Το "Love of Your Life" σχεδόν μας εξαπατά. Αρχικά, η δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία της διευθύντριας φωτογραφίας που έγινε σκηνοθέτις, Rachel Morrison, εξελίσσεται σαν ένα τυπικό ρομαντικό δράμα, καθώς η Maya (Margaret Qualley), μια εργασιομανής νοσοκόμα, μαθαίνει να χαλαρώνει όταν γνωρίζει τον σπασίκλα και γοητευτικό Charlie (Gabriel Basso). Οι δυο τους ερωτεύονται ακαριαία, σφραγίζοντας γρήγορα το ειδύλλιό τους με έναν αυθόρμητο γάμο. Στη συνέχεια, χωρίς καμία προειδοποίηση, βρισκόμαστε στον Μάρτιο του 2020 και οι δύο εραστές εκτοξεύονται στην πανδημία του Covid-19.
Η Maya και ο Charlie αντιμετωπίζουν τις αλλαγές κατάματα, με τη Maya να δουλεύει ατελείωτες ώρες στο νοσοκομείο και να ανησυχεί ότι θα φέρει τον ιό στο σπίτι — κάτι ιδιαίτερα ανησυχητικό δεδομένου του άσθματος του Charlie. Μετά έρχεται η σοκαριστική ανατροπή: Περίπου στο ένα τρίτο της ταινίας, ο Charlie πεθαίνει.
Η αλλαγή στον τόνο, την οποία τόσο το σενάριο της Julia Cox όσο και η σκηνοθεσία της Morrison παρουσιάζουν εντελώς ρεαλιστικά, έχει σχεδιαστεί για να συντρίψει οποιονδήποτε περιμένει ένα τυπικό θυελλώδες ειδύλλιο. Αντίθετα, το "Love of Your Life" προσφέρει μια λεπτή μελέτη για το πένθος και τη αναγκαία, αλλά φαινομενικά αδύνατη, διαδικασία του να συνεχίζεις τη ζωή σου μετά από μια ακαριαία, καταστροφική απώλεια.
"Αυτό που ήταν τόσο ξεχωριστό σχετικά με τον Charlie και τη σχέση της Maya μαζί του, ήταν ότι ο Charlie ήταν ο άνθρωπος που την έκανε να ανοιχτεί", αναφέρει η Margaret Qualley.
"Ήταν ένας επιφυλακτικός άνθρωπος με την αίσθηση ότι ο μόνος άνθρωπος στον οποίο μπορούσε να βασιστεί ήταν ο εαυτός της. Ξαφνικά, κάποιος την έκανε να ανοιχτεί και μετά έχασε αυτόν τον άνθρωπο. Επέστρεψε στους παλιούς της τρόπους. Ο καθένας διαχειρίζεται το πένθος διαφορετικά, και είναι ταυτόχρονα τόσο προσωπικό όσο και καθολικό. Φώτισε τα πιο σκοτεινά, πιο φοβισμένα κομμάτια του εαυτού της και επέτρεψε σε αυτά τα κομμάτια να αναλάβουν το τιμόνι, μετατρέποντας την εμπειρία σε κάτι εντελώς εσωστρεφές."
Η πραγματικότητα της απώλειας και οι σχέσεις που θεραπεύουν
Αν και η πανδημία παίζει κομβικό ρόλο στην ιστορία, θα ήταν λάθος να κατατάξετε το "Love of Your Life" ως "ταινία πανδημίας". Στο σενάριό της, η Cox παρουσιάζει το 2020 ως μια στιγμή που άλλαξε τα πάντα, χωρίς να υποτιμά τον καθολικά καταστροφικό της αντίκτυπο, αλλά εξακολουθώντας να την αντιμετωπίζει ως μια δοκιμασία που προσπερνά. Αντίθετα, η ταινία εστιάζει στον ψυχισμό της Maya.
Για να προετοιμαστεί για τον ρόλο, η Qualley πήρε συνεντεύξεις από νοσηλεύτριες που εργάζονταν σε τμήματα επειγόντων περιστατικών κατά τις πρώτες ημέρες της πανδημίας. "Αυτές οι νοσηλεύτριες —στην πλειονότητά τους γυναίκες— με τις οποίες μιλούσα, ο τρόπος με τον οποίο όχι μόνο ένιωθαν υπεύθυνες για τη σωματική υγεία ενός ανθρώπου, αλλά ένιωθαν υπεύθυνες για τη ψυχική του ευεξία, προσπαθώντας να τους φτιάξουν τη διάθεση, να μεταφέρουν δυσάρεστα νέα με ένα χαμόγελο, να δώσουν ελπίδα σε αυτές τις στιγμές που φαντάζουν απελπιστικές", σημειώνει.
Ο Charlie εμφανίζεται μόνο στο πρώτο τρίτο της ταινίας, οπότε ο Basso έπρεπε να αφήσει το αποτύπωμά του ως ο μεγάλος έρωτας της ζωής της Maya. "Ο Gabe ήταν μια τόσο τέλεια επιλογή για τον Charlie, επειδή έχει αυτή τη μοναδική παρουσία —είναι ανίκανος να πει ψέματα— και το να είναι αυτός ο άνθρωπος που νιώθει ότι τη βλέπει πραγματικά και την αφοπλίζει, πιστεύω πως ήταν γραφτό να γίνει", αναφέρει η Qualley.
