Η Billie Eilish δεν είναι απλώς μια pop star της Γενιάς Z. Είναι ένα πολιτισμικό φαινόμενο που καταφέρνει να μετατρέπει κάθε καλλιτεχνική της κίνηση σε γεγονός παγκόσμιας απήχησης. Και όταν μια τόσο ιδιαίτερη καλλιτέχνιδα ενώνει τις δυνάμεις της με τον απόλυτο οραματιστή του κινηματογραφικού 3D, τον James Cameron, το αποτέλεσμα δεν θα μπορούσε να είναι ένα συνηθισμένο συναυλιακό φιλμ.
Το "Billie Eilish: Hit Me Hard and Soft, The Tour Live in 3D” είναι ένα τεχνολογικό και μουσικό γεγονός που θυμίζει περισσότερο καθηλωτική κινηματογραφική εμπειρία παρά μια απλή καταγραφή συναυλίας.
Με την υπογραφή του James Cameron
Από τις πρώτες κιόλας σκηνές γίνεται ξεκάθαρο ότι ο Cameron αντιμετώπισε το project με την ίδια εμμονή στη λεπτομέρεια και την καινοτομία που χαρακτήρισε το "Titanic” και το "Avatar”. Οι κάμερες κινούνται μέσα στο κοινό, επάνω στη σκηνή και γύρω από τη Billie Eilish με έναν σχεδόν υπνωτιστικό τρόπο, δημιουργώντας την αίσθηση ότι ο θεατής βρίσκεται μέσα στο ίδιο το show.
Δεν πρόκειται για το παλιό "εντυπωσιακό” 3D που προβάλλονται επιθετικά τα αντικείμενα προς την οθόνη. Εδώ, το 3D λειτουργεί σαν εργαλείο συναισθηματικής σύνδεσης.
Πολλοί χαρακτήρισαν την ταινία "ηλεκτρισμένη κινηματογραφική εμπειρία", τονίζοντας ότι η πραγματική συμπρωταγωνίστρια της Billie είναι το ίδιο το κοινό της, ένα φανατικό, σχεδόν θρησκευτικά αφοσιωμένο fanbase που μετατρέπει κάθε συναυλία σε συλλογική έκρηξη συναισθήματος.
Άλλοι στάθηκαν ιδιαίτερα στη συνεργασία της Εilish με τον Cameron, περιγράφοντας το φιλμ ως κάτι πολύ μεγαλύτερο από ένα μουσικό ντοκιμαντέρ, μια προσπάθεια να επαναπροσδιοριστεί το πώς βιώνουμε μια live performance μέσα στον κινηματογράφο.
Και ίσως εκεί βρίσκεται η μεγαλύτερη επιτυχία της ταινίας. Η Billie Eilish δεν προσπαθεί να μοιάσει με τις κλασικές pop ντίβες του παρελθόντος. Δεν στηρίζεται σε υπερβολικά σκηνικά, χορευτές ή στημένα glamorous στιγμιότυπα. Η δύναμή της είναι η αμεσότητα, η σκοτεινή ευαισθησία και αυτή η σχεδόν αντισυμβατική σύνδεση με τη νεότερη γενιά. Ο Cameron καταλαβαίνει ακριβώς αυτό το στοιχείο και χτίζει γύρω του ένα ολόκληρο κινηματογραφικό σύμπαν.
Η ταινία, γυρισμένη μπροστά σε δεκάδες χιλιάδες θεατές σε sold out εμφανίσεις στο Μάντσεστερ, χρησιμοποιεί πρωτοποριακά συστήματα κάμερας και νέες τεχνολογίες motion rendering που κάνουν την εικόνα να μοιάζει σχεδόν ζωντανή. Σε στιγμές όπως το "Happier Than Ever” ή το "Bad Guy”, ο θεατής νιώθει την ένταση του πλήθους, τα φώτα, την αδρεναλίνη και την απομόνωση της Billie πάνω στη σκηνή ταυτόχρονα.
Αυτό που κάνει όμως το project πραγματικά ξεχωριστό είναι το γεγονός ότι πρόκειται για μια συνεργασία κορυφής ανάμεσα σε δύο ανθρώπους που προέρχονται από εντελώς διαφορετικούς κόσμους, αλλά μοιράζονται την ίδια ανάγκη να σπρώχνουν τα όρια της τέχνης τους.
Η Billie Eilish εκπροσωπεί τη νέα εποχή της μουσικής, της digital κουλτούρας και της συμπερίληψης.
Ο James Cameron παραμένει ο άνθρωπος που εδώ και δεκαετίες επαναπροσδιορίζει τα όρια του σινεμά με έναν άκρως συναρπαστικό τρόπο.
Μαζί δημιούργησαν κάτι που δεν μοιάζει ούτε με παραδοσιακό concert film ούτε με απλό μουσικό ντοκιμαντέρ. Είναι ένα σύγχρονο pop υπερθέαμα, μια τεράστια οπτικοακουστική εμπειρία που αποδεικνύει ότι όταν η μουσική συναντά το μεγάλο σινεμά, το αποτέλεσμα μπορεί να γίνει πραγματικά μαγευτικό. Και αυτή ακριβώς είναι η ουσία του φαινομένου Billie Eilish. Δεν ακολουθεί τους κανόνες της pop κουλτούρας. Τους ξαναγράφει.
Μεταφέροντας τον παλμό του Hollywood και του διεθνούς Jet Set από την καρδιά της παγκόσμιας showbiz, ο George Satsidis (@georgesats) μοιράζεται με τους αναγνώστες του Harper's Bazaar όσα μαθαίνει και βλέπει #behindthecamera.
