Από την πρεσβευτική κατοικία του Βασιλείου του Μαρόκου η θέα στην πόλη της Αθήνας είναι μαγευτική. Ιδίως, την ώρα που ο ήλιος δύει. Αυτή ήταν ακριβώς η στιγμή που ξεκίνησε το fashion show με μαροκινά καφτάνια και άλλες χειροποίητες δημιουργίες μαροκινών τεχνιτών, το οποίο διοργάνωσε η Πρεσβεία του Μαρόκου στη Ελλάδα και ο Πρέσβης της, Mohammed Sbihi.
Τα φώτα χαμηλώνουν, οι προβολείς στρέφονται στο catwalk που έχει στηθεί γύρω από την πισίνα και οι χαλαρές κουβέντες των καλεσμένων σταματούν. Το πρώτο look, ένα μακρύ off-shoulder φόρεμα σε απαλό ροζ, με χρυσά κεντημένα μοτίβα και χρυσή ζώνη που τονίζει τη μέση, λειτουργεί ως μια ήπια εισαγωγή στη μαροκινή ενδυματολογική παράδοση. Μια παράδοση, ωστόσο, που παραμένει πολύ ισχυρή παρά το φιλτράρισμά της μέσα από τη σύγχρονη ματιά.

Από αυτή τη διακριτική πρώτη αναφορά, η συλλογή πέρασε σταδιακά σε μια άμεσα αναγνωρίσιμη μαροκινή διακοσμητική γλώσσα. Τα κεντήματα με χρυσονήματα ή μεταλλικές κλωστές γίνονται πλουσιότερα και περίτεχνα στολίζοντας τα ντεκολτέ, τα μανίκια και την ίδια την επιφάνεια των υφασμάτων, οι ζώνες ορίζουν τη μέση και οι σιλουέτες αρχίζουν να συνομιλούν πιο καθαρά με τη μορφή του καφτανιού. Τα χρώματα εναλλάσσονται ανάμεσα στα έντονα κορεσμένα, τα απαλά ροζ και nude, και το διαχρονικό μαύρο που συνομιλεί ανεπανάληπτα με χρυσό.

Όλη η παράδοση και η δεξιοτεχνία των μαροκινών τεχνιτών και των ατελιέ υψηλής ραπτικής του Μαρόκου ζωντανεύει μέσα από τα 60 looks της συλλογής. Και μας μεταφέρει στον κόσμο των παραμυθιών που μόνο η αυθεντική "γραφή" των δεξιοτεχνιτών μπορεί να αποδώσει με τόση μαγεία.

Το μαροκινό καφτάνι, μια παράδοση αιώνων
Το καφτάνι ξεκίνησε ως "νομάς". Ως τύπος ενδύματος εμφανίστηκε στην Περσία και αργότερα στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, πριν φτάσει στο Μαρόκο, όπου από τον 16ο αιώνα άρχισε να αποκτά τη δική του ξεχωριστή ταυτότητα. Αρχικά συνδεδεμένο με το παλάτι και τις εύπορες τάξεις, εξελίχθηκε σταδιακά σε μία από τις χαρακτηριστικότερες ενδυμασίες της μαροκινής παράδοσης.
Στην πορεία των αιώνων, το μαροκινό καφτάνι ενσωμάτωσε διαφορετικές πολιτισμικές επιρροές και ανέπτυξε τοπικές εκδοχές, που συνδέθηκαν με πόλεις και κοινότητες της χώρας. Η Φεζ, το Ραμπάτ και η Τετουάν αποτέλεσαν σημαντικά κέντρα τεχνικής γνώσης, ενώ η ανδαλουσιανή κληρονομιά, οι αραβικές και αμαζιγικές παραδόσεις και η μαροκινή εβραϊκή κουλτούρα συνέβαλαν στη διαμόρφωση ενός ιδιαίτερα πλούσιου ενδυματολογικού λεξιλογίου.

Η αξία του βρίσκεται εξίσου στην κατασκευή του. Υφάντρες, ράφτριες, κεντήτριες και εξειδικευμένοι τεχνίτες συμμετέχουν στη δημιουργία του, δουλεύοντας μετάξι, βελούδο και μπροκάρ, περίτεχνα κεντήματα, ζώνες και χειροποίητα κουμπιά. Πρόκειται για τεχνογνωσία που μεταδίδεται από γενιά σε γενιά και συνεχίζει να εξελίσσεται, καθώς το καφτάνι παραμένει παρόν σε γάμους, γιορτές και σημαντικές κοινωνικές περιστάσεις, αλλά και στη σύγχρονη μαροκινή μόδα.

Αυτή ακριβώς τη ζωντανή παράδοση αναγνώρισε η UNESCO τον Δεκέμβριο του 2025, εντάσσοντας το "Moroccan Caftan: art, traditions and skills" στον Αντιπροσωπευτικό Κατάλογο της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ανθρωπότητας. Η αναγνώριση αφορά όχι απλώς το ένδυμα, αλλά το σύνολο των τεχνών, των δεξιοτήτων και των γνώσεων που απαιτούνται για τη δημιουργία του — την πολιτιστική κληρονομιά που εξακολουθεί να περνά από τα χέρια των μαροκινών τεχνιτών στις επόμενες γενιές.



