθε ραφή, κάθε ύφασμα, κάθε σόλα παπουτσιού, κάθε διαμάντι σε κάθε κόσμημα. Αυτό που βρίσκω πιο εντυπωσιακό είναι το πόσα μυαλά, πόσα χέρια, πόσοι διαφορετικοί κόσμοι ενώθηκαν για να δημιουργήσουν ένα και μόνο look. Ένας τεχνίτης σε μια χώρα σε διάλογο με ένα ατελιέ σε μια άλλη. Η ακρίβεια ενός μηχανικού να συναντά τη διαίσθηση ενός κεντητή. Είναι πραγματικά μία συλλογική έμπνευση στην πιο αυθεντική της μορφή — και γι’ αυτό είναι τόσο ιδιαίτερο και ουσιαστικό.
Μπορείτε να μας δώσετε μία εικόνα του τι θα φορέσετε στο κόκκινο χαλί;
Φυσικά. Είναι ένα custom Dolce & Gabbana Alta Moda look με τίτλο Renaissance Genius, και αποτελείται από δύο μέρη. Το πρώτο είναι το Veil of Genius — μία ογκώδης κάπα με κουκούλα από μεταξωτό gazar, τυπωμένη σε σέπια τόνους που θυμίζουν την κινούμενη επιφάνεια μιας σελίδας από αναγεννησιακό σημειωματάριο. Είναι ταυτόχρονα archive και ατμοσφαιρικό. Πάνω του ξεδιπλώνονται αποσπάσματα χειρογράφων, μελέτες πορτρέτων, ο Βιτρούβιος Άνθρωπος στο κέντρο της πλάτης — η εννοιολογική "καρδιά" του συνόλου — και στο πέπλο, το βλέμμα της Μόνα Λίζα. Η συνονόματή μου, που παρατηρεί.

Έχετε πάρει το όνομά σας από τη Μόνα Λίζα;
Ναι, πράγματι! Εγώ λέγομαι Mona και η αδελφή μου Lisa. Νιώθω τον Leonardo da Vinci σαν μια σύνδεση από μια άλλη ζωή, την οποία χωρίζουν περισσότερα από πεντακόσια χρόνια και αρκετές ηπείρους. Όταν έμαθα ότι η έκθεση επικεντρώνεται στη μόδα ως τέχνη, η πρώτη μου σκέψη ήταν φυσικά να ενσωματώσω την αναγεννησιακή του ιδιοφυΐα στο look. Δεν υπήρχε πραγματικά άλλη επιλογή.
Μιλήστε μας για το ίδιο το φόρεμα...
Το ονομάζουμε The Anatomy of Genius. Είναι ένα custom Dolce & Gabbana Alta Moda γλυπτικό κομμάτι σε ιβουάρ απόχρωση, σχεδιασμένο έτσι ώστε κάθε λεπτομέρεια να "χαρτογραφεί" την εσωτερική λογική του σώματος. Ό,τι εξερευνά το πέπλο μέσα από σκίτσα, το φόρεμα το αποδίδει με υφή, τεχνική και ύφασμα. Διαθέτει μια πλεγμένη "σπονδυλική στήλη" στην πλάτη που θυμίζει μύες και περιτονία, και ένα ακτινωτό ντραπέ που ακολουθεί την αρχιτεκτονική του σώματος. Τα διαφανή μανίκια υποδηλώνουν διακριτικά την αποκάλυψη. Ακόμα και τα διακοσμητικά στοιχεία — χρυσά tubogas που ακολουθούν την κυκλοφορία του σώματος, διαμάντια τοποθετημένα σαν συνάψεις νευρώνων — είναι όλα συνδεδεμένα σε μια ενιαία "συζήτηση" για το σώμα. Ο Leonardo da Vinci δεν μελέτησε μόνο την ανθρώπινη ανατομία, αλλά ήταν και ειδικός στην απεικόνιση του σώματος στη ζωγραφική και τη γλυπτική. Θέλαμε να αποτυπώσουμε αυτή τη δυαδικότητα: το πνευματικό και το καλλιτεχνικό, αδιαχώριστα.

