Καλοκαίρι σημαίνει διακοπές και την ιδανική στιγμή για να παρακολουθήσουμε όλες αυτές τις σειρές που έχουν συσσωρευτεί στις λίστες παρακολούθησής μας εδώ και μήνες. Μια σειρά ξεχωρίζει ωστόσο, είναι αγρεντίνικη, έχει τίτλο Envidiosa (Ζηλιάρα ή Ζηλόφθονη) και έχει πρωταγωνίστρια την Griselda Siciliani. Γιατί έχει γοητεύσει χιλιάδες θεατές; Με την πρώτη ματιά, μοιάζει με άλλη μια ρομαντική κωμωδία: μια γυναίκα που, μετά από έναν χωρισμό, προσπαθεί να ξαναχτίσει τη ζωή της ενώ παρακολουθεί όλους τους φίλους της να απολαμβάνουν μια ζωή έτσι όπως την είχε ονειρευτεί και η ίδια.
Ωστόσο η ιστορία που αφηγείται το Envidiosa πηγαίνει πολύ πιο βαθιά. Η επιτυχία της σειράς βρίσκεται στην πρωταγωνίστρια. Η Victoria Mori (Vicky) είναι μια γυναίκα όπως εμείς: Γεμάτη αντιφάσεις, ζηλιάρα, ανασφαλής, παρορμητική και παίρνει αποφάσεις που συχνά περιπλέκουν ακόμη περισσότερο τη ζωή της. Και αυτός ακριβώς είναι ο λόγος που είναι τόσο εύκολο να ταυτιστούμε μαζί της.
Ο ίδιος ο τίτλος της σειράς καθιστά σαφές ένα από τα κεντρικά της θέματα. Η Vicky νιώθει φθόνο. Το αναγνωρίζει, ντρέπεται γι' αυτό, κι όμως δεν μπορεί να το κάνει. Δεν είναι φθόνος με την έννοια του να εύχεσαι το κακό στους άλλους, αλλά μάλλον το πολύ πιο συνηθισμένο συναίσθημα που προκύπτει όταν μια φίλη ανακοινώνει τον αρραβώνα της, μια άλλη αποκτά παιδί ή φαίνεται ότι όλοι χτίζουν μια τέλεια ζωή.
Επιτέλους, ένας αυθεντικός γυναικείος χαρακτήρας
Στις σειρές που προτείνουν οι πλατφόρμες οι πρωταγωνίστριες έχουν πάνω κάτω το ίδιο μοτίβο: Αν κάνουν κάποιο λάθος, το σενάριο δικαιολογεί τις αποφάσεις τους. Αν είναι εγωίστριες, τελικά παίρνουν ένα καλό μάθημα. Και αν περνούν μια κρίση, στη συνέχεια δικαιώνονται με πανηγυρικό τρόπο.
Η Vicky σπάει το καλούπι της τέλειας πρωταγωνίστριας, και ακριβώς γι' αυτό είναι τόσο ελκυστική. Είναι μια γυναίκα γεμάτη αντιφάσεις. Θέλει να βρει έναν σύντροφο, αλλά παίρνει αποφάσεις που περιπλέκουν ακόμη περισσότερο τις σχέσεις της. Χαίρεται για τις επιτυχίες των φίλων της, αλλά δεν μπορεί παρά να συγκρίνει τον εαυτό της με αυτούς. Πηγαίνει σε ψυχοθεραπεία, προσπαθεί να αλλάξει, αλλά επιστρέφει στα ίδια...
Η σειρά Envidiosa δεν προσπαθεί να κάνει τον θεατή να θαυμάζει την κεντρική ηρωίδα συνεχώς. Υπάρχουν σκηνές όπου είναι αξιαγάπητη και άλλες όπου μπορεί να είναι εκνευριστική. Και εκεί βρίσκεται ένα από τα μεγαλύτερα δυνατά της σημεία.
"Η ευτυχία δεν βρίσκεται σε έναν γάμο ούτε σε ένα παιδί"
Το Harper's Bazaar Greece μίλησε για το φαινόμενο του Evidiosa με τη Στέλλα Αργυρίου, πτυχιούχο Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου "La Sapienza" της Ρώμης με ειδίκευση στην Εκπαιδευτική και Εξελικτική Ψυχολογία.
Ηarper's Bazaar Greece: Στη σειρά βλέπουμε την κεντρική ηρωίδα, τη Vicky, να υποφέρει κυριολεκτικά όταν οι φίλες της πετυχαίνουν. Σήμερα, με το Instagram και το TikTok, η σύγκριση με τις "τέλειες ζωές” των άλλων είναι καθημερινή. Πώς μπορούμε να διαχειριστούμε το σύνδρομο "γιατί αυτοί και όχι εγώ” χωρίς να καταλήξουμε γεμάτοι πικρία;
Στέλλα Αργυρίου: Η ζήλια δεν είναι το πρόβλημα. Είναι ένα συναίσθημα, όπως όλα τα υπόλοιπα. Το πρόβλημα ξεκινά όταν τη μετατρέπουμε σε ταυτότητα. Όταν αντί να αναρωτηθούμε "τι μου λέει αυτό που νιώθω;", καταλήγουμε να πιστεύουμε ότι η επιτυχία του άλλου είναι η απόδειξη της δικής μας αποτυχίας. Τα social media έχουν ενισχύσει αυτή την ψευδαίσθηση. Δεν συγκρίνουμε πλέον την πραγματική μας ζωή με την πραγματική ζωή των άλλων. Συγκρίνουμε τις πιο δύσκολες στιγμές μας με τις πιο επιμελημένες στιγμές των υπολοίπων. Και αυτή είναι μια σύγκριση που δεν μπορεί να κερδηθεί. Η πιο ουσιαστική ερώτηση δεν είναι "γιατί αυτοί κι όχι εγώ;". Είναι "τι πραγματικά θέλω εγώ;".
Γιατί πολλές φορές δεν ζηλεύουμε αυτό που έχει ο άλλος. Ζηλεύουμε αυτό που πιστεύουμε ότι θα έπρεπε να έχουμε ήδη αποκτήσει. Η ζήλια μπορεί να γίνει ένας εξαιρετικός εσωτερικός οδηγός, αν την αντιμετωπίσουμε με ειλικρίνεια αντί με ενοχή. Μας δείχνει τις ανεκπλήρωτες ανάγκες μας. Και από εκεί ξεκινά η αλλαγή.
H.B.: Η ηρωίδα πλησιάζει τα 40 και νιώθει ότι "έχασε το τρένο” επειδή δεν έχει παντρευτεί. Γιατί οι γυναίκες συνεχίζουν να βιώνουν τόσο έντονα το κοινωνικό ρολόι και πώς αποσυνδέεται η ευτυχία από ένα νυφικό ή ένα παιδί;
Σ.Α.: Παρότι οι γυναίκες έχουν κατακτήσει περισσότερους ρόλους από ποτέ, η κοινωνία εξακολουθεί να αξιολογεί την προσωπική τους επιτυχία μέσα από συγκεκριμένους σταθμούς: γάμος, μητρότητα, οικογένεια. Αν αυτοί δεν έρθουν μέχρι μια συγκεκριμένη ηλικία, πολλές αισθάνονται ότι απέτυχαν, ακόμη κι αν έχουν μια γεμάτη ζωή. Στην πραγματικότητα, δεν μας πιέζει τόσο ο χρόνος όσο η σύγκριση με το χρονοδιάγραμμα που έχουν ορίσει οι άλλοι για εμάς. Η ευτυχία δεν βρίσκεται σε έναν γάμο ούτε σε ένα παιδί. Βρίσκεται στην αίσθηση ότι η ζωή που ζούμε είναι αποτέλεσμα δικών μας επιλογών και όχι κοινωνικών υποχρεώσεων. Υπάρχουν άνθρωποι παντρεμένοι που νιώθουν βαθιά μόνοι και άνθρωποι μόνοι που νιώθουν πλήρεις. Το μεγαλύτερο λάθος είναι να αντιμετωπίζουμε τον γάμο ή τη μητρότητα ως απόδειξη προσωπικής αξίας. Οι σχέσεις δεν θεραπεύουν την ανασφάλεια. Απλώς τη φωτίζουν. Και καμία ημερομηνία γέννησης δεν μπορεί να καθορίσει πότε ένας άνθρωπος θα συναντήσει την αγάπη, την πληρότητα ή τον εαυτό του.
Η.Β.: Η Vicky είναι αυθόρμητη, παρορμητική και συχνά cringe. Πότε ο αυθορμητισμός αποτελεί προτέρημα και πότε μετατρέπεται σε έλλειψη αυτοσυγκράτησης που καταστρέφει τις σχέσεις μας;
Σ.Α.: Τα τελευταία χρόνια έχουμε εξιδανικεύσει την αυθεντικότητα. Συχνά όμως τη συγχέουμε με την απουσία φίλτρου. Το να λες "εγώ έτσι είμαι" δεν αποτελεί πάντα ένδειξη ψυχικής υγείας. Μπορεί να είναι και άρνηση προσωπικής ευθύνης. Ο αυθορμητισμός είναι πολύτιμος όταν εκφράζει αυτό που είμαστε, χωρίς να ακυρώνει τον σεβασμό προς τον άλλον. Όταν όμως γίνεται παρορμητικότητα, τότε συνήθως δεν εκφράζουμε τον αυθεντικό μας εαυτό. Εκφράζουμε το άγχος μας, τον φόβο της εγκατάλειψης, την ανάγκη για επιβεβαίωση ή την αδυναμία μας να διαχειριστούμε τη ματαίωση. Η συναισθηματική ωριμότητα δεν σημαίνει να καταπιέζεις όσα νιώθεις. Σημαίνει να επιλέγεις πότε, πώς και σε ποιον θα τα εκφράσεις. Δεν είναι λιγότερο αυθεντικό. Είναι περισσότερο συνειδητό.
Διαβάστε Επίσης