Ο Basso υπέθεσε ότι δεν θα έπαιρνε τον ρόλο επειδή δεν ταιριάζει στα αρχικά χαρακτηριστικά: μακριά μαλλιά, ψηλόλιγνος, αισιόδοξος. Αλλά όταν η χημεία με την Qualley λειτούργησε, οι δημιουργοί ενδιαφέρθηκαν περισσότερο για αυτή τη σύνδεση παρά για αυτά τα χαρακτηριστικά, κάτι που "δείχνει ότι αυτό που ήθελαν να πετύχουν με αυτή την ταινία ήταν κάτι πολύ προσγειωμένο και αληθινό", αναφέρει ο ίδιος.
Επιπλέον, ο Basso αναφέρει ότι ένα παιδικό βιβλίο που έγραψε ο ίδιος για το πένθος επηρέασε τον τρόπο που σκέφτηκε την ιστορία:
"Ο πρωταγωνιστής χάνει τον σκύλο του. Είναι παιδί και συνεχίζει να επιστρέφει στο ίδιο σημείο για να μιλήσει σε αυτόν τον σκύλο που ουσιαστικά έχει φύγει από τη ζωή. Τώρα είναι παγιδευμένος σε ένα μαγικό δάσος από δέντρα, και ο σκύλος ουσιαστικά του λέει: "Έχω ήδη νιώσει πώς είναι να αγαπιέμαι από εσένα. Πρέπει να πας να το δώσεις αυτό και σε άλλους". Τελικά, το να μην επιστρέφετε στο ίδιο σημείο του πένθους, το να μη διοχετεύετε περισσότερη ενέργεια σε αυτή τη μη αμφίδρομη σχέση, αλλά και το να μην επιτρέπετε σε αυτό να αφαιρέσει από την πραγματικότητα ότι η σχέση ήταν εμπλουτιστική. Ήταν ένα όμορφο πράγμα και τώρα έφυγε. Το να επιστρέφετε συνεχώς, να ξανανοίγετε αυτή την πληγή και να ρίχνετε ενέργεια σε αυτήν, είναι σαν να αδικείτε τους άλλους ανθρώπους στη ζωή σας, επειδή δεν καταφέρνουν να νιώσουν αυτή την αγάπη που προσφέρετε τώρα σε κάτι που έχει χαθεί."
Από το συναισθηματικό αδιέξοδο στην επανεκκίνηση
Μετά την τεράστια απώλεια, η Maya δραπετεύει από τη ζωή της μετακομίζοντας στην Ευρώπη, επιλέγοντας να πνίξει τον πόνο της στο αλκοόλ και σε περιστασιακές συναντήσεις χωρίς συναίσθημα. Στη συνέχεια γνωρίζει τον Felix (Aaron Pierre), έναν πράο ελεύθερο πατέρα που ζει στο Λονδίνο. "Ο Aaron έχει αυτή τη βαθιά συναισθηματική, ευαίσθητη ποιότητα που ήταν τόσο τέλεια για τον Felix, επειδή συναντιούνται σε ένα σημείο όπου αναγνωρίζουν ότι και οι δύο έχουν βιώσει πραγματική απώλεια", αναφέρει η Qualley. Στην ταινία, ο Felix αντιπροσωπεύει έναν συναισθηματικό ξεκαθαρισμό για τη Maya, έναν άνθρωπο που έχασε τον αδερφό του από αυτοκτονία, αλλά προσεγγίζει το πένθος πολύ διαφορετικά. Ο χαρακτήρας του διαθέτει "αυτή την ικανότητα να προχωράει μπροστά με έναν πολύ φυσικό τρόπο που είναι απόλυτα παρών", όπως το θέτει η Qualley. Τελικά, αντί να προσφέρει καταφύγιο, το ειδύλλιο λειτουργεί ως καθρέφτης για την αυτοκαταστροφική συμπεριφορά της Maya.
Η αναπάντεχη άγκυρα για αυτή την ταινία τριών πράξεων είναι ο Jason (Patrick Schwarzenegger), ο κολλητός φίλος της Maya, τον οποίο γνωρίζουμε ως έναν συνηθισμένο τύπο που πίνει πολύ κοντά στην αρχή της ταινίας. "Ο Patrick έχει αυτή την ιδιότητα που νιώθεις ότι τον γνωρίζεις για πάντα, οπότε ήταν ο τέλειος κολλητός", αναφέρει η Qualley. Το υποβόσκον θέμα της ταινίας σχετικά με την εξέλιξη είναι ίσως πιο εμφανές στον Jason. Η Maya τον κάνει ghost όταν πρωτοφεύγει από την πόλη και δεν τον βλέπει παρά πολύ αργότερα στην ταινία, ως έναν πιο κατασταλαγμένο ενήλικα.
Ο Schwarzenegger αποδίδει αυτή την έντονη διαφορά στην απόφαση της Morrison να κινηματογραφήσει με χρονολογική σειρά, δίνοντάς του τον χώρο να προσαρμόσει τον χαρακτήρα του με την πάροδο του χρόνου. "Παρουσιάζουμε δύο διαφορετικούς ανθρώπους στην πρώτη και την τρίτη πράξη για τον Jason, επειδή στην πρώτη πράξη εμφανίζεται ως αυτός ο εξωστρεφής, διασκεδαστικός τύπος που πίνει, ο φίλος που αρέσει σε όλους", αναφέρει. "Στη συνέχεια, στο τέλος της ταινίας, είναι κάποιος που έχει περάσει από την απεξάρτησή του και διαθέτει πολύ περισσότερο βάθος, κάποιος που διδάσκει τη Margaret για τη ζωή, τη συγχώρεση και το να προχωράς μπροστά."
