Ανάμεσα στην αδιάκοπη δουλειά και τις απαιτήσεις της, υπάρχει πλέον η ζωή, μετρημένη σε στιγμές με τους ανθρώπους του και τον εαυτό του. Η ευγένεια και ο επαγγελματισμός είναι δύο πράγματα που χαρακτηρίζουν τον Γιώργο Γεροντιδάκη. Φαίνεται μέχρι και στον τρόπο που θα απαντήσει σε ένα μήνυμα ή στο τηλέφωνο ακόμα κι αν έχουν μεσολαβήσει πολύωρα γυρίσματα. Έχει πάντα αυτό το σχεδόν ανακουφιστικό χαμόγελο που μας τον κάνει οικείο. Αυτό που έχει αλλάξει με τα χρόνια είναι ότι αφιερώνει περισσότερο χρόνο στην προσωπική του ζωή. Έτσι, μπορεί φέτος να τον βλέπουμε να πρωταγωνιστεί στη σειρά "Κρίνο & Αγκάθι" στον ΑΝΤ1, αλλά επέλεξε να απέχει από το θέατρο. "Δεν μπορείς εύκολα να βάλεις δύο καρπούζια κάτω από την ίδια μασχάλη. Απαιτεί να χάσεις ένα αρκετά μεγάλο μέρος της καθημερινότητας με τους ανθρώπους που θέλεις να βλέπεις" μας λέει.
Διαβάστε Επίσης
Harper’s Bazaar Greece: Έχετε, λοιπόν, θέσει διαφορετικές προτεραιότητες σε σχέση με παλαιότερα;
Γιώργος Γεροντιδάκης: Θεωρώ ότι, για να μπορέσεις να πετύχεις κάπου, πρέπει να είσαι 100% εκεί. Αν αρχίζεις και μοιράζεις τον εαυτό σου σε πολλά κομμάτια, στην πραγματικότητα μεταφέρεις δεξιά κι αριστερά το σώμα σου χωρίς απαραίτητα να είσαι ενεργός εκεί που πρέπει. Και θα αρχίσεις να νιώθεις μειονεκτικά, γιατί δε θα κάνεις καλή δουλειά και θα αισθάνεσαι και λίγος. Το θέατρο είναι μια πολύ όμορφη διαδικασία και είναι κάτι που μου λείπει. Από την άλλη, μου λείπει και η ηρεμία, τη χρειάζομαι για να μπορώ να δουλεύω σωστά.
H.B.GR.: Πολλοί συνάδελφοί σας, πάντως, επιλέγουν να κάνουν και τα δύο.
Γ.Γ.: Το 2023-’24 ήμουν στο θέατρο και στον "Σασμό" και ήταν μια πολύ επίπονη περίοδος. Φανταστείτε ότι δεν έχεις ποτέ ρεπό. Είσαι επτά στα επτά μόνιμα, οπότε κάποια στιγμή ο οργανισμός "κρασάρει". Γιατί στο θέατρο δεν μπορείς να λείψεις, εκτός αν συμβεί κάτι πάρα πολύ σοβαρό. Εγώ, μέχρι να φτάσω σε αυτή την ηλικία, δεν ήξερα τι σημαίνουν Χριστούγεννα και γιορτές. Είναι κάτι πρωτόγνωρο για μένα το να μπορώ να έχω την οικογένειά μου, τους φίλους μου, να νιώθω πιο ανθρώπινος. Να είμαι και καλύτερα ψυχολογικά στη δουλειά μου, να μη βλέπω μόνο συγκεκριμένους ανθρώπους, συγκεκριμένες διαδρομές, ένα πολύ συγκεκριμένο πρόγραμμα. Οπότε, προσπαθώ να το αφήνω λίγο ελεύθερο, να αθλούμαι, να κάνω πράγματα για τον εαυτό μου, έτσι ώστε, όταν έρθει η επιλογή του θεάτρου, να την κάνω με μεγαλύτερη αγάπη. Ακόμα μεγαλύτερη αγάπη.
