H Ελβίρα Παναγιωτοπούλου του Di Gaia είναι ο ιδανικός άνθρωπος για να μιλήσετε για παπούτσια

Η creative director του footwear brand Di Gaia μιλάει στο harpersbazaar.gr τις συνεργασίες της με μεγάλους οίκους μόδας, την έμπνευση πίσω τις συλλογές της και την αγάπη των γυναικών για τα παπούτσια.

H συζήτηση με την Ελβίρα Παναγιωτοπούλου, την ιδρύτρια και creative director του footwear brand Di Gaia, σε κερδίζει από την πρώτη στιγμή. Δεν είναι μόνο η ολοκληρωμένη γνώση της πάνω στον σχεδιασμό και την κατασκευή παπουτσιών, και γυναικείων αξεσουάρ γενικά, που προσφέρει πολύτιμες πληροφορίες γύρω από το αγαπημένο "φετίχ" των γυναικών, αλλά και η πλούσια επαγγελματική εμπειρία της, που περιλαμβάνει συνεργασίες με μεγάλους οίκους όπως Balmain και Dolce & Gabbana, η οποία σε μεταφέρει στα παρασκήνια των λαμπερών ντεφιλέ μόδας και σε βάζει στο κλίμα που επικρατεί στα σπουδαιότερα ατελιέ του πλανήτη. Εξάλλου, δεν είναι πολλοί οι Έλληνες σχεδιαστές που θα τους ακούσεις να σου λένε στη διάρκεια της συζήτησης:"όταν κάτι πήγαινε στραβά με τα παπούτσια στα fittings για τα shows, εγώ τα "άκουγα" από τον Olivier…" [ σ.σ. Rousteing].

Το ξεκίνημα:  οι σπουδές στο Μιλάνο

Στο βιογραφικό της Ελβίρας Παναγιωτοπούλου διαβάζεις ότι γεννήθηκε στην Αθήνα και μεγάλωσε στο Παρίσι και ότι σχεδίασε την πρώτη της συλλογή με παπούτσια και κοσμήματα ενώ σπούδαζε στην Αθήνα Marketing & Communications. Την συνεπήρε τελικά η δημιουργική διαδικασία και τα επόμενα βήματά της την οδήγησαν αρχικά στο London College of Fashion, όπου παρακολούθησε ένα footwear design course, και στη συνέχεια στην Ιταλία, για σπουδές Footwear Design στη φημισμένη σχολή του που ξεκίνησε ο Sergio Rossi, τη Cercal, ενώ στη συνέχεια προχώρησε κάνοντας MA στα Fashion Accessories στο διάσημο Istituto Marangoni στο Μιλάνο. Η συζήτησή μας ξεκινάει ακριβώς από εδώ: τι διδάσκεται κάποιος που σπουδάζει footwear design και όσα πολύτιμα έμαθε η ίδια στη διάρκεια των σπουδών της στην Ιταλία, που την έκαναν να ξεχωρίσει.  

"Σε αντιδιαστολή με τις σπουδές στο σχέδιο μόδας γενικά, οι σπουδές στο footwear design σου μαθαίνουν πως να σχεδιάζεις ένα παπούτσι, δηλαδή εστιάζουν στο σχέδιο από τη μέση και κάτω, στα πόδια. Είναι σημαντικό να μάθεις να σχεδιάζεις το καλοπόδι. Η βασική μας εκπαίδευση στη σχολή γινόταν από τεχνίτες, που μας έδειχναν πώς να φτιάχνουμε το ξύλο για το καλαπόδι, ποια είναι η σωστή φόρμα, η σωστή ανατομία. Μετά έπρεπε να μάθουμε την κατασκευή για το τακούνι, είχαμε μαθήματα για pattern making, για την ιστορία της μόδας, μας μάθαιναν αν αυτό που σκέφτεσαι μπορεί να υλοποιηθεί, και γενικά ό,τι έχει σχέση με την κατασκευή. Είναι, εξάλλου, πάρα πολλά τα υλικά που αποτελούν μέρος ενός πολύ μικρού αντικειμένου, όπως είναι το παπούτσι, και πρέπει να τα γνωρίζεις όλα. Αν μπεις σ’ αυτό τον χώρο, καταλαβαίνεις γιατί το παπούτσι είναι πιο ακριβό, γιατί τα βήματα που χρειάζονται για να κατασκευαστεί είναι πολλά. Η κατασκευή που παπουτσιού βασίζεται πολύ στην έννοια του χειροποίητου.

