25 βιβλία για να διαβάσετε ή να δωρίσετε στις φετινές γιορτές

Εικοσιπέντε βιβλία, εικοσιπέντε προτάσεις για τις γιορτές. Γιατί η αληθινή μαγεία κατοικεί μέσα στις χάρτινες σελίδες.

HARPER'S BAZAAR TEAM

Τώρα τις γιορτές χρειαζόμαστε όλοι και όλες λίγη περισσότερη μαγεία στη ζωή μας. Όσο ορθολογιστές οφείλουμε να είμαστε όλο τον χρόνο, για να πλοηγήσουμε το σκάφος της ζωή μας με ασφάλεια, αποφεύγοντας τους κάθε λογής υφάλους που μας απειλούν, τόσο περισσότερο αυτές τις μέρες έχουμε την ανάγκη της φαντασίας, του ταξιδιού σε άλλους ουρανούς, την οπτική και τη λογική του παραμυθιού, γιατί ουκ επ’ άρτω μόνον ζήσεται άνθρωπος, έχει ανάγκη και την παραμυθία που του προσφέρει η τέχνη, η λογοτεχνία. Έτσι, ορίστε 25 ωραία παραμύθια, σκληρά και αστεία, τρομακτικά και φαιδρά, αγωνιώδη και παυσίλυπα – όπως δηλαδή είναι - και πρέπει να είναι- τα παραμύθια, για μικρούς και μεγάλους.

1) Δημοσιογραφία για τη μνήμη, όχι για τη λήθη

Κάποιος είχε πει πως οι δημοσιογράφοι γράφουν για τη λήθη, εφόσον τα δημοσιογραφικά κείμενα έχουν ημερομηνία λήξεως. Δεν είναι ακριβώς έτσι. Ο περιεκτικός και καλαίσθητος τόμος "1940-1944 Η Αντίσταση και ο Αγώνας των δημοσιογράφων για την ελευθερία", μια έκδοση της Ελληνογερμανικής Αγωγής και του Μορφωτικού Ιδρύματος ΕΣΗΕΑ, με την Κατερίνα Λυμπεροπούλου να υπογράφει το γενικό συντονισμό της έκδοσης, και τον Δημήτρη Σκλαβενίτη την ιστορική τεκμηρίωση και έρευνα, αποδεικνύει πως οι δημοσιογραφικές σελίδες συντηρούν και διαφυλάσσουν την ιστορική μνήμη, και γίνονται, στο διάβα του χρόνου, ιστορικές πηγές. Το πρώτο μέρος της έκδοσης περιλαμβάνει κείμενα σύγχρονων δημοσιογράφων σχετικά με την  περίοδο 1940-1944, ενώ στο δεύτερο παρουσιάζονται αναλυτικά οι εφημερίδες της περιόδου, πολλές από τις οποίες βλέπουν για πρώτη φορά το φως της δημοσιότητας. Οι δημοσιογράφοι, όταν κάνουν σωστά τη δουλειά τους, πάντα θα αντιτάσσουν στην αυθαιρεσία και τη βία τον ελεύθερο Λόγο τους – υπηρετώντας τη μνήμη ενάντια στη λήθη.

2) Ο Καποδίστριας με φώναζε χλευαστικά "πρίγκιψ"

Ο παραγωγικός (στο βιογραφικό του διαβάζω 14 τίτλους) πεζογράφος και μεταφραστής Άρης Σφακιανάκης, νομικός και (για λίγο ακόμα, όπως λέει) ελεγκτής εναέριας κυκλοφορίας, υπογράφει το ιστορικό μυθιστόρημα "Ο πρίγκιψ του δευτέρου ορόφου - Στον καιρό του Όθωνα" από τις εκδόσεις Κέδρος. Με το γνώριμο γλαφυρό του ύφος, ο συγγραφέας αφηγείται σε πρώτο πρόσωπο την ιστορία ενός φιλόδοξου νέου, ποιητή, με καλές σπουδές Νομικής στο Μόναχο, που προσπαθεί να ανέλθει κοινωνικά και οικονομικά στην πρόσφατα απελευθερωμένη από τους Οθωμανούς Ελλάδα. Και για να το πετύχει αυτό, ο ήρωας προσκολλάται στους ανθρώπους της εξουσίας του νεοσύστατου κράτους: στον νέο βασιλιά Όθωνα και στον Κυβερνήτη Καποδίστρια. Το αν θα τα καταφέρει να πραγματώσει τους στόχους του, να γίνει κάποιος, θα το μάθετε όταν διαβάσετε το βιβλίο: πάντως, ο Καποδίστριας τον έλεγε χλευαστικά "πρίγκιπα" για την φροντισμένη του εμφάνιση... Θα σαγηνεύσει ο κομψευόμενος φέρελπις νεαρός τις δεσποινίδες επί των Τιμών;