Επαγγελματική πίεση και η διαχείριση της επιτυχίας
H.B.GR.: Μετά από μια σειρά επιτυχημένων τηλεοπτικών παραγωγών νιώθετε άγχος για το πώς θα εξελιχθεί η καινούρια σειρά;
Γ.Γ.: Πείτε μου έναν άνθρωπο ο οποίος έχει ξυπνήσει το πρωί και, για μια επιλογή που έχει κάνει, δεν έχει το άγχος να πετύχει αυτό το οποίο κάνει. Και αυτό είναι ένα από τα μεγαλύτερα κομμάτια πίεσης της δουλειάς, αλλά δεν είναι μια πίεση που θα πρέπει να σε κάνει να λυγίσεις στην πρώτη στραβή. Ίσα ίσα, πρέπει να σου δίνει δύναμη. Το γεγονός ότι έχεις τη χαρά να είσαι σε κάποιες πετυχημένες σειρές δεν έχει να κάνει μόνο μ’ εσένα. Σίγουρα έχει να κάνει και με το σύνολο. Με τους ανθρώπους που έχουν δημιουργήσει τις συνθήκες για να μπορέσεις να έρθεις εσύ. Δεν είναι ότι ξαφνικά πήγα εγώ και έγινε η επιτυχία. Αυτό που εμένα προσωπικά με ενδιαφέρει, όταν επιλέγω κάτι, είναι το κομμάτι των ανθρώπων που βρίσκονται πίσω και μπροστά από τις κάμερες. Και, σίγουρα, ο τρόπος με τον οποίο είτε το κανάλι, είτε οι παραγωγοί, είτε οποιοσδήποτε άνθρωπος, έρχεται σε επικοινωνία μαζί μου και μου δείχνει ότι με θέλει. Έτσι επιλέγω. Μπορεί και να αποτύχουμε. Έχω βρεθεί και σε σειρά που κόπηκε. Και πάλι κέρδισα. Όλα κέρδος είναι. Έχει να κάνει με το πώς διαχειρίζεσαι τα πράγματα.
Η απελευθέρωση από την αυτοαμφισβήτηση
H.B.GR.: Έχετε ψύχραιμη στάση απέναντι στα πράγματα.
Γ.Γ.: Ναι, γιατί έχω περάσει πολύ μη ψύχραιμες χρονικές στιγμές. Γιατί, αν δεν περάσεις μέσα από καταστάσεις στις οποίες έχεις αμφισβητήσει την ίδια σου την ύπαρξη, αν δεν έχεις αμφισβητήσει αυτό που κάνεις και αν κάνεις γι’ αυτό, δεν ξέρεις πραγματικά τι σημαίνει να αλλάζεις. Εμένα, ας πούμε, η μεγάλη στιγμή που με άλλαξε ήταν ότι σταμάτησα να κρίνω γιατί παίζει ο ένας και γιατί παίζει ο άλλος. Αυτό με απελευθέρωσε. Με απελευθέρωσε στις σκέψεις μου, με απελευθέρωσε ακόμα και σε σχέση με τον εαυτό μου, παρόλο που είμαι πολύ σκληρός κριτής του εαυτού μου. Και κατάλαβα, επίσης, ότι δεν είναι κακό να κάνεις λάθη. Οπότε, όταν ένας άνθρωπος δε φοβάται να κάνει λάθη ή τα φοβάται λιγότερο, αρχίζει να κάνει συνειδητές επιλογές. Όχι απαραίτητα "σωστές" επιλογές. Επιλογές που τις πιστεύει. Και όταν πιστεύεις κάτι, έρχεται.
"Αν δεν περάσεις μέσα από καταστάσεις που έχεις αμφισβητήσει την ίδια την ύπαρξή σου, δεν ξέρεις τι σημαίνει να αλλάζεις".
H.B.GR.: Είναι πολύ δύσκολη παραδοχή το "έκανα λάθος".
Γ.Γ.: Νομίζω ότι είναι πάρα πολύ απλή. Απλά εμείς οι άνθρωποι φοβόμαστε τις λέξεις, φοβόμαστε και το συναίσθημά μας. Οπότε, δεν είναι δύσκολο να πεις "έκανα λάθος". Αν πεις σε έναν άνθρωπο "έκανα λάθος", δεν έχει να σου απαντήσει κάτι, το πολύ πολύ να σου πει κάτι που δε θα δεχτείς. Γιατί έχεις πάρει την απόφαση να ανοίξεις τον εαυτό σου. Δηλαδή, από τη στιγμή που ουσιαστικά απογυμνώνεσαι και είσαι μπροστά στον άνθρωπο γυμνός, τι παραπάνω μπορεί να σου κάνει; Εγώ, θυμάμαι, είπα σε έναν πολύ αγαπημένο φίλο, με τον οποίο συνεργαζόμασταν κάποια στιγμή, "δεν μπορώ". Αυτό ήταν πολύ μεγάλο βαρίδι για μένα. Όταν είπα όμως "δεν μπορώ", πραγματικά σας λέω, ήταν δύο λέξεις. Και απελευθερωθήκαμε και οι δύο. Έγινε και πολύ καλύτερη η σχέση, πολύ πιο σωστή και με πολύ καλύτερη λειτουργία. Γι’ αυτό θέλω να πω ότι πρέπει να μη φοβάσαι. Γιατί όσο καθυστερείς τα πράγματα, έρχονται και σε βρίσκουν και βαραίνουν ακόμα περισσότερο.