Οι σπουδές στο footwear design, για κάποιον που ενδιαφέρεται, είναι πολύτιμες όχι μόνο γιατί μαθαίνεις πώς να φτιάχνεις ένα παπούτσι, αλλά γιατί σε μαθαίνουν κατ’ αρχάς να εμπνέεσαι. Προσωπικά, με δίδαξαν πώς να αλλάξω τον τρόπο σκέψης μου, πως από μία εικόνα που θα δω μπορώ να συλλάβω την ιδέα για να δημιουργήσω. Στο Master, ας πούμε, μας έβαζαν ως πρότζεκ να σχεδιάσουμε παπούτσια για μεγάλους οίκους μόδας. Το πρώτο βήμα είναι να στήσεις το moodboard, τι θεωρείς ότι ταιριάζει στον οίκο, μετά η κατασκευή, πάνω σε τι θα δουλέψεις, σε χαμηλό ή ψηλό τακούνι, και πόσο ψηλό, και μετά έρχεται το τεχνικό κομμάτι. Επομένως, δεν σπουδάζεις απλά μόδα, ένα μεγάλο μέρος αφορά την κατασκευή. Δεν είναι απαραίτητο και να σχεδιάζεις και να κατασκευάζεις, αλλά καλό είναι να έχεις τις γνώσεις για να ξέρεις τι μπορεί να υλοποιηθεί. Πολλοί σχεδιαστές κάνουν σχέδια παπουτσιών που είναι εξωπραγματικά, οπότε καλό είναι να γνωρίζεις τα όρια που έχει μια κατασκευή.

Στο Master μου έκανα και τσάντες, γενικά αξεσουάρ. Είχαν πάρα πολύ ενδιαφέρον οι σπουδές μου γιατί σ’ ένα πάρα πολύ μικρό σχέδιο πας να προσθέσεις και την άνεση και το στιλ και τη φαντασία. Θεωρώ ότι είναι πιο challenging το κομμάτι του σχεδιασμού αξεσουάρ".

Η συνεργασία με μεγάλους οίκους

Από το 2008, οπότε και ολοκλήρωσε τις σπουδές της, συνεργάστηκε με οίκους και brands όπως Bruno Frisoni, Diego Dolcini, Narciso Rodriguez, Madeleine Vionnet, Dolce & Gabbana και Balmain, που για πολλούς νέους σχεδιαστές αποτελούν όνειρο. Πόσο εύκολη ή δύσκολη ήταν η ανέλιξή της και ποιες οι εμπειρίες, καλές ή κακές, που έχει να θυμάται από αυτές τις συνεργασίες:

"Εύκολη δεν τι λες την ανέλιξη σ' αυτόν τον χώρο. Σκέψου ότι από την τάξη μου στο course και στο Master, είμαι η μοναδική που κατάφερε να έχει μια καριέρα ως σήμερα. Οι σπουδές δεν σου εξασφαλίσουν την καριέρα, οι θέσεις στον χώρο αυτό δεν είναι πολλές. Σου εξασφαλίζουν μία πρακτική, αλλά δεν σημαίνει ότι στο τέλος θα καταφέρεις να πάρεις και τη θέση. Βασικά, πρέπει να κάνεις την αρχή σ’ ένα μεγάλο brand, γιατί μετά τα πράγματα έρχονται λίγο πιο εύκολα.

Προσωπικά ήμουν τυχερή, γιατί τελειώνοντας το Master μου στη Maragoni, και μιλώντας πολύ καλά τα Γαλλικά, ήταν εύκολο να φύγω από Μιλάνο, να πάω Παρίσι και να βρω δουλειά. Η πρώτη μου ήταν στον Bruno Frisoni, που τότε ήταν ο σχεδιαστής της Rogier Vivieur. Είχα ήδη μια προϋπηρεσία στην Ελλάδα, κι αυτό μέτρησε. Δεν αρκεί, βεβαίως, απλά να κάνεις την αρχή, ή να σε ανακαλύψει κάποιος με το βιογραφικό σου, πρέπει να είσαι κι επαγγελματίας, να γνωρίζεις καλά το αντικείμενο, και να έχεις ταλέντο. Εγώ ήμουν τυχερή και σ’ αυτό, γιατί ήμουν πάντα δεξί χέρι καλλιτεχνικών διευθυντών, κι αυτό που έδωσε μία αρκετά γρήγορη εκπαίδευση σε πολλούς τομείς.

