Μία από τις παιδικές αναμνήσεις του Anthony Vaccarello, όπως την περιέγραψε πρόσφατα στον καναπέ του Fashion Neurosis της Bella Freud, είναι να ανοίγει την ντουλάπα της μητέρας του και να θαυμάζει τα παπούτσια της, "ειδικά ένα χρυσό ζευγάρι με μια σπείρα μπροστά". Από αυτή την παιδική ανάμνηση μέχρι την αποθέωση του χρυσού στη συλλογή Saint Laurent για το Καλοκαίρι 2027, αυτό το χρώμα μοιάζει ιδανική επιλογή για να "κλείσει" ο Βέλγος σχεδιαστής τη θητεία του στον γαλλικό οίκο, αν όντως επιβεβαιωθούν οι φήμες για την αποχώρησή του.
Πάντως, το show στο Τροκαντερό έδινε έντονα την αίσθηση ενός "αντίο", παρότι δεν είχε τη λογική μιας (εμφανούς τουλάχιστον) ρετροσπεκτίβας. Ήταν, ωστόσο, βαθιά ριζωμένο τόσο στην κληρονομιά του οίκου –ο Yves Saint Laurent λάτρευε το χρυσό– όσο και σε εκείνη που αφήνει ο Vaccarello, μέσα από συλλογές που δεν "αντιγράφουν" κανέναν παρά μόνο τον εαυτό τους.
Η συλλογή Saint Laurent για το Καλοκαίρι 2027
"Αγαπώ το χρυσό, είναι ένα μαγικό χρώμα", είχε πει κάποτε ο Monsieur Saint Laurent. "Όταν αντανακλάται πάνω σε μια γυναίκα, είναι το χρώμα του ήλιου". Το επιβλητικό αυτό χρώμα γίνεται το πεδίο μελέτης του Vaccarello για τη συλλογή Καλοκαίρι 2027, αυτή τη φορά "όχι μέσα από τη σιλουέτα, αλλά μέσα από τον τρόπο με τον οποίο ο χρυσός, μαγικός και μυθικός, μπορεί σχεδόν αλχημικά να μεταμορφώσει οτιδήποτε αγγίζει".
Ο Vaccarello χτίζει τη συλλογή πάνω σε μερικά από τα πιο αναγνωρίσιμα κομμάτια που έχουν διαμορφώσει την αισθητική του Saint Laurent μέσα στις δεκαετίες, μεταφέροντάς τα όλα σε μια χρυσή εκδοχή. Τα saharienne blazers, οι καμπαρντίνες, οι μπλούζες και οι κρουαζέ φούστες της εποχής του Yves Saint Laurent συναντούν τα σχέδια που έχουν πλέον καθιερωθεί ως μέρος του λεξιλογίου του Vaccarello για τον οίκο, από τα παλτό με τους έντονους ώμους και τα ογκώδη blousons μέχρι τα κοντά, αυστηρά κοστούμια με γούνινα τελειώματα. Είναι μια αναφορά στη χρυσή εποχή του Saint Laurent, ιδωμένη μέσα από τη σύγχρονη ματιά του Vaccarello.
Ο χρυσός αλλάζει όψη ανάλογα με το υλικό πάνω στο οποίο εφαρμόζεται. Lamé, οργάντζα, δαντέλα guipure, μουσελίνα, μπροκάρ, ζακάρ, μεταλλικό βαμβάκι και latex καλυμμένο με φύλλα χρυσού δίνουν στο ίδιο χρώμα διαφορετική ένταση και υφή από look σε look. Τα κεντήματα, οι διακοσμητικές εφαρμογές και η περίτεχνη επεξεργασία των υφασμάτων παραπέμπουν στις τεχνικές της haute couture, με τον Vaccarello να τις μεταφέρει σε ρούχα σχεδιασμένα για τις γυναίκες του σήμερα. Με την επανάληψη να αποτελεί σταθερό "μηχανισμό" της δουλειάς του, η επιμονή σε ένα μόνο χρώμα γίνεται σχεδόν εμμονική. Το βλέμμα δεν έχει πού αλλού να στραφεί και ο χρυσός παύει σταδιακά να λειτουργεί ως διακοσμητικό στοιχείο για να γίνει η ίδια η ταυτότητα της συλλογής. "Αποκτά σκοπό και συναίσθημα", όπως περιγράφει ο σχεδιαστής στο σημείωμά του.
Η ιδέα περνά και στα αξεσουάρ. Ο Vaccarello συνδυάζει τη λιτότητα της φόρμας με την ένταση του χρυσού μέσα από μεγάλα φιλιγκράν σκουλαρίκια και παπούτσια από επίχρυσες μεταλλικές αλυσίδες, με τακούνια που σχηματίζουν τη μορφή φιδιού.
Προς το τέλος του show, το χρυσό υποχωρεί και τη θέση του παίρνει το μαύρο. Η αντίθεση είναι σαφής. Εκεί όπου το χρυσό αντανακλούσε το φως, το μαύρο το απορροφά. Ένα βελούδινο κοστούμι με κουμπιά-κοσμήματα παραπέμπει άμεσα στην ταυτότητα του YSL, πριν εμφανιστούν τρία ογκώδη μαύρα βραδινά φορέματα με ελεύθερη, σχεδόν αυθόρμητη κατασκευή, μια αναφορά στις βελγικές καταβολές του Vaccarello.
O χρυσός που φωτίζει τα πάντα
Αν υποθέσουμε ότι πράγματι αυτή είναι η τελευταία συλλογή του σχεδιαστή για τον οίκο, η παρακαταθήκη του ολοκληρώνεται με έναν εύγλωττο επίλογο, μια σπουδή στο χρυσό. Ο χρυσός σε όλες τις εκφάνσεις του, από το βυζαντινό και το ματ μέχρι το Art Deco, το απαλό και το στιλβωμένο χρυσό, γίνεται η νοητή γραμμή ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν του οίκου. Ένα χρώμα που μέσα στην ιστορία έχει συνδεθεί με τη δύναμη, τον πλούτο, το κύρος και την ιερότητα αποκτά εδώ ακόμη μεγαλύτερο συμβολικό βάρος. Το χρυσό δεν είναι μια τυχαία επιλογή ·είναι μία υπενθύμιση του πόσο "ιερή" είναι η θέση του Saint Laurent στην ιστορία της μόδας.
"Ένα φως λάμπει ακόμη πιο έντονα επειδή γνωρίζουμε ότι δεν μπορούμε να το κρατήσουμε. Αυτό που περνά αφήνει μερικές φορές περισσότερο φως από εκείνο που μένει", θα πει ο Anthony Vaccarello για τη συλλογή Saint Laurent Summer 2027. Είναι δύσκολο να διαβάσει κανείς αυτή τη φράση χωρίς να μην αναγνωρίσει πίσω της έναν υπαινιγμό αποχαιρετισμού. Ιδίως όταν μια συλλογή επιστρέφει σε τόσο αναγνωρίσιμους κώδικες του Saint Laurent και τους καλύπτει με το χρώμα που ο ίδιος ο ιδρυτής του οίκου θεωρούσε μαγικό. Τελικά, είτε πρόκειται για επίλογο είτε για ένα ακόμη κεφάλαιο, ο Vaccarello βρίσκει την πιο εύστοχη παραβολή για όσα μένουν από μια καλλιτεχνική θητεία, πέρα από την εφήμερη λάμψη της: το αποτύπωμα που αφήνει πίσω της.