Η σημασία της οριοθέτησης στη ζωή
H.B.GR.: Δε θέλει και μια πορεία αυτό;
Γ.Γ.: Μα αυτό δε σημαίνει ότι αυτά που σας λέω τώρα μπορώ να τα τηρώ κατά γράμμα. Όμως, τα έχω στο μυαλό μου, τα συζητάω κάθε μέρα ή προσπαθώ να εντάξω τον εαυτό μου μέσα σε αυτά, γιατί έχουμε και την τάση να παρασυρόμαστε ως άνθρωποι. Αλλά ο βασικός πυρήνας έχει αλλάξει. Γιατί, πολύ απλά, δε με ενδιαφέρει να κλέψω τη θέση κάποιου. Δε με ενδιαφέρει να γίνω καλύτερος από κάποιον άλλον. Με ενδιαφέρει μ’ εκείνον που συνεργάζομαι και συνομιλώ να υπάρχει μια πολύ καθαρότερη σχέση. Γιατί μόνο εσύ ορίζεις το τι είναι ο ένας για τον άλλον. Και να βρίσκεις τον χώρο σου για να γίνεις καλύτερος μέσα εκεί, είτε αυτό είναι μια συνεργασία είτε οτιδήποτε κάνεις στη ζωή σου.
H.B.GR.: Η επαφή με το συναίσθημα, ειδικά για τους άνδρες, είναι από τα πράγματα που δε μας έχουν μάθει μεγαλώνοντας.
Γ.Γ.: Σίγουρα οι άνδρες είναι σκληροί. Αυτό είναι δεδομένο. Μεγαλώσαμε με αυτή την ατάκα και την έχω πολύ στα αφτιά μου: "Τι θα πει η γειτονιά;". Πραγματικά, δε με ενδιέφερε ποτέ τι θα πει η γειτονιά.
Η προσωπική σχέση με τη μόδα
H.B.GR.: Το κομμάτι της εμφάνισης σας απασχολεί στην προσωπική σας ζωή; Το τι ρούχα θα φορέσετε;
Γ.Γ.: Είχα την τύχη η οικογένειά μου να ασχολείται με το εμπόριο και τα ρούχα, ειδικά τα παιδικά. Οπότε, από παιδί είχα πάντα την αίσθηση του τι σημαίνει ένα καλό ρούχο. Όχι απαραίτητα κάτι ακριβό, αλλά το πώς μπορείς να συνδυάζεις όμορφα τα πράγματα μεταξύ τους και μέσα από αυτό να αισθάνεσαι κι εσύ καλά. Είμαι άνθρωπος που μου αρέσει το κομμάτι της μόδας. Μου αρέσει να είναι ωραία τα χρώματα, να συνδυάζονται και να ταιριάζουν και σ’ εσένα και στους ανθρώπους που είναι μαζί σου. Δεν υπάρχει κάποιος που θα μου πει "πρέπει να είναι έτσι, πρέπει να είναι αλλιώς". Τα ρούχα μου τα ψωνίζω μόνος μου, οπότε έχω, πιστεύω, αρκετά καλό κριτήριο σε αυτό το κομμάτι.
Ο ρόλος στο "Κρίνο & Αγκάθι" και τα συναισθήματα
H.B.GR.: Διαβάζοντας για τον χαρακτήρα σας στο "Κρίνο & Αγκάθι", ένιωσα ότι έχει κοινά στοιχεία με τον πραγματικό Γιώργο στο κομμάτι της αυτοθυσίας, της ανάληψης μιας ευθύνης που δεν ήταν δική του.
