Θεέ μου, αισθάνομαι απαίσια. Έχω χαρίσει όλες μου τις πλισέ φούστες μέχρι το γόνατο. Τη δεκαετία του ʼ80 είχα ολόκληρη συλλογή: Armani, Perry Ellis, J. McLaughlin. Συνιστούσαν το απόλυτο κολεγιακό look και με συνόδευαν σε κάθε επαγγελματικό ραντεβού, παρουσίαση βιβλίου ή επίσημο γεύμα. Ήταν εξίσου υπέροχες με πουκάμισο ή ζιβάγκο. Με σακάκι ή τζάκετ. Τις φορούσα με ψηλές μπότες, γόβες ή μπαλαρίνες. Επίσης έδειχναν υπέροχες με loafers με τετράγωνο τακούνι.
Αν προσπαθείτε να φανταστείτε αυτά τα looks, διατρέξτε τις σελίδες του βιβλίου "The Official Preppy Handbook" που είχα γράψει τη δεκαετία του ’80 και θα αποκτήσετε σαφή εικόνα. Είναι ακριβώς αυτό το στυλ που βρέθηκε και στο επίκεντρο της συλλογής του Hedi Slimane για τη Celine, που παρουσίασε τον Μάρτιο στο Παρίσι. Κάτω από μια μαύρη τέντα μπροστά στο Μέγαρο των Απομάχων στο 7ο διαμέρισμα του Παρισιού, ένας εντυπωσιακά φωτισμένος θάλαμος προσγειώθηκε υπό τους ήχους ηλεκτρονικής μουσικής, αποκαλύπτοντας ένα μοντέλο με μπλέιζερ και καρό culottes, που αν και παρέπεμπαν έντονα στη δεκαετία του ’80 ήταν απόλυτα σύγχρονα.
Τίποτα δεν θύμιζε τις rock-chic ηρωίδες που με τόση επιτυχία είχε δημιουργήσει για τον Saint Laurent. Είναι απίστευτο πώς ο ίδιος άνθρωπος μπόρεσε να κάνει ένα τόσο εντυπωσιακό ζιγκ ζαγκ – λες και η γυναίκα για την οποία σχεδίαζε να αποφάσισε τελικά να παντρευτεί τον πολλά υποσχόμενο νέο, γόνο καλής οικογενείας και τώρα ήρθε η ώρα της να "ντυθεί". Το layering και η έμφαση στα αξεσουάρ είναι το σημείο κλειδί του preppy style, αλλά και των επιλογών που έκανε ο Slimane για τη φθινοπωρινή του συλλογή. Εφαρμοστά τζιν μπήκαν μέσα από ψηλές μπότες και συνδυάστηκαν με καμηλό κάπες και πουλόβερ με fair isle μοτίβα. Εντυπωσιακά μεταξωτά φουλάρια δέθηκαν ανάλαφρα στο λαιμό, ενώ τα pilot γυαλιά ηλίου κυριάρχησαν.
Μα, τι βλέπω εδώ; Ζακέτες, pied de poule. Hedi, με σκοτώνεις. Αυτό το σουέντ baseball τζάκετ το είχα κι εγώ! Αυτή η τέλεια πλισέ φούστα σε μπλε χρώμα έχει το όνομά μου ραμμένο στη μέση της.
Και τα μοντέλα έχουν τα μαλλιά τους απλά, όπως κι εμείς. Μαλλιά φυσικά ίσια ή ελαφρώς κυματιστά, τίποτα επιτηδευμένο. Το ίδιο και το μακιγιάζ, απλό, ούτε δραματικό ούτε σέξι.
Είναι η διακριτικότητα που κάνει τόσο ελκυστική αυτήν τη συλλογή. Είναι φτιαγμένη για να γοητεύσει αυτούς στους οποίους απευθύνεται. Με λίγα λόγια, σου δημιουργεί την αίσθηση επιστροφής στις ρίζες της Céline, του τόσο bon chic, bon genre οίκου που ιδρύθηκε το 1940 και τον οποίο λάτρευα πολύ πριν ο Hedi Slimane αφαιρέσει τον τόνο από το e. Θυμάμαι τότε που οι γονείς μου με άφησαν να επιλέξω ένα ζευγάρι loafers όταν βρεθήκαμε στην boutique σε κάποιες διακοπές μας στο Παρίσι: ήταν μπορντό λουστρίνι, με το λογότυπο στο πάνω μέρος του παπουτσιού. Η απόλυτη μαγεία.
Όταν η LVMH εξαγόρασε τον οίκο το 1996, ο στόχος ήταν να τον επανασυστήσει ως το πολυτελές brand στην πρώτη γραμμή του ομίλου. Μια σειρά σχεδιαστών-αστέρων παρέλασαν, μεταξύ των οποίων οι Michael Kors και Phoebe Philo, αμέσως πριν από τον Slimane. Για μια δεκαετία, η Philo με συνέπεια πρόσφερε στις γυναίκες κομμάτια μιας καθαρής, μινιμαλιστικής αισθητικής που εκείνες λάτρεψαν.
Για τις τσάντες της, υπήρχε λίστα αναμονής η οποία προχωρούσε πιο αργά και από αυτές των περιζήτητων νηπιαγωγείων του Μανχάταν. Και βάζω στοίχημα ότι η λίστα του Hedi Slimane θα είναι ακόμα μεγαλύτερη. Τέλος το πένθος για τις Philophiles. Η θλίψη έδωσε τη θέση της στη λαχτάρα, που σημαίνει ότι όλες θέλουν να αποκτήσουν αυτομάτως τα πάντα.
Άρα τέρμα το μεσημεριανό για δυο μήνες – άλλωστε ποιος το χρειάζεται, όταν φοράει Celine;
