Ξεφυλλίζω περιοδικά, "ξεσκονίζω" τα looks στις πασαρέλες, "σκρολάρω" στο Instagram. Και να τα πάλι εκεί: τα κρόσσια είναι μια από τις τάσεις για τη σεζόν Άνοιξη - Καλοκαίρι 2026. Αέρινα, "φτερωτά" και λαμπερά, έρχονται να προσφέρουν την ανεπανάληπτη κίνησή τους στο μοντέρνο day-to-night στιλ της επόμενης σεζόν ποντάροντας στον show- stopping χαρακτήρα τους και το statement που υπόσχονται. Όμως, εμένα η πρώτη μου σκέψη μπροστά στις εντυπωσιακές εικόνες από τις πασαρέλες είναι: γιατί δεν φοράμε πια κρόσσια;
Μια επανάληψη στις τάσεις που μοιάζει καταδικασμένη
Πάω πίσω στα άρθρα για τάσεις που έγραψα την τελευταία 5ετία: το 2021 είχαμε το trend των fringe bags- πριν ακόμα γίνει τάση το boho στιλ· το 2022 είχαμε το ντεμπούτο του Matthieu Blazy στην Bottega Veneta κι εκείνες τις δερμάτινες φούστες με κρόσσια που έγιναν highlight · την άνοιξη του 2023 τα κρόσσια ήταν μια από τις κυρίαρχες τάσεις της σεζόν με την Bottega Veneta να ξεχωρίζει ξανά με ένα τιρκουάζ fringe φόρεμα στην πασαρέλα · το 2024 αφιέρωσα ολόκληρο άρθρο στα κρόσσια ("Kρόσσια, οι game changers στις τάσεις της άνοιξης")με εφαλτήριο τη συλλογής SS24 της Prada που εισήγαγε την καινοτομία των printed fringe σε φούστες και πουκάμισα · και το 2025 ξανασυναντάμε την τάση "fringes" εναρμονισμένη πλέον με την αναβίωση του boho.
Και να' μαστε πάλι εδώ, σαν μια λούπα που επαναλαμβάνεται ευλαβικά στις προτάσεις της μόδας: την άνοιξη του 2026 φορέματα, φούστες και αξεσουάρ υιοθετούν την τεχνική που δίνει κίνηση στο ένδυμα. Από τις "φτερωτές" ογκώδεις φούστες με κρόσσια που φοριούνται με απλά κοντομάνικα πουκάμισα στην Bottega Veneta και τα εμπριμέ αποκαλυπτικά κρόσσια στο φόρεμα της πασαρέλας του Alexander McQueen μέχρι τα ντελικάτα μπρονζέ κρόσσια στο σύνολο της μίνιμαλ συλλογής Calvin Klein και τα fun κρόσσια σε έντονη απόχρωση στις φούστες της Loewe, τα κρόσσια διεκδικούν για μία ακόμα σεζόν να γίνουν τάση - που θέλει να φορεθεί.
Ναι μεν, αλλά...
Ας ξεκινήσουμε με μια απλή διατύπωση: γιατί οι σχεδιαστές αγαπάνε τα κρόσσια; Γιατί προσφέρουν κίνηση, κάνουν τα ρούχα να "χορεύουν", ενισχύουν τη θεατρικότητα, είναι εντυπωσιακά. Τουλάχιστον, στην πασαρέλα. Εδώ, όμως, κρύβονται και οι λόγοι που οι γυναίκες συνήθως τα αποφεύγουν: μπορεί τα κρόσσια να είναι eye pleasing, αλλά δεν ικανοποιούν την πραγματικότητα της σύγχρονης γυναίκα.
Το ζήτημα της πρακτικότητας: Τα κρόσσια δεν είναι ευέλικτα. Δεν συνδυάζονται με τα πάντα και σίγουρα δεν ταιριάζουν σ' ένα περιβάλλον που απαιτεί σχετικούς κανόνες ή έχει κώδικες. Δεν είναι, επίσης, πρακτικά στη συντήρηση και την φροντίδα τους. Φανταστείτε να πρέπει να τα πλύνεται, ας πούμε, στο πλυντήριο. Δεν είναι κολακευτικά για όλες τις σιλουέτες αφού ο οπτικός όγκος που δημιουργούν και η ασταθής γραμμή τους που μεταλλάσσεται με την κίνηση, δημιουργούν μια ασάφεια αναφορικά με το σώμα που τα φοράει. Βεβαίως, εδώ αναφερόμαστε σε κομμάτια που αξιοποιούν τα κρόσσια σε μεγάλη έκταση - φούστες, παλτό, φορέματα · δεν μιλάμε για τα κρόσσια ως διακοσμητική λεπτομέρεια σε μια τσάντα ή τα χοντρά κρόσσια που έχουν συχνά τα κασκόλ.
Οι γυναίκες στη σύγχρονη καθημερινότητα προτιμούν κομμάτια που να τους χαρίζουν άνεση, ευελιξία και εύκολες λύσεις. Αναζητούν τη σταθερή δομή και τις καθαρές γραμμές στο καθημερινό τους ντύσιμο ακριβώς γιατί τους εξασφαλίζει τα παραπάνω. Τα κρόσσια βρίσκονται σε διαφορετική κατεύθυνση απ' αυτή την ανάγκη.
Οι προκλήσεις στο styling: Η παγίδα της "μεταμφίεσης" λειτουργεί αποτρεπτικά για τα κρόσσια ως επιλογή. Τα κρόσσια έχουν συνδεθεί με έντονες εικόνες όπως τη χλιδή των 20s και τα flapper φορέματα, τους Ιθαγενείς της Βορείου Αμερικής και την τραχύτητα της Άγριας Δύσης, το κίνημα των Hippies στα 60s. Στη σύγχρονη καθημερινότητα, το όριο ανάμεσα στο στιλ και το φεστιβαλικού τύπου συνόλου είναι πολύ λεπτό και χωρίς το σωστό styling μπορεί όντως να περάσει μια γυναίκα στην πλευρά που η εμφάνισή της θα δείχνει περισσότερο "θεατρική" ή "φεστιβαλική" παρά σύγχρονα κομψή. Οι περισσότερες γυναίκες το γνωρίζουν αυτό και αφήνουν τα κρόσσια στην άκρη.
Το κοινωνικοπολιτικό πλαίσιο: Τα κρόσσια ήταν πάντα μια δήλωση. Από τη στιγμή που τα ανακάλυψε η μόδα και απώλεσαν τον καθαρά πρακτικό τους χαρακτήρα [ σσ. στην ενδυμασία των Ιθαγενών φυλών της Βορείου Αμερικής είχαν τον ρόλο να απωθούν το νερό της βροχής], έγιναν σύμβολο ελευθερίας. Στη δεκαετία του 1920, τα Flapper Girls ήθελαν φορέματα που να τους διευκολύνουν στην κίνηση. Καθώς χόρευαν Charleston, τα κρόσσια ακολουθούσαν τον ρυθμό, τονίζοντας τη χειραφέτηση και τη ζωντάνια τους.
Στις δεκαετίες του ’60 και του ’70, τα κρόσσια επιστρέφουν — αυτή τη φορά ως αντί-μόδα. Το κίνημα των Hippies αξιοποίησε τα κρόσσια στο μποέμικο στιλ του, που σ' αυτή τη φάση είναι ακόμα ακατέργαστο, ωμό, χειροποίητο. Τα κρόσσια είναι μια δήλωση επανάστασης και αντίστασης στο σύστημα. Σταδιακά, με αποκορύφωμα τα 2000s, τα κρόσσια αρχίζουν να χάνουν την αξία τους ως ένα στοιχείο που βρίσκεται σε συνάρτηση με την εποχή του: γίνεται ένα εντυπωσιακό διακοσμητικό "τέχνασμα" που δείχνει υπέροχο στη σκηνή, στα κόκκινα χαλιά, στην πασαρέλα και στα editorial μόδας.
Και φτάνουμε στο σήμερα, την εποχή της ευκολίας και της "σιωπής". Η σύγχρονη γυναίκα αγαπά το quiet luxury και την πρακτική κομψότητα. Θέλει το εύκολο athleisure και το λιτό evening dressing. Η γυναίκα θέλει να δείχνει δυνατή, σοβαρή, συγκροτημένη, χωρίς να φωνάζει και χωρίς να "δείχνεται". Τα κρόσσια, από την άλλη κάνουν πολύ "θόρυβο" και κουβαλάνε συναίσθημα. Η εποχή μας μοιάζει να μην αφήνει περιθώρια για τόση ανεμελιά, ζωντάνια και χαρά. Και τελικά, ποιος θέλει να χορέψει με τα όσα συμβαίνουν γύρω του;
Τα κρόσσια στην εποχή που η μόδα θέλει να "φανεί"
Η μόδα επαναφέρει τα κρόσσια στη σεζόν Άνοιξη - Καλοκαίρι 2026 γιατί αυτή είναι η χρονιά που επιχειρεί να στραφεί στο "στιλ - δήλωση". Οι τάσεις προτείνουν έντονα χρώμα, πληθωρικό styling, κομμάτια που "φωνάζουν"- και κρόσσια. Οτιδήποτε, δηλαδή, μπορεί να "ξυπνήσει" την υπνωτισμένη μας συνείδηση και να μας πείσει ότι ωραίο είναι να χάνουμε πού και πού τον έλεγχο. Η μόδα προσπαθεί, το θέμα είναι ποιοι θα ακολουθήσουν - και πόσα κρόσσια θα δεχτούν να βάλουν;