Από την πρώτη στιγμή που αντιλήφθηκα ότι έχω πάθος με το συγκεκριμένο αντικείμενο, ήταν όνειρό μου να συνεργαστώ με μεγάλους οίκους. Η εμπειρία ήταν μοναδική, έζησα τρομερά δημιουργικές στιγμές, αλλά και αρνητικές, γιατί η πίεση είναι τρομακτικά μεγάλη. Δουλεύαμε πάρα πολλές ώρες, δεν είχαμε προσωπική ζωή. Σ' αυτούς τους ρυθμούς, έρχεται η στιγμή που νιώθεις ότι δεν έχεις τον χρόνο να πάρεις μια απόσταση και να σχεδιάσεις αυτό που θες, ζητούσαν διαρκώς καινούργια πράγματα κι αυτό κάποιες φορές στερεί από τον σχεδιαστή την έμπνευση. 

Στα μεγάλα ατελιέ, ωστόσο, η εμπειρία είναι μοναδική, μαθαίνεις πολλά πράγματα. Συνεργάζεσαι, επίσης, με εργοστάσια που κάνουν την κορυφαία κατασκευή. Ειδικά, αν ανακαλύψεις το ιταλικό handmade, δυσκολεύεσαι μετά να πας κάπου αλλού. Οι Ιταλοί φτιάχνουν παπούτσια που δεν μπορείς να φανταστείς ότι μπορεί να γίνουν, έχουν τρομερές ιδέες, τρομερές επεξεργασίες. Όλα αυτά σου ανοίγουν τα μάτια. Όταν εργάζεσαι σ’ έναν οίκο, επίσης, δεν υπάρχουν περιορισμοί, ειδικά αν δεν σου έχουν ορίσει κάποιο budget, ότι δηλαδή πρέπει να φτιάξεις ένα παπούτσι που να κοστίζει τόσο, σ’ αφήνουν να είσαι δημιουργικός και να κάνεις ό,τι καλύτερο μπορείς. Όλες αυτές οι εικόνες που βλέπεις στα ατελιέ, και οι εναλλαγές από οίκο σε οίκο, σου ανοίγουν το μυαλό και επηρεάζουν και το δικό σου στιλ αργότερα γιατί ανακαλύπτεις τι σε εκφράζει, τι σου ταιριάζει και τελικά παίρνεις στοιχεία που τα μεταλαμπαδεύεις μ' ένα διαφορετικό τρόπο στο δικό σου brand.

Τα δυο τελευταία χρόνια που συνεργαζόμουν με τη Balmain, μέσω του Valentino με τον οποίο συνεργαζόμασταν και ήταν στον ίδιο όμιλο, ζούσα ανάμεσα στο Μιλάνο, που ήταν το σπίτι μου, στη Φλωρεντία που ήταν ο Valentino και το εργοστάσιο του, και το Παρίσι, που ήταν ο Balmain. Κι επέστρεφα και στην Αθήνα για το Di Gaia , το οποίο "έτρεχα" από το Μιλάνο, όπου είχα κοντά τα εργοστάσια. Ήταν πολύ δύσκολο όλο αυτό, δούλευα τα Σαββατοκύριακα, ταξίδευα διαρκώς, αλλά υπήρχαν και πολλές στιγμές δημιουργικές, συναναστροφή με ωραίο κόσμο με κοινά ενδιαφέροντα με εμένα, και γνωριμίες με celebrities που πιθανά δεν θα είχα ποτέ άλλοτε την ευκαιρία".

H Ελβίρα Παναγιωτοπούλου του Di Gaia είναι ο ιδανικός άνθρωπος για να μιλήσετε για παπούτσια
Από τη συλλογή για τον οίκο Vionnet. 

Η συνεργασία με τον Dolce & Gabbana

"Στον οίκο Dolce&Gabbana δεν είχα την καλύτερη εμπειρία, αν και με επέλεξαν οι ίδιοι οι σχεδιαστές. Είχα κάνει κάποια πρότζεκ γι' αυτούς ως φοιτήτρια και με ανακάλυψαν δυο χρόνια μετά την ολοκλήρωση των σπουδών μου. Ξεκίνησα με τις καλύτερες προϋποθέσεις. Συναντήθηκα με τους σχεδιαστές, που τους άρεσε πολύ η δουλειά μου και με προσέλαβαν, αλλά υπήρχε ήδη ένα team το οποίο ήταν τρομερά ανταγωνιστικό, οπότε υπήρχε αρνητικό κλίμα. Στους 10 μήνες άφησα τη θέση μου και επέστρεψα στην Ελλάδα να αφοσιωθώ στο Di Gaia. Ωστόσο, στον ενάμιση χρόνο, ήρθε η πρόταση από τον Balmain την οποία δεν μπορούσα να αρνηθώ".