3) Επιστολές και (επικίνδυνες) αποστολές

Φανταστείτε τώρα έναν άνθρωπο που είναι όσο ιδιοφυής, ικανός και αδίστακτος χρειάζεται, ώστε να είναι συνεργάτης των βρετανικών μυστικών υπηρεσιών και ανακριτής των φυγάδων του Ανατολικού Μπλοκ την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου... Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, να διαθέτει και το φυσικό ταλέντο της γραφής, αξιοποιώντας όλες αυτές τις μοναδικές εμπειρίες σε επιτυχημένα μυθιστορήματα, που του χάρισαν φήμη και πλούτο. Ε, αυτή, πάνω-κάτω, είναι η πορεία του κυρίου David John Moore Cornwell, που είναι γνωστός σε όλους μας ως John Le Carre. Οι εκδόσεις Bell κυκλοφορούν ένα μοναδικό βιβλίο με τις επιστολές που έστειλε αυτός ο άνθρωπος σε σημαντικές προσωπικότητες της τέχνης και της δημόσιας ζωής, από τον σερ Alec Guinness μέχρι τον επικεφαλής της γερμανικής Υπηρεσίας Εσωτερικής Ασφάλειας σε ένα χρονικό διάστημα επτά δεκαετιών. "Η ιδιωτική ζωή ενός κατασκόπου - Οι επιστολές του John le Carre 1945-2020" είναι ένα απολαυστικό, για το χιούμορ, το πνεύμα και τις πληροφορίες που περιέχει, βιβλίο, επιμέλειας Tim Cornwell, σε μετάφραση Βεατρίκης Καντζόλα Σαμπατάκου.

4) Τα υποκοριστικά και τα μανταλάκια

"Δώσε ψίχουλα κι ας πεινάω / Μόνο μη με πεις ψυχούλα / Όλα τα υποκοριστικά / από αναίσθητο στόμα / Γίνονται μανταλάκια /για να κρεμάμε / μουσκεμένες μεγαλοστομίες", λέει η Ζαφειρία Μολ στην ποιητική της συλλογή "Κανένα φτυάρι δεν έθαψε την Άνοιξη" από τις εκδόσεις Κάπα Εκδοτική. Το βιβλίο εκδίδεται στο πλαίσιο της σειράς "Φλέξη" του εκδοτικού οίκου, που δίνει βήμα σε νέες ποιήτριες –μάλιστα, η συλλογή της Μολ είναι το πρώτο βιβλίο της σειράς. Δεν είναι μόνο αισθητικά άψογη η Φλέξη, αλλά και ποιοτικό το ποιητικό περιεχόμενό της. Η ποίηση της Μολ ευθύβολη, λιτή, ενδελεχής: χτυπάει φλέβα, με ιδιαίτερη έμφαση στα έμφυλα ζητήματα. Η ποιήτρια δεν χρειάζεται ούτε τα μανταλάκια των υποκοριστικών, ούτε τις πνευματικές απλώστρες του εντυπωσιασμού με περίτεχνα λεκτικά σχήματα, γιατί δεν έχει καμιά μεγαλοστομία να απλώσει, κανένα ένδυμα – αρκείται στην ουσία, στο γυμνό κορμί των λέξεων κι των νοημάτων.

5) Η Ιστορία γράφεται από ιστορίες…

...και μάλιστα οικογενειακές, όπως αυτή που ξεδιπλώνει η Ελένη Στ. Ανδρέου στο μυθιστόρημα της "Το πέρασμα – τρεις γενιές μια ιστορία", από τις εκδόσεις Περίπλους Διονύσης Βίτσος. Ναι, η Ιστορία είναι ένα άθροισμα, ή μάλλον ένα γινόμενο μικροϊστοριών: η συγγραφέας δίνει φωνή στο ημερολόγιο της θείας της, της αδελφής της μητέρας της, η οποία βίωσε τα τραγικά γεγονότα του ξεριζωμού του Μικρασιατικού Ελληνισμού στη Σμύρνη το 1922 σαν μικρό κοριτσάκι, ξεκινώντας μετά την πορεία της στον ελλαδικό χώρο, με σταθμούς τη Σύρο και την Αθήνα. Η γιαγιά παραδίδει το ημερολόγιο στην εγγονή, τής κληροδοτεί αυτή την οικογενειακή παρακαταθήκη, την άϋλη κληρονομιά, που τα περιέχει όλα: αγωνίες, δυστυχία, αλλά και τον έρωτα, που γεννά αισιοδοξία και δημιουργία.

Δείτε περισσότερα στο athinorama.gr