Ο Armani παρουσίασε τη συλλογή του για την Άνοιξη 2027 στο Armani Teatro στο Μιλάνο, μεταμορφώνοντας τον χώρο σε μια εκλεπτυσμένη εκδοχή after-hours club. Τα μοντέλα περπάτησαν πάνω σε μια πίστα χορού, κάτω από τις διάσπαρτες αντανακλάσεις μιας ντισκομπάλας, ενώ από τα ηχεία ακουγόταν δυνατά το "Enjoy the Silence" των Depeche Mode. Το σκηνικό, λιτό και σε κρεμ λευκό, διατηρούσε μια ανάλαφρη αίσθηση παρά τις αναφορές στη νυχτερινή ζωή.
Διαβάστε Επίσης
Όπως προμήνυαν το σκηνικό και το soundtrack, στοιχεία από τα τέλη της δεκαετίας του ’70 και τη δεκαετία του ’80 πέρασαν στη συλλογή. Ο Giorgio Armani καθόρισε σε μεγάλο βαθμό την εικόνα της μόδας εκείνης της περιόδου με το χαλαρό tailoring του, ιδιαίτερα στην ανδρική ένδυση. Τα σημερινά σύνολα συνδύασαν αυτή τη φιλοσοφία με μια ελαφρώς πιο πληθωρική διάθεση — λιγότερο κοντά στην έντονη χλιδή που είδαμε σε συλλογές καθ’ όλη τη διάρκεια του μήνα και περισσότερο στην κομψότητα που συνέδεσε τον Armani με το American Gigolo, εμπλουτισμένη εδώ με λάμψη και prints.
Τα πρώτα looks παρουσίασαν διαφορετικές εκδοχές τολμηρών γεωμετρικών prints σε ιβουάρ και μαύρο, πάνω σε χαλαρές γραμμές κοστουμιών, ανάμεσά τους άνετα σταυρωτά σακάκια, βερμούδες με μία πιέτα και παντελόνια με φαρδιά μπατζάκια. Καθώς η συλλογή εξελισσόταν, η χρωματική παλέτα γινόταν πιο σκοτεινή και η λάμψη εντονότερη.
Ένα από τα looks περιλάμβανε μια κομψή μαύρη ολόσωμη φόρμα, με διακριτικά τονισμένους ώμους, βαθύ ντεκολτέ σε σχήμα V και πλισέ παντελόνι σε ίσια γραμμή. Ένα άλλο μοντέλο φορούσε ένα σταυρωτό robe coat με λεπτές ρίγες, χαμηλωμένους ώμους, ασορτί ζώνη στη μέση και γυαλιστερά πέτα με επίστρωση ρητίνης, συνδυασμένο με μαύρη βερμούδα και slippers. Ένα πιο λιτό μαύρο τοπ με έναν ώμο φορέθηκε με μια πλούσια φούστα από μεταξωτό σιφόν, με γραφικό print σε ιβουάρ και μαύρο.
Τα όρια ανάμεσα στο καθημερινό και το βραδινό ντύσιμο βρίσκονταν ανέκαθεν βαθιά μέσα στους κώδικες του οίκου Armani. Είναι επίσης μια κατεύθυνση που βρίσκεται αυτή τη στιγμή στο προσκήνιο. Οίκοι και brands, ιδιαίτερα στη Νέα Υόρκη, υιοθετούν τον συνδυασμό στοιχείων που παραδοσιακά ανήκουν στο επίσημο βραδινό ένδυμα — όπως οι ζώνες σμόκιν, τα σατέν τσαντάκια, ακόμη και τα βραδινά παπούτσια — με κομμάτια της καθημερινής γκαρνταρόμπας.
Η συλλογή είχε τον τίτλο "Evolution", μια ιδέα που αποδόθηκε κυριολεκτικά μέσα από το επαναλαμβανόμενο μοτίβο της πεταλούδας στα διαφορετικά στάδια της μεταμόρφωσής της. Ο τίτλος, ωστόσο, περιγράφει εύστοχα και αυτό που επιχειρεί να κάνει η Silvana Armani, η οποία ανέλαβε τα ηνία μετά τον θάνατο του θείου της πέρυσι. Οι παρεμβάσεις της δεν είναι εμφανείς με την πρώτη ματιά. Οι κώδικες του οίκου είναι τόσο ισχυροί, ώστε υπάρχει ήδη μια σαφώς καθορισμένη βάση. Η ίδια, ωστόσο, προχωρά σε κινήσεις όπως η χρήση του βαμβακιού στη συλλογή για πρώτη φορά, ενός υφάσματος που ο Giorgio Armani ως γνωστόν δεν συμπαθούσε. Ανάμεσα στα looks υπήρχε ακόμη ένα μπεζ σετ, κομμένο σαν windbreaker και παντελόνι φόρμας, κατασκευασμένο από πολυτελές μπεζ βαμβάκι.
Παρόλα αυτά, η παρουσία του Giorgio Armani παραμένει έντονη στην εικόνα των ρούχων — σε ορισμένες περιπτώσεις, κυριολεκτικά. Η Silvana αναδημιούργησε το σύνολο που είχε φορέσει ο θείος της στην Πρώτη Θεία Κοινωνία του, ένα μαύρο σταυρωτό κοστούμι με γραβάτα και ένα λουλούδι στο πέτο. Σε ένα bomber jacket, μάλιστα, εμφανίστηκε ως print μια ασπρόμαυρη εικόνα με το πρόσωπο του Giorgio Armani.
Από την Camille Freestone | Harper's Bazaar US