Dolce & Gabbana shoes
Σχέδια της Ελβίρας για τον οίκο Dolce & Gabbana. 

Η συνεργασία με τον Balmain

"Εγώ ξεκίνησα στο πλευρό του Diego Dolici, που σχεδιάζει για μεγάλους οίκους. Έτσι, μετά τις σπουδές μου βρέθηκα να δουλεύω μαζί του για τους Narciso Rodriguez, Emilio Pucci, Casadei. Ουσιαστικά, ήμασταν ένα studio που είχαμε αυτούς τους πελάτες κι αναλαμβάναμε να τους βγάλουμε συλλογές. Ο Dolcini με πήρε από την αρχή της καριέρας μου και μου έμαθε τα πάντα, ήταν ο μέντορας μου. Τον άφησα όταν με ζήτησε η Dolce&Gabbana, κι αφού είχαμε εργαστεί για τη Vionnet. Όταν άφησα τον οίκο D&G, το 2014, γύρισα Ελλάδα για να ασχοληθώ με το Di Gaia, ωστόσο έπεσα πάνω στη δύσκολη συγκυρία των capital controls. Ένα χρόνο μετά άρχισα να αισθάνομαι ότι κάτι μου λείπει, ότι ίσως δεν ήμουν έτοιμη ακόμα να τα αφήσω όλα πίσω μου. Αλλά όπως συμβαίνει με όλους όσοι εργάζονται σε μεγάλους οίκους, λόγω της πίεσης, σε πιάνει με τάση να θες να φύγεις, για να αποσταθιοποιηθείς, να ξεκουραστείς και μετά ξαναγυρνάς.

Είχα, λοιπόν, πάει τότε στο Παρίσι για μια παρουσίαση του Di Gaia και συνάντησα ξανά τον μέντορά μου, ήπιαμε ένα καφέ κι εκεί που είπε "όποτε θες, το γραφείο σε περιμένει". Γύρισα Ελλάδα και τελικά τον πήρα τηλέφωνο ότι θα το ήθελα, έχοντας στο μυαλό μου ότι θα μπορώ να τρέχω και το Di Gaia από το Μιλάνο. Τότε, λοιπόν, μου είπε: "μόλις ανέλαβα καλλιτεχνικός διευθυντής για τα παπούτσια, γυναικεία και αντρικά, στον Balmain". Οπότε με παρουσιάζει στον οίκο, με παίρνουν μαζί τους με συμβόλαιο και δουλεύαμε με τον Dolcini freelance από το Μιλάνο. Κάναμε τα πάντα, την έρευνα, την επίσκεψη στα εργοστάσια, έπρεπε να φέρουμε εις πέρας γυναικεία και ανδρική κολεξιόν, για εμένα το ανδρικό παπούτσι ήταν κάτι καινούργιο. Ήταν 8 συλλογές τον χρόνο και ήμασταν οι δυο μας, περνούσαν όλα από τα χέρια μας".

Balmain Ελβίρα Παναγιωτοπούλου
Σχέδιο της Ελβίρας για τον οίκο Balmain. 

Τα 15 λεπτά πριν από μια πασαρέλα

"Εγώ εκείνη την περίοδο ήμουν υπεύθυνη και στα runways, το οποίο είχε δυσκολίες. Ήταν δυο μέρες τα fittings στη διάρκεια των οποίων έπρεπε να συντονίσω με βάση τα looks που είχαν επιλεχθεί, τι παπούτσια θα φοράνε τα μοντέλα, τι νούμερο. Ποτέ εν τω μεταξύ δεν είχαμε τα  παπούτσια εγκαίρως, έφταναν από το εργοστάσιο πάντα μία μέρα πριν την πασαρέλα. Και πάντα εγώ τα "άκουγα" από τον Olivier! Δεν θα ξεχάσω κάποτε που μου είπε: "την άλλη φορά να μας πεις εσύ πότε έρχονται τα παπούτσια για να κάνουμε και το runway".