Γ.Γ.: Η αλήθεια είναι ότι δεν το έχω σκεφτεί έτσι. Αυτό είναι το πολύ ωραίο με τους ανθρώπους που θα παρακολουθήσουν τη σειρά: σιγά σιγά θα υπάρχει αυτή η διάδραση, ότι ο καθένας θα βάζει το δικό του λιθαράκι στον ρόλο. Γιατί δεν πιστεύω στους καλούς και τους κακούς ρόλους. Δεν καταλαβαίνω αυτές τις διαφορές. Όλοι οι άνθρωποι λειτουργούν με κίνητρα. Και ο καλός μπορεί να αδικήσει, μπορεί να κάνει κακό άθελά του, κατά λάθος, ακόμα και ηθελημένα.
H.B.GR.: Ένας έρωτας που ξεκινάει με βάση ένα ψέμα, όπως είναι αυτός των δύο πρωταγωνιστών, μπορεί να είναι αληθινός;
Γ.Γ.: Μου μιλάτε για μια κατάσταση και μου μιλάτε για συναισθήματα. Το συναίσθημα είναι κάτι το οποίο δεν μπορείς να το ελέγξεις. Την κατάσταση μπορείς να την ελέγξεις. Την καρδιά σου δεν μπορείς να την ελέγξεις. Η καρδιά ξέρει πολύ καλύτερα από εσένα. Άμα χτυπήσει η καρδιά για τον άνθρωπο που βλέπεις απέναντί σου, δεν ξέρεις πώς να το διαχειριστείς. Σαφέστατα, πρέπει να είναι καθαρά όλα, όσο καθαρότερα γίνεται. Αλλά, από την άλλη, δε θεωρώ ότι μπορεί να μη χτιστεί ένας έρωτας στη συγκεκριμένη περίσταση που αναφέρεστε γι’ αυτούς τους δύο ανθρώπους. Τα μάτια αυτών των δύο ανθρώπων, όταν βρίσκονται, έχουν μια ηρεμία και μια συμπλήρωση. Όσες καταστάσεις κι αν τους αλλάξουν, όσο δύσκολες κι αν είναι, όταν μένουν μόνοι τους, είναι κάτι άλλο. Οπότε, είναι και το καλύτερο σε αυτή την περίσταση: μπορεί να μη γνωρίζονται, αλλά γνωρίζονται πάρα πολύ καλά.
Τα θέλω και τα προσωπικά όρια
H.B.GR.: Σας άκουσα να λέτε σε ένα podcast πρόσφατα ότι προτεραιότητα είναι πλέον το "θέλω" σας. Σημαίνει αυτό και όρια;
Γ.Γ.: Και το να ακολουθήσεις το "θέλω" θα δυσαρεστήσει κάποιους, δεν υπάρχει περίπτωση. Από την άλλη, σκέφτεσαι: "Θα κοιτάξω πίσω και θα έχω φτάσει σε μια ηλικία που δε θα έχω ζήσει αυτό που θέλω". Εννοώ ότι κάνεις άλλα λάθος και άλλα σωστά. Και, φυσικά, είναι ένα περίπλοκο πράγμα, το οποίο όμως, αν το ξεκαθαρίσεις λίγο, με την έννοια ότι σημαίνει επιλογές, καταλαβαίνεις ότι απενοχοποιείς το λάθος. Στο ποδόσφαιρο μας έλεγαν "κάνε το λάθος". Αν δεν κάνεις λάθος, δε θα καταλάβεις. Έχετε δει κάποιον αθλητή να κερδίζει χωρίς να έχει χάσει; Όλοι. Αν τους ρωτήσετε, θα σας πουν ότι έχουν περισσότερες αποτυχίες στη ζωή τους παρά επιτυχίες. Νομίζω ότι, επειδή κάθε χρονιά βάζω έναν τέτοιο τίτλο, η περσινή ήταν χρονιά οριοθέτησης. Έμαθα τι σημαίνει να βάζεις όρια και στον εαυτό σου και στους γύρω σου.
Φωτογράφος: Νικόλας Μάστορας @nmastoras. Styling: Ειρήνη Αναστασιάδη @ireneanastasiadi. Grooming: Παναγιώτης Παντός @pantos_panagiotis. Βοηθός φωτογράφου: Δήμητρα Χρυσοστομίδου @demetra_ch. Studio: @another_studio.
