Marc Jacobs, επιστροφή στις ρίζες

Η αίσθηση της οικειότητας είναι μία από τις μεγαλύτερες απολαύσεις όταν παρακολουθεί κανείς ένα show του Marc Jacobs. Από την περίοδο της πανδημίας και έπειτα, ο Αμερικανός σχεδιαστής παρουσιάζει τις ενδιάμεσες συλλογές του στα τέλη Ιουνίου και στις αρχές Φεβρουαρίου, επιλέγοντας σταθερά ως σκηνικό είτε τη New York Public Library είτε το Park Avenue Armory. Η επίδειξη ξεκινά πάντοτε στην ώρα της, τα μοντέλα διασχίζουν με γρήγορο βηματισμό το μακρύ catwalk και, πιστός στη δική του παράδοση, ο Jacobs δεν ολοκληρώνει ποτέ το show με κλασικό φινάλε.

Το ίδιο συνέβη και το βράδυ της παρουσίασης της συλλογής Άνοιξη/Καλοκαίρι 2027. Η μόνη εμφανής διαφοροποίηση ήταν οι κίτρινες σακούλες δώρων της Marc Jacobs Beauty που περίμεναν τους καλεσμένους σε κάθε θέση, σηματοδοτώντας την πρόσφατη επανακυκλοφορία του beauty brand. Αν και οι επιδείξεις του ακολουθούν πλέον μια σχεδόν τελετουργική σταθερότητα, κάθε φορά κινούνται από μια δημιουργική σπίθα που υπενθυμίζει γιατί ο Marc Jacobs παραμένει μία από τις πιο ξεχωριστές φωνές της αμερικανικής μόδας.

Η νέα συλλογή, με τα δυναμικά color-blocking σύνολα και τις γραμμές που ακολουθούσαν στενά το σώμα, διέθετε αυτή ακριβώς τη δημιουργική ενέργεια. Ταυτόχρονα, όμως, έμοιαζε με μια επιστροφή στις θεμελιώδεις αξίες του ίδιου του σχεδιαστή: έναν φόρο τιμής στα βασικά στοιχεία του αμερικανικού sportswear, μιας αισθητικής που ο Jacobs επαναπροσδιορίζει με συνέπεια εδώ και σχεδόν τέσσερις δεκαετίες.

Το πρώτο look που εμφανίστηκε στο runway έμοιαζε, εκ πρώτης όψεως, γνώριμο: ένα ψηλόμεσο παντελόνι σε στενή γραμμή και ένα κλασικό button-down πουκάμισο. Η ανατροπή βρισκόταν στο υλικό. Και τα δύο ήταν κατασκευασμένα από ένα διάφανο, λαμπερό ύφασμα με αθλητικές αναφορές, φορεμένα πάνω από καλσόν και layered tank tops. Ένα φουλάρι δεμένο γύρω από τον λαιμό και μια ζώνη από διάφανους πλεξιγκλάς κρίκους ολοκλήρωναν το σύνολο.

Την ατμόσφαιρα έντυνε το ορχηστρικό κομμάτι "Arise" της Isobel Waller-Bridge, ενώ ο χαρακτηριστικός ήχος από τα εξαιρετικά ψηλά stilettos αντηχούσε πάνω στα μαρμάρινα δάπεδα της βιβλιοθήκης. Δύο ακόμη μοντέλα ακολούθησαν φορώντας την ίδια σιλουέτα σε διαφορετικούς χρωματικούς συνδυασμούς, με σχεδόν άβαφα πρόσωπα και αυστηρά, sleek χτενισμένα μαλλιά με χωρίστρα στη μέση.

Στη συνέχεια, ο Jacobs συνέχισε να εξερευνά τη διαφάνεια μέσα από ακόμη περισσότερα sporty κομμάτια: μικροσκοπικά σορτς, σακάκια με τέσσερις τσέπες και πλισέ πουά φούστες, όλα κατασκευασμένα από το ίδιο σχεδόν πλαστικοποιημένο ύφασμα. Από το ίδιο υλικό ήταν φτιαγμένα και τα λεπτεπίλεπτα slip dresses, τα οποία συνδυάζονταν με μακριές αλυσίδες-ζώνες από διαφορετικά υλικά, προσθέτοντας μια παιχνιδιάρικη διάσταση στις εμφανίσεις.