Δεν ήταν καθόλου εύκολο να συντονίσεις ποια παπούτσια φοράει το κάθε μοντέλο χωρίς να έχεις τα παπούτσια, γιατί δεν μπορούσε να "κλειδώσει" το look. Επειδή, λοιπόν, δεν τα είχαν, τα μέλη της ομάδας του Rousteing έπαιρναν παπούτσια από άλλα looks κι έπρεπε κάθε φορά να σημειώνω τι έχει φύγει κι από ποιο μοντέλο. Αυτά τα 15 λεπτά πριν το ντεφιλέ έχω ζήσει διάφορα εφιαλτικά. Μία φορά ένα μοντέλο δεν είχε το σωστό παπούτσι και μέσα σε 5 λεπτά έπρεπε να πάρω την έγκριση του Olivier να του αλλάξω το look, που το είχε συνδυάσει εκείνος με το ζευγάρι που του άρεσε, να ψάξω σε μία τεράστια αίθουσα ποια άλλη έχει το παπούτσι στο ίδιο νούμερο, αλλά να μη χαλάσει το look, να μη βγει στο πρώτο πασάζ το μοντέλο, κι όλο αυτό σ’ ένα χαμό από δημοσιογράφους, φωτογράφων, μακιγιέζ... ήταν τέτοιο το άγχος που χρειαζόμουν αρκετό χρόνο μετά να συνέλθω. Σκέψου να βγαίνει το πρώτο μοντέλο, να περιμένει από πίσω ξυπόλητο το άλλο και να περιμένεις να της πάρεις το παπούτσι για να το φορέσεις στην επόμενη!

Άλλος εφιάλτης ήταν, βεβαίως, να σου σπάσει τακούνι, μου έχει συμβεί κι αυτό. Μου έχει τύχει, λοιπόν, να ήμαστε στην Όπερα του Παρισιού για ένα runway, να έχει σπάσει το τακούνι και να τρέχουμε να ψάχνουμε στις κούτες με τα εφεδρικά ζευγάρια να βρούμε ποιο ζευγάρι κάνει για να δώσουμε στο μοντέλο. Είναι φοβερά αγχωτικό... Μου έχει τύχει, επίσης, να πάω στην Kendall Jenner να της πω "σήκωσε μου τα παπούτσι σου να χαράξω τη σόλα να μην γλυστρίσεις και τα ακούσω εγώ μετά". Συμβαίνουν τέτοια όχι ευχάριστα, αλλά αυτή ήταν η δουλειά μου και έπρεπε να τη φέρω σε πέρας. Έχει δυσκολίες, αλλά και τεράστιο ενθουσιασμό".

Balmain shoes Ελβίρα Παναγιωτοπούλου
Από τη συλλογή για τον οίκο Balmain. 


Η επιστροφή στην Ελλάδα

"Η απόφαση να εγκαταλείψω τον γαλλικό οίκο μετά από 2 χρόνια και να επιστρέψω στη Ελλάδα ήρθε ουσιαστικά γιατί έπαθα burn out. Οι έντονοι ρυθμοί έφεραν κούραση, είχα μπει σ’ έναν αυτόματο πιλότο, συνειδητοποίησα ότι είχαν δημιουργηθεί προβλήματα και στη δική μου εταιρεία, γιατί δεν ήμουν σε θέση πια να την παρακολουθήσω. Σκέφτηκα, λοιπόν, ότι χρειάζεται να κάνω ένα break, έληγε και το συμβόλαιό μου, κι είπα να κάνω λίγο πίσω. Δεν είχα προσωπικό χρόνο, δεν είχα μία σταθερή βάση, οπότε είπα "μήπως πρέπει να σκεφτώ κι εγώ λίγο τη ζωή μου". Γιατί ωραία όλα αυτά, έχω δουλέψει τόσα χρόνια εξωτερικό, και δεν κρύβω ότι μου λείπει ακόμα λίγο, αλλά αποφάσισα ότι είναι ίσως καλύτερο να βάλω προτεραιότητες. Στην αρχή, το σκεφτόμουνα, έλεγα "πού θα δουλέψω;" όταν επιστρέψω, ήμουν σε δίλημμα, γιατί ήθελα παράλληλα και να ξεκουραστώ. Βεβαίως, δεν σου κρύβω ότι έναν χρόνο αφού τελείωσα από τον Balmain, δεν ήθελα να ακούσω για παπούτσια, ήμουν τόσο κουρασμένη, δεν έκανα ούτε συλλογή για το Di Gaia".

Η συνεργασία με την Καλογήρου

Με την επιστροφή της στην Ελλάδα, το 2018, η Ελβίρα Παναγιωτοπούλου συνεργάζεται με την Καλογήρου. Αυτή ήταν κι η αρχή για άλλες ηχηρές συνεργασίες της ίδιας και του brand της, όπως η πιο πρόσφατη με την Callista Crafts. Τι αναφέρει γι' αυτές.

"Όταν επέστρεψα στην Ελλάδα το 2018, μετά τον Balmain, γνωρίστηκα με την οικογένεια Fais, της Καλογήρου, κι έκανα την πρώτη μου συλλογή (το 2019) για εκείνους. Εκείνη η συλλογή έγινε η αφορμή να επιστρέψει η επιθυμία μου να ξαναπιάσω τα παπούτσια, μετά από την άρνηση του burn out. Η συνεργασία εκείνη έφερε και μία κουβέντα για την ανανέωση του prive label τους, μου πρότειναν να αναλάβω, και δέχτηκα. Απλά στην πορεία, επειδή ήθελα να συνεχίσω τα δικά μου πρότζεκ, αποφάσισα να κρατήσω τη συνεργασία ως freelance σχεδιάστρια και όχι ως creative director".

Η συνεργασία με Callista Crafts

"Την πρώτη φορά που γύρισα Ελλάδα, το 2016, είχα σχεδιάσει το πρώτο σανδάλι της συλλογής του, που πουλάει ακόμα κι σήμερα. Το 2020 συζητήσαμε, λοιπόν, να κάνουμε ξανά μία συνεργασία για ένα -δυο ζευγάρια σανδάλια, κι αφού βγήκαν, κάναμε μία κουβέντα να δουλέψουμε μαζί και έτσι η θέση της creative director. Σχεδιάζω 4 ζευγάρια παπούτσια για τη συλλογή, ενώ ως προς τις τσάντες, που είναι και το βασικό κομμάτι των συλλογών, δίνω ιδέες, βοηθάω με την αναζήτηση των τεχνιτών, του προμηθευτές. Σχεδιάζω καινούργια σχέδια, πέρα από τα κλασικά της συλλογής, και κοιτάζω να ανανεώσω και τα υπάρχοντα με χρώματα, επεξεργασίες. Είμαστε μαζί με τη Σοφία Τυριακίδου, η οποία είναι η head designer, και ήταν η βοηθός μου στο Μιλάνο για το Di Gaia. Οπότε συνεργάζομαι παράλληλα και μια φίλη, το κλίμα είναι πολύ ευχάριστο".


Το viral "πουγκί 1821"

Στην Ελβίρα Παναγιωτοπούλου ανήκει το σχέδιο της Callista Crafts τσάντα με την οποία εμφανίστηκε η Γιάννα Αγγελοπούλου σε μία από τις εκδηλώσεις για τα "100 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση". Πώς ένιωσε η ίδια που είδε τη δημιουργία της να συζητιέται και να αποθεώνεται;

"Ήταν τιμή μας που το επέλεξε η Γιάννα Αγγελοπούλου. Σαφώς, η εμφάνισή της συνέβαλε στο να γίνει διάσημο, όχι μόνο επειδή είναι μία ωραία τσάντα. Ήταν μία έξυπνη ιδέα, όπου διατηρήσαμε την παράδοση αλλά μ’ ένα μοντέρνο, παιχνιδιάρικο τρόπο. Αυτή ήταν η προσέγγιση όταν αναζητούσα ιδέες, δεν ήθελα απλά να πάρω ένα κέντημα και να το βάλω πάνω σε μία τσάντα. Σκέφτηκα γιατί να μην δημιουργήσουμε κάτι που δεν περιμένει κανείς; 

Αισθάνθηκαν ότι είχα την ευκαιρία να βάλω λίγο περισσότερη δημιουργικότητα, όπως κάναμε και στους οίκους, που παίρναμε πολλά στοιχεία από το παρελθόν και τα φέρναμε στο σήμερα. Οπότε για μένα ήταν μία πρόκληση να πάρω μία παραδοσιακή φορεσιά και να την κάνω σύγχρονη κρατώντας, βεβαίως, και τη δική της χειροποίητη λεπτομέρεια. Νιώθω περήφανη και που ξεχωρίσαμε και για την αφορμή μέσα στην οποία ξεχωρίσαμε".

Callista pougi
To πουγκί 1821 που κράτησε η Γιάννα Αγγελοπούλου. 


Η SS21 συλλογή Di Gaia

"Πηγή έμπνευσης για την SS21 συλλογή ήταν ο πίνακας  "Η γέννηση της Αφροδίτης" του Μποτιτσέλι, η εικόνα με το κοχύλι, και σκέφτηκα να κάνω μια μεσογειακή συλλογή. Επίσης, έχω ένα πολύ καλό φίλο, τον Δημήτρη Ρουσέττο, που φτιάχνει γλυπτά κοχύλια και μου άρεσαν τα έργα του, οπότε σκέφτηκα να παντρέψω στοιχεία της θάλασσας και art deco. Η συλλογή περιλαμβάνει φλατ, εσπαντρίγιες, πέδιλα με χαλημό τακούνι, που είναι καθημερινό κι εύκολο, κι ένα μόνο ζευγάρι ψηλοτάκουνα.