Αναφέρατε ότι το φετινό θέμα σας αγγίζει προσωπικά. Μπορείτε να μας το εξηγήσετε;
Ως σύζυγος ακτινολόγου, έχω περάσει πολλά χρόνια βλέποντας το σώμα από μέσα προς τα έξω. Ακόμη και η καθημερινή μου δουλειά είναι στον χώρο του health tech, συγκεκριμένα στη διαγνωστική απεικόνιση — κάτι που πολλοί δεν γνωρίζουν. Είμαι ιδιοκτήτρια της RadX, ενός δικτύου διαγνωστικών κέντρων, και έχω αφιερώσει χρόνια στο να σκέφτομαι το σώμα ως ένα σύστημα πληροφορίας, αρχιτεκτονικής και πολυεπίπεδης νοημοσύνης που περιμένει να "διαβαστεί".
Όταν μπαίνω σε μια αίθουσα συνεδριάσεων και μετά σε μια πρόβα ρούχων, και οι δύο πλευρές εκπλήσσονται. Η επιστημονική κοινότητα δεν περιμένει την υψηλή ραπτική. Ο κόσμος της μόδας δεν περίμενε την επιστήμη. Κι εγώ πάντα έβρισκα αυτό το "κενό" — αυτή τη στιγμή έκπληξης — το πιο ενδιαφέρον μέρος για να βρίσκομαι. Εκεί ζούσε και ο da Vinci. Εκεί βρίσκεται η συγγένεια. Για μένα, αυτή η προσέγγιση στο φετινό θέμα του Met ήταν ένας όμορφος τρόπος να συμφιλιώσω τις διαφορετικές πλευρές της ζωής μου, να τις φέρω σε άμεσο διάλογο.

Πώς μεταφράζεται αυτό στη δική σας ζωή;
Μεγάλωσα σε έναν πολύ διαφορετικό κόσμο — στην Ινδία τη δεκαετία του ’80. Ήμουν ένα παιδί με αστείρευτη περιέργεια. Ήθελα να μάθω τα πάντα — για την επιστήμη, για την τέχνη, για ανθρώπους που αρνούνταν να είναι μόνο ένα πράγμα. Ο da Vinci ήταν μέρος της ζωής μου και κυριολεκτικά, μέσω του ονόματός μου. Όσο όμως καταλάβαινα τι πραγματικά έκανε — το εύρος της περιέργειας και των εμμονών του — τόσο περισσότερο τον θαύμαζα. Σκεφτείτε το: το ίδιο μυαλό που δημιούργησε την πιο ζωντανή τέχνη του Μεσαίωνα, συνέλαβε και την πρώτη ιπτάμενη μηχανή. Κάποια στιγμή, ο θαυμασμός έγινε κάτι βαθύτερο. Ένιωσα μια ιδιαίτερη συγγένεια μαζί του.

Πώς σας έχει εμπνεύσει;
Ήμουν ένα αγοροκόριτσο στη Baroda, τρελά ερωτευμένη τόσο με το STEM όσο και με την υψηλή ραπτική — κάτι που ακόμη και σήμερα δυσκολεύει τους ανθρώπους να κατανοήσουν. Βλέπετε την ομοιότητα; Ο da Vinci ήταν ένας αληθινός καινοτόμος, επιστήμονας, καλλιτέχνης, πολυμαθής — ποτέ δεν περιορίστηκε σε ένα πράγμα. Είχα εμμονή με αυτή την αναγεννησιακή ιδιοφυΐα από παιδί και τη μετέφερα στην ενήλικη ζωή μου. Όχι μόνο με την ιδιοφυΐα του, αλλά και με το πνεύμα με το οποίο έζησε. Ήμουν ένα έφηβο κορίτσι σε μια μικρή πόλη του Gujarat και σκεφτόμουν έναν μεσαιωνικό άνδρα στη Φλωρεντία, νιώθοντας — ανεξήγητα — ότι με καταλαβαίνει.
Πάντα αστειευόμενη αποκαλούσα τον εαυτό μου "Μοντέρνα Γυναίκα της Αναγέννησης" — μάλιστα πάνω σε αυτό βασίστηκε και η αίτησή μου στο MIT — και όταν άκουσα το φετινό θέμα, ήξερα ότι ήταν η κατάλληλη στιγμή να φέρω αυτή τη διαχρονική έμπνευση στο look.

Ας μιλήσουμε για τον σχεδιασμό και τη δουλειά πίσω από ένα τέτοιο look. Από πού ξεκινάτε;
Τον περασμένο Σεπτέμβριο, ο Andrew Bolton, επιμελητής του Costume Institute, με κάλεσε και μου έδειξε νωρίς το θέμα και το storyboard της έκθεσης. Παρακολούθησα την εξέλιξή του για τέσσερις μήνες πριν ανακοινωθεί επίσημα. Αυτό μου έδωσε χρόνο να σκεφτώ τι ήθελα να κάνω. Έπειτα κάναμε αρκετά brainstorming sessions για το dress code και το πώς θα το μεταφράσω στο look μου. Αρχικά ήθελα να εξερευνήσω την Αναγεννησιακή Ιδιοφυΐα μέσα από στρώματα καλλιτεχνικής έκφρασης — αρχιτεκτονική, ζωγραφική και φυσικά τη μελέτη του σώματος. Και στη συνέχεια, μέσω έρευνας, καταφέραμε να ενσωματώσουμε τον ντα Βίντσι με ουσιαστικό τρόπο.
Πώς πήρε μορφή αυτή η έρευνα;
Ξεκινήσαμε πηγαίνοντας στη Bibliotheca Ambrosiana — την παλαιότερη δημόσια βιβλιοθήκη στο Μιλάνο και σε όλη την Ευρώπη. Εκεί βρίσκεται η μεγαλύτερη συλλογή αυθεντικών σχεδίων και κειμένων του ντα Βίντσι, γνωστή ως Codex Atlanticus. Ήταν συγκλονιστικό να δω τα πρωτότυπα έργα του, άνω των 500 ετών. Το να στέκεσαι μπροστά στις ίδιες τις σελίδες — όχι σε αντίγραφα — σε αλλάζει. Καταλαβαίνεις αμέσως γιατί τίποτα άλλο δεν αρκεί.

Απίστευτο. Πώς γίνεται κάτι τέτοιο;
Αυτό κατέστη δυνατό χάρη στον Don Alberto Rocca, διευθυντή και έναν από τους επικεφαλής ιερείς του Duomo — έναν εξαιρετικά καλλιεργημένο άνθρωπο. Με τη βοήθειά του ενώσαμε την τέχνη της Dolce & Gabbana Alta Moda με τα αυθεντικά χειρόγραφα του ντα Βίντσι. Μάλιστα, φωτογραφίσαμε το look μέσα στη βιβλιοθήκη. Ήταν τεράστια τιμή.
Ποιες είναι οι προκλήσεις στη μετατροπή μιας τόσο σύνθετης ιδέας σε ένδυμα;
Η διαδικασία για μένα είναι εξίσου πνευματική όσο και οποιαδήποτε εργασία σε βιβλιοθήκη ή boardroom. Το μόνο που δεν ήθελα να διαπραγματευτώ ήταν η ενσωμάτωση των αυθεντικών έργων του da Vinci. Φτάσαμε μέχρι την ιταλική κυβέρνηση για τα δικαιώματα εκτύπωσης. Ο Βιτρούβιος Άνθρωπος βρίσκεται στη Galleria dell'Accademia στη Βενετία και η εξασφάλιση δικαιωμάτων ήταν μεγάλη πρόκληση. Το να το πετύχουμε ήταν τεράστιο επίτευγμα.
Μιλήστε μας μας για τη συνεργασία με τη Dolce & Gabbana Alta Moda...
Η Alta Moda δεν είναι απλώς μόδα — είναι κάτι εντελώς διαφορετικό. Είναι υψηλή ραπτική ως γνώση, ως τελετουργία, ως ζωντανό αρχείο. Όταν τους παρουσίασα την ιδέα, δεν δίστασαν — μπήκαν κατευθείαν στο βάθος της. Κατάλαβα ότι αντιλαμβάνονται πως ένα ένδυμα μπορεί να "κρατά" μια ιδέα. Ήμασταν μήνες σε επικοινωνία— και οι καλύτερες ιδέες προέκυψαν από τη σύγκρουση πολλών.

Πώς κύλησε η συνεργασία με τον René Caovilla;
Είναι απίστευτος. Στα 87 του, κατανοεί πλήρως τη σύγχρονη κουλτούρα και τις γυναίκες που ντύνει. Μου δημιούργησε μια custom χρυσή γόβα 160mm με κρυστάλλους και ελαστικό λουράκι με strass. Είναι το πρώτο τέτοιο σχέδιο για τον οίκο και ένα πραγματικό έργο τέχνης. Δημιουργεί την ψευδαίσθηση ότι "αιωρούμαι" καθώς περπατώ.
Τι θα θέλατε να γνωρίζει ο κόσμος για εσάς;
Για μένα, η υψηλή ραπτική είναι βαθιά προσωπική και συχνά βιογραφική. Σε κάθε look υπάρχει συμβολισμός για όποιον ξέρει να τον "διαβάσει". Η μόδα είναι η πιο άμεση μορφή αυτοέκφρασης — και στις σωστές στιγμές, κάτι σαν performance art. Είμαι πολύ ενεργή στη δημιουργική διαδικασία και αντλώ τεράστια χαρά από τις συνδέσεις που δημιουργεί — μηχανικοί που συνεργάζονται με κεντητές, τεχνίτες zardozi από το Banaras με οίκους στο Παρίσι. Κόσμοι που δεν θα συναντιόνταν ποτέ, βρίσκουν κοινή γλώσσα μέσα από ένα look.
Ο κοινός παρονομαστής είμαι εγώ. Πιστεύω ότι η ευθύνη του look ανήκει σε αυτόν που το φορά. Δεν ξεκινώ από το φόρεμα, αλλά από το ερώτημα: Τι θέλω να πω; Σε ποιον; Και γιατί τώρα; Το τελικό look στο κόκκινο χαλί έρχεται τελευταίο.