Όταν απομακρύνθηκε από τις διάφανες υφές, ο σχεδιαστής παρουσίασε μια σειρά από εξαιρετικά σακάκια που έφερναν αμέσως στον νου τον Yves Saint Laurent της δεκαετίας του 1970. Κεντημένα με κυματιστές μεταξωτές λεπτομέρειες που θύμιζαν φίδια και διακοσμημένα με σφαιρικά γυάλινα κουμπιά, συνδυάζονταν αποκλειστικά με bodystockings — μια glamorous πρόταση με μια διακριτική δόση πρόκλησης, που θα μπορούσε εύκολα να φανταστεί κανείς πάνω στην Grace Jones τότε ή στη Zendaya σήμερα.

Ο Jacobs συνέχισε τον διάλογο με την προηγούμενη συλλογή του μέσα από αυστηρά δομημένες μίνι φούστες, με υπερτονισμένες πιέτες στους γοφούς, αλλά και strapless λαιμοκόψεις που παρέπεμπαν ευθέως στην αισθητική των αρχών της δεκαετίας του 2000. Το πεντάλεπτο show, αποτελούμενο από μόλις 31 εμφανίσεις, ολοκληρώθηκε με τρεις διαφορετικές εκδοχές του ίδιου μίνι φορέματος, όλες διακοσμημένες με πλούσια, χοντρά κρόσσια που δημιουργούσαν έντονη κίνηση σε κάθε βήμα.

Στις σημειώσεις της συλλογής, ο Marc Jacobs αποκάλυψε ορισμένες από τις βασικές πηγές έμπνευσής του. Ανάμεσά τους ήταν ο Yves Saint Laurent, αλλά και η έντονη χρωματική προσέγγιση του Junya Watanabe στη συλλογή Άνοιξη/Καλοκαίρι 1996. Παράλληλα, επανήλθε σε μια ακόμη διαχρονική αναφορά της δημιουργικής του πορείας: την αισθητική και τη χορογραφική ενέργεια του μιούζικαλ "All That Jazz" του Bob Fosse, επιρροή που αποτυπώθηκε κυρίως μέσα από τα bodystockings και τα καλσόν που κυριάρχησαν στη συλλογή.

Η πιο συγκινητική αναφορά της σεζόν, ωστόσο, ήταν ίσως εκείνη προς το ίδιο του το έργο. Συγκεκριμένα, ο Jacobs γύρισε πίσω στη συλλογή Άνοιξη 1998, τη χρονιά κατά την οποία ανέλαβε τη δημιουργική διεύθυνση του Louis Vuitton. Την ίδια περίοδο, πίσω στη Νέα Υόρκη, παρουσίασε μια συλλογή που πολλοί εξακολουθούν να θεωρούν μία από τις σημαντικότερες της καριέρας του: μια απογυμνωμένη, ουσιαστική εκδοχή του αμερικανικού sportswear, ταυτόχρονα απλή, εκλεπτυσμένη και αβίαστα σύγχρονη.

Σε εκείνη τη συλλογή, ο σχεδιαστής κατάφερε να μετατρέψει τις ladylike φούστες και τις αυστηρές σχολικές στολές σε κομμάτια που έμοιαζαν προσιτά για όλους — και που όλοι ήθελαν να φορέσουν. Διάφανα tank tops σε αποχρώσεις του μύρτιλου συνδυάζονταν με παντελόνια σε χαλαρή γραμμή, cocktail φορέματα αποκτούσαν κίνηση μέσα από accordion πιέτες, ενώ μονόκουμπα σακάκια με ελαφρώς κοντύτερα μανίκια επαναπροσδιόριζαν την έννοια της διακριτικής κομψότητας.

Ο κόσμος της μόδας μπορεί να έχει συνδέσει τον Marc Jacobs με τις θεατρικές επιδείξεις του ή τη σχεδόν παιδική φαντασία που χαρακτηρίζει πολλές από τις δημιουργίες του. Την ίδια στιγμή, όμως, ο Αμερικανός σχεδιαστής υπήρξε ανέκαθεν ένας δημιουργός που αντιλαμβάνεται βαθιά τη σημασία της λεπτομέρειας, της ισορροπίας και του σχεδιαστικού ενστίκτου. Και οι δύο αυτές πλευρές της δημιουργικής του ταυτότητας —η τολμηρή και η διακριτική, το παρελθόν και το παρόν— συνυπήρχαν αρμονικά στη συλλογή Άνοιξη/Καλοκαίρι 2027.

Στον κόσμο της μόδας γίνεται πολύς λόγος, ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, για τα "νέα κλασικά". Οι σχεδιαστές μοιάζουν να αναζητούν διαρκώς τρόπους να επαναπροσδιορίσουν το παραδοσιακό sportswear ή να επανερμηνεύσουν αισθητικούς κώδικες όπως το preppy και το ladylike για ένα σύγχρονο κοινό, με διαφορετικές συνήθειες και απαιτήσεις. Κάποιοι το πετυχαίνουν περισσότερο από άλλους. Αν υπάρχει όμως ένας δημιουργός που γνωρίζει όσο λίγοι πώς να εξελίσσει αυτή την παράδοση χωρίς να χάνει την ουσία της, αυτός είναι ο Marc Jacobs.

Και ενώ ο Jacobs εξακολουθεί να μας κάνει να ονειρευόμαστε μέσα από το καθημερινό, η επαγγελματική του πορεία βρίσκεται ταυτόχρονα σε μια περίοδο σημαντικών αλλαγών. Εκτός από την επανακυκλοφορία της Marc Jacobs Beauty, ο σχεδιαστής ολοκλήρωσε πρόσφατα την πώληση της εταιρείας του στους WHP Group και G-III, κλείνοντας ένα πολυετές κεφάλαιο συνεργασίας με τον όμιλο LVMH.

Υπό αυτό το πρίσμα, η επίδειξη της συλλογής Άνοιξη/Καλοκαίρι 2027 έμοιαζε ταυτόχρονα οικεία και απόλυτα προσανατολισμένη στο μέλλον. Μια υπενθύμιση ότι η δημιουργική συνέπεια δεν αποκλείει την εξέλιξη· αντίθετα, μπορεί να αποτελεί την ισχυρότερη βάση για αυτήν.

Στις σημειώσεις που συνόδευαν τη συλλογή, ο Jacobs επέλεξε να αφήσει στην άκρη τις αναφορές στη μόδα και να μοιραστεί ένα προσωπικό μήνυμα προς όλους τους ανθρώπους, τις εμπειρίες και τις στιγμές που διαμόρφωσαν την πορεία του και εξακολουθούν να τον εμπνέουν.

"Η δημιουργία ως πράξη ευγνωμοσύνης αποτελεί για μένα την πιο αυθεντική μορφή αυτοέκφρασης. Σε κάθε ευκαιρία, ελπίζω να ανταποδίδω λίγη από τη λάμψη, το φως, το χρώμα, την ομορφιά και τη χαρά στους ανθρώπους, στις εμπειρίες και στις στιγμές που με διαμόρφωσαν και έγιναν τα αόρατα νήματα που έδωσαν δομή στη ζωή μου."

Ένα βαθιά προσωπικό μήνυμα, αντάξιο μιας συλλογής που ισορρόπησε με σπάνια ευκολία ανάμεσα στη μνήμη και την ανανέωση, αποδεικνύοντας για ακόμη μία φορά γιατί ο Marc Jacobs παραμένει ένας από τους σημαντικότερους αφηγητές της σύγχρονης αμερικανικής μόδας.

Από την Brooke Bobb. 

Πηγή: Harper's Bazaar US