Di Gaia SS21 Ελβίρα Παναγιωτοπούλου
Di Gaia SS21

Το μήνυμα που ήθελα να περάσω, πέρα από την επαφή με τη  φύση, είναι ότι πρέπει να κάνουμε λίγο slow down, καθώς η εποχή μας είναι πάρα πολύ έντονη. Σε μια εποχή που αναγκαστήκαμε να ζήσουμε με το comfort style θέλησα να δημιουργήσω παπούτσια που θα είναι άνετα, θα έχουν στιλ και θα είναι κι εμπορικά".

Η φιλοσοφία  Di Gaia, η έμπνευση και τα σχόλια


"Μ’ αρέσει πολύ η φύση, εμπνέομαι από τα στοιχεία της, με ηρεμεί. Το Gaia το σκέφτηκα ξαφνικά ένα βράδυ και μου φάνηκε ιδανικό γιατί συνδυάζει και το ελληνικό στοιχείο και το ιταλικό, αφού στη Φλωρεντία φτιάχνω τα παπούτσια. Βασίζεται πολύ και στην ιδέα ότι η μάνα Γη δίνει μια δύναμη στη γυναίκα. Σχεδιάζω πάντα με γνώμονα τη θηλυκότητα και τον δυναμισμό της γυναίκας που θα φορέσει τα παπούτσια μου. Δεν έχω τόσο το ρομαντικό στοιχείο, είναι πιο bold τα παπούτσια που φτιάχνω, πάντα με πιο λιτές γραμμές και γεωμετρικά σχέδια, που μ’ αρέσουν. Θεωρώ ότι είναι διαχρονικό και σοφιστικέ το στιλ που έχει το brand μου. Σχεδιάζω με την ιδέα ότι κάτι που θα φορούσα κι εγώ, ν' αρέσει και σε άλλες γυναίκες.

Di Gaia SS21 συλλογή
Di Gaia SS21


Μία πελάτισσά μου είχε σχολιάσει ότι τα "παπούτσια Di Gaia είναι art". Η αλήθεια είναι ότι εμπνέεομαι από τη τέχνη, παίρνω στοιχεία είτε από τον Πικάσο είτε από τον Ματίς και τα περικλύω στις συλλογές με τον δικό μου τρόπο. Και η συλλογή που είχα κάνει για την Καλογήρου ήταν εμπνευσμένη από τον Κλιμτ και τον Ματίς. Πάντα απομονώνω στοιχεία της τέχνης, αλλά προσπαθώ να το κάνω με τρόπο εμπορικό, όχι δηλαδή να αποτυπώσω τον πίνακα αλλά να δεις ένα στοιχείο που θα σου θυμίσει τον πίνακα.

Τα παπούτσια της συλλογής Di Gaia είναι άνετα, καλής ποιότητας κι έχουν μοναδικό στιλ. Δεν αντιγράφω ποτέ, θέλω να κάνω κάτι που δεν υπάρχει. Σίγουρα δανείζομαι στοιχεία κι από αλλού, αλλά φροντίζω να τα μεταφέρω με τον δικό μου τρόπο, δεν ακολουθώ ποτέ τα trends ως έχουν. Το Di Gaia κάνει comeback βασικά μ' αυτή τη συλλογή γιατί το είχα αφήσει. Έκανα πέρυσι μια capsule συλλογή και τώρα έχουμε την SS21 που είναι πιο ολοκληρωμένη, Παράλληλα ετοιμάζω την SS22, ενώ σκοπεύω να κάνω και χειμωνιάτικα".

Di Gaia SS21 Ελβίρα Παναγιωτοπούλου
Di Gaia SS21

Οι δυσκολίες στην πανδημία

"Ευτυχώς, ήμουν ήδη έτοιμη με τη συλλογή μου, πριν ξεκινήσει το lockdown, ωστόσο οι πελάτες ήταν πιο μαζεμένοι, δεν υπήρεχε όγκος παραγγελειών όπως πριν. Όμως, ξαναγύρισαν πελάτες που είχα παλιά κι αυτό ήταν θετικό. Οπότε έχω μπει ξανά σε καλά καταστήματα, όπως το Attica, στο Amanzoe, το Four Season και στο εξωτερικό. Η δυσκολία, επίσης, ήταν με τα εργοστάσια, όπου λόγω της αναστολής των εργασιών,  η παραγωγή πήγαινε πολύ σιγά, και υπήρχαν καθυστερήσεις. Όλα υπολειτουργούσαν, γι’ αυτό και ήταν απαραίτητη η κατανόηση από τους πελάτες.

Για τα emerging brands, που μπορεί να έχουν εξίσου καλή ποιότητα με μεγάλα brands, αυτή η περίοδος ήταν μία ευκαιρία να αναδειχτούν".

Τα χαρακτηριστικά του καλού παπουτσιού

"Τα παπούτσια αποτελούν ένα φετίχ για τις γυναίκες, θα επενδύσουν σ’ ένα καλό ζευγάρι παπούτσια. Ένα καλό παπούτσι, λοιπόν, πρέπει να είναι αναπαυτικό και να έχει μία ταυτότητα.

Όταν αγοράζουμε ένα παπούτσι πρέπει να προσέχουμε ώστε να είναι καλή η ποιότητα του δέρματος, να ελέγχουμε το φινίρισμα, αν είναι δηλαδή καλές οι ραφές, αν είναι καλά τα υλικά για να μη φθαρεί όπως συμβαίνει με παπούτσια που χρησιμοποιούν συνθετικά υλικά. Βασικό, επίσης, όταν αγοράζουμε ένα παπούτσι είναι να μας βολεύει, να μην μας χτυπάει, να είναι άνετο στο περπάτημά του. Κοιτάμε να μην έχει ελαττώμματα, να είναι άρτιο αισθητικά το αποτέλεσμα. Το καλό αποτέλεσμα είναι πάντα συνειφασμένο και με την τιμή.

Το σχέδιο ενός παπουτσιού παίζει ρόλο στο αν σου ταιριάζει. Μπορεί να μην ταιριάζει στο στιλ σου ή μπορεί να μην ταιριάζει στο πόδι σου. Εγώ ας πούμε δεν φοράω γόβες, θεωρώ ότι δεν με αντιπροσωπεύουν. Δεν μου άρεσαν ποτέ πάνω μου, αλλά μ’ αρέσει να τις βλέπω σε άλλες γυναίκες".

Γιατί οι γυναίκες αγαπάμε τόσο πολύ τα παπούτσια;

"Πιστευώ γιατί το παπούτσι σε κάνει να ξεχωρίζεις, είναι από τα πρώτα πράγματα που σε τραβάνε σε μία εμφάνιση. Και το παπούτσι και η τσάντα υποδηλώνουν όχι απλά τι τύπος γυναίκας είσαι, αλλά πόσο σημασία δίνεις στις λεπτομέρειες που θα σε ξάνουν να ξεχωρίσεις. Το παπούτσι θα κάνει τη διαφορά στην εμφάνιση, τα αξεσουάρ γενικά. Είναι αυτά που δημιουργούν ένα στιλ και προσδιορίζουν το ύφος που θέλει να έχει στο ντύσιμό της μία γυναίκα. Προφανώς, κι ένα ωραίο look μετράει, αλλά το αξεσουάρ θα το αναδείξει, γι’ αυτό κι όλοι οι οίκοι πια δίνουν έμφαση στο να κάνουν αξεσουάρ, επιβάλλεται πλέον να υπάρχουν στις συλλογές τους. Οι γυναίκες επενδύουν στα αξεσουάρ".

Συλλογές που ξεχώρισε φέτος: "Από τις συλλογές του Φεβρουαρίου (AW21) ξεχώρισα είναι αυτές της Louis Vuitton, με το αρχαιελληνικό στοιχείο, της Celine, που μου θύμισε πολύ παριζιάνικο στιλ, της Dior, της Chloe, της Loewe, της Isabel Marant, της Valentino. Είναι οίκοι ούτως ή άλλως ξεχωρίζω και τους αγαπώ".

Επόμενο πρότζεκ: "Ετοιμάζω κάτι με τη συγγραφέα Stéphanie Artarit που έχει κάνει το βιβλίο Athens Riviera, εκδόσεις Assouline, κι έχει και ένα δικό της agency με brands. Αποφασίσαμε να συνεργαστούμε για μια συλλογή που θα έχει ως έμπνευση Ελλάδα . Θα είναι κάτι διαφορετικό".

*Ανακαλύψτε τις δημιουργίες της Ελβίρας Παναγιωτοπούλου στο digaia.com