Ο φακός του Γιώργου Λάνθιμου δεν αποτυπώνει απλά στιγμές. Τις μετατρέπει σε σημεία εκκίνησης. Σε αφετηρία των ιστορίων που πριν δημιουργήσει σε μεγάλη κλίμακα έχει ήδη συνθέσει στο μυαλό του. Στην αρχή μίας αφήγησης συχνά αλλόκοτης, η οποία πλέον δεν περιορίζεται αποκλειστικά στην έβδομη τέχνη.
Ο διεθνώς αναγνωρισμένος Έλληνας σκηνοθέτης δίνει εικόνα σε μία ακόμα μεγάλη του αγάπη, τη φωτογραφία. Μία σύνδεση, η οποία δυνάμωσε με την πάροδο του χρόνου, ωρίμασε και σήμερα βρίσκει τη θέση της στα ενδιαφέροντα και τα βήματα του Γιώργου Λάνθιμου. "Η φωτογραφία έχει γίνει ένα σημαντικό κομμάτι της ζωής μου, πέρα από τον κινηματογράφο. Μου δίνει πολύ μεγαλύτερη ελευθερία, νιώθω ότι υπάρχουν λιγότεροι κανόνες που σχετίζονται με τη συμβατική αφήγηση", εκμυστηρεύεται λίγο πριν από τα εγκαίνια της πρώτης του έκθεσης φωτογραφίας στη χώρα μας, η οποία θα παρουσιαστεί στο επίπεδο -1 της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση.
Οι Photographs του, όπως ονομάζεται η έκθεση, περιλαμβάνει τρεις φωτογραφικές σειρές που γεννήθηκαν μέσα από τους χώρους των ταινιών του. Πρόκειται για φωτογραφίες τραβηγμένες στο περιθώριο των γυρισμάτων, σε τοποθεσίες πόλεων, όπως της Νέας Ορλεάνης, της Ατλάντα και του Χένλι-ον-Τέιμς (Αγγλία), αλλά και σε στούντιο στη Βουδαπέστη, όπου στήθηκαν ολόκληρες πόλεις ως κινηματογραφικά σκηνικά. Πολλές από τις φωτογραφίες εμφανίζονται στα πρόσφατα βιβλία του, Dear God, the Parthenon Is Still Broken (2024), το οποίο περιλαμβάνει εικόνες που τραβήχτηκαν κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων του Poor Things (2023), i shall sing these songs beautifully (2024), που δημιουργήθηκε παράλληλα με την ταινία Ιστορίες καλοσύνης (2024), και viscin (2026), με μια σειρά από φωτογραφίες που δεν έχουν δημοσιευτεί στο παρελθόν και οι οποίες τραβήχτηκαν στα πλατό της τελευταίας του ταινίας, Βουγονία (2025).
Το τέταρτο σύνολο παρουσιάζεται για πρώτη φορά παγκοσμίως και είναι μια εν εξελίξει σειρά προσωπικών φωτογραφιών που τραβήχτηκαν στην πατρίδα του, την Ελλάδα. Ο Λάνθιμος σε αυτές τις φωτογραφίες, τις οποίες συγκέντρωσε κατά τη διάρκεια μοναχικών περιπάτων στις παρυφές της Αθήνας και σε επισκέψεις του σε ελληνικά νησιά, εστιάζει με ένα ήρεμο, στοχαστικό βλέμμα στο καθημερινό και το κοινότοπο, αξιοποιώντας τη δυνατότητα του μέσου για αφαίρεση και μεταμόρφωση.
Σχεδιασμένη με τη μορφή ενός κλασικού ελληνικού ναού, η έκθεση δημιουργεί έναν κεντρικό χώρο που παραπέμπει σε βωμό, όπου εκτίθενται 110 νέα έργα του Λάνθιμου, ενώ στην εξωτερική περίμετρο παρουσιάζονται τα τρία σύνολα έργων που συνδέονται με τις ταινίες του, έτσι ώστε το κοινό να μετακινείται από το γνωστό έργο του προς τον εσωτερικό πυρήνα της νέας φωτογραφικής του δουλειάς.
Την έκθεση Γιώργος Λάνθιμος: Photographs επιμελείται ο Michael Mack, σε ανάθεση και παραγωγή της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση και αρχιτεκτονικό σχεδιασμό Λουκά Μπάκα. Ο πρώτος αναφέρει χαρακτηριστικά: "Ο Γιώργος Λάνθιμος διαθέτει ένα μοναδικό ταλέντο στη χρήση του φακού για τη δημιουργία αφηγήσεων και αυτή η έκθεση αναδεικνύει τη διαρκώς αναπτυσσόμενη ικανότητά του να προκαλεί συναισθηματικά και νοητικά άλματα πίστης πέρα από το κάδρο μιας στατικής εικόνας. Η εν εξελίξει σειρά ασπρόμαυρων έργων που δημιουργήθηκαν στην Ελλάδα, μακριά από την κινηματογραφική του πρακτική, σηματοδοτεί μια νέα αφετηρία, μια στροφή προς ένα γνώριμο τοπίο. Αναδυόμενη μέσα από μια μακρά παράδοση φωτογραφίας που τεκμηριώνει το τοπίο που έχει αλλοιωθεί από τον άνθρωπο, αντανακλά επίσης μια περίοδο ενδοσκόπησης και τη σημαντική πρόοδό του στη διαμόρφωση της δικής του φωτογραφικής γλώσσας". Η έκθεση συνοδεύεται από το νέο φωτογραφικό του βιβλίο, viscin (2026).
Από τις 7 Μαρτίου έως και τις 17 Μαΐου, το ραντεβού δίνεται στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση. Για μία διαφορετική συνάντηση με την οπτική γλώσσα η οποία ξεδιπλώνεται σε ένα διαφορετικό μέσο, τη φωτογραφία – ένα κινηματογραφικό βλέμμα που συλλαμβάνει φευγαλέες στιγμές και τις καθηλώνει στην ακινησία της αθανασίας